Totem (2022)

Openingsfilm Cinekid 12 oktober 2022 en vanaf 13 oktober te zien in de bioscopen (Periscoop film).

De 11-jarige Ama [Jean-Philippe Amani] werd geboren toen haar vader [Emmanuel Ohene Boafo] en moeder [Céline Camara] onderweg waren van Senegal naar Nederland. Ama’s moeder en broertje worden opgepakt wanneer de politie bij een routinebezoek ontdekt dat ze illegaal in Nederland zijn. Vader is aan het werk en Ama was bijna thuis en wist zich te verstoppen in het speeltuintje. Ze vindt onderdak in het hok bij vriend (en zwemmaatje) Thijs [Ole van Hoogdalem], niet wetend dat zijn moeder [Lies Visschedijk] de agent is die verantwoordelijk is voor de klopjacht op Ama en haar vader. Tijdens de zoektocht naar haar vader krijgt Ama gezelschap van een Totem (een spiritueel dier) in de vorm van een stekelvarken. Een pittig onderwerp dat geschreven is op een manier die behapbaar is voor de jeugdige doelgroep en het is prettig dat Burger niet voor CGI heeft gekozen om het stekelvarken tot leven te brengen. Maar het tempo ligt laag, Sal Kroonenberg blijkt nauwelijks in staat om een camera rechtop te houden en Amani weet niet te overtuigen in de meer emotionele scènes.

Inderdaad opvallend veel Dutch angles in deze film. Nu ben ik daar op zich niet tegen, maar het is wel prettig als daar een gedachte achter zit. Je zou bijvoorbeeld alles in de stabiele openingsfase op een conventionele wijze kunnen filmen, om vervolgens steeds meer ongebruikelijke camerahoeken te gebruiken wanneer het hoofdpersonage ontheemd raakt. Maar nee, het eerste shot is al gelijk een Dutch angle...

Heel aardig! Heb de film destijds af en toe opgenomen zien worden op de fiets naar huis bij de Maashaven en wist daardoor van de film af, die verder hier opvallend weinig publiciteit heeft gekregen. Ach ja, het thema asielzoekers... ik kan er nooit zo heel veel mee, ik snap dat het voor kinderen beladen kan zijn en dat onze heldin interessant is. Ik zat vooral te kijken naar natuurlijk alle locaties uit thuisstad Rotterdam en heerlijke acteurs als Kenneth Herdigein, Bas Keijzer en de ondeugende grijns van Illias Ojja. Het vermaakte. Wel irriteerde ik me aan de plothole - hoe komt ze tijdens haar zwerftocht aan eten en een douche - en inderdaad, wat het nut was van alle Dutch angles ontging me ook. Evengoed een prima film. Het einde ontroerde me overigens wél.

3,5*

Redelijk onderhoudende jeugdfilm die lekker wegkijkt.