Scare Package II: Rad Chad's Revenge (2022)

Lollig vervolg.

Het eerste deel kan ik me qua inhoud amper meer voor de geest halen, buiten het feit dat ik het wel een aardig anthologiegebeuren vond. Nu heb ik dit niet zo vaak met een anthologiefilm, dus dat het vervolg vroeg of laat zou worden opgezocht zat er dan ook dubbel en dik in. Het viel zoals verwacht evenzeer niet tegen.

Red Chad's Revenge (3,5*). Het overkoepelende segment is de duidelijke winnaar, maar regisseur Aaron B. Koontz leek ook de meeste financiële middelen over te hebben om zijn eigen stukje kleur te kunnen geven. Een ontelbare hoeveelheid horrorverwijzingen passeren de revue, maar het is niet de throwback die dit stukje zo leuk maakt. De onvoorspelbaarheid, het plezier, het degelijke acteerwerk, de kleurrijke visuele invulling en de overtuigende regie houden Red Chad's Revenge vlot en vermakelijk, bovendien kon ik het ietwat kortzichtige einde stiekem wel waarderen.

Welcome to the 90s (3,0*). Erg kort door de bocht, maar regisseuse Alexandra Barreto weet behoorlijk goed hoe een segment vermakelijk moet zijn en smijt dan ook van alles en nog wat tegen het geheel aan om dat voor elkaar te krijgen. De extra details maken deze film, evenals wat opvallend komische stukjes tussendoor. Na afloop oogt het alleen wel wat onafgemaakt, waardoor een ruim voldoende er helaas niet in gaat zitten.

The Night He Came Back Again! Part VI: The Night She Came Back (3,0*). Regisseur Anthony Cousins zet zijn eigen kleine reeks binnen dezelfde anthologiefilm met dit stukje voort, ik kon alleen geen drol meer herinneren van het vorige deel. In ieder geval aardig vermaak met het nodige bloedvergieten. Het acteerwerk is zeer matig en een voor film die een titel als deze draagt gaat Cousins niet bepaald all-out, maar het is kort en voelt structureel wat strakker aan dan de voorganger.

Special Edition (3,0*). Zeer lollig concept, verfrissend origineel zelfs. De inhoud is vooral een kwestie van een stapel uitgekauwde ideeën bij elkaar vermengen, totdat er een compleet nieuw geheel uitkomt en dankzij de aardige make-up effecten weet het extra overtuigend te zijn. De horroruitwerking schiet wat tekort en enkel Emma Louise Webb speelt een oprecht leuk personage, maar het geheel sluit naadloos aan bij het algemene niveau.

We're So Dead (2,0*). Een lelijk eendje binnen een consistent geheel. Het overkoepelende segment baseert een inhoudelijk deel hierop, waardoor de aanpak vooral wat beperkt, geforceerd en goedkoop oogt. Het acteerwerk is ondermaats, het fungehalte werkt aanzienlijk minder en voor een geheel dat de boel een beetje moet afsluiten laat het een inwisselbare indruk achter. Nog altijd wat lollige praktische effecten, maar daar houdt het mee op.

Gemiddeld komen we uit op een 2,90*, voor mijn doen een erg hoog getal voor een anthologiefilm. Je moet een beetje van de thematiek houden en wat inhoudelijke tekortkomingen over het hoofd willen zien, maar Scare Package II is met net zoveel liefde voor het genre gemaakt als het eerste deel en kijkt door al die vermakelijke ongein goed weg. Ik heb me persoonlijk werkelijk geen moment verveeld en mocht Koontz een derde deel in petto hebben (kan haast niet anders) dan zal ik deze uiteraard ook bekijken.