Ezrah Mudag (2022)

Vanaf 5 januari 2023 in de bioscoop (Arti Film)

Ben [Shlomi Bertonov] en Raz [Ariel Wolf] zijn net verhuisd naar een ruim appartement in een niet al te frisse wijk in Tel Aviv met de belofte dat er binnen een paar jaar veel ten goede gaat veranderen. Ben wordt tevens voorzitter van de bewonersgroep in het appartementencomplex en wanneer hij ziet hoe twee gastarbeiders tegen een net geplant boompje leunen, neemt hij zijn verantwoordelijkheid en belt hij de politie op. Vanuit zijn appartement zien Ben toe hoe één van de twee mannen zwaar wordt mishandeld bij zijn arrestatie en die gebeurtenis doet Bens zekerheden op hun grondvesten schudden. Volgens sommige bronnen een komedie, iets wat niet valt uit te sluiten aangezien Haguels scenario allerlei geitenpaadjes betreedt en een zwakke ontknoping heeft. Goed geacteerd, dat wel.

Neuroot stelt zich aan. De gevolgen zitten hem niet lekker en hij gaat zich vervelend en bot gedragen.

Uiteindelijk zet hij op kinderachtige wijze zijn aanvankelijke daad min of meer recht. Voor zijn gevoel dan. Dat een van de medebewoners hem een gek noemt is begrijpelijk.

Verder weinig te beleven aan deze film.

De Israëlische regisseur Idan Haguel heeft het in zijn speelfilmdebuut over het bevoorrechte homostel Ben en Raz in een woonwijk in Tel Aviv waar veel migranten zijn gehuisvest. Haguel hanteert in beginsel een luchtige satirische toon. Hij schetst een situatie waarbij hij menig illusie van de tot de linkse bourgeois behorende personages blootlegt. Personages die zichzelf als progressief zien en met hun goedbedoelde en enigszins naïeve acties nogal wat turbulentie veroorzaken.

Een boompje dat door Ben wordt geplant vormt de aanzet tot onaangename gebeurtenissen die weer aanleiding geven tot een brok zelfinzicht bij met name Ben. De gebeurtenissen zijn ook aanleiding voor Haguel om de toon van de film te veranderen. De ambiance verandert van luchtig, vriendelijk naar onbehaaglijk, benauwend. Opeens verwordt de wijk waar Ben en Raz wonen en die door hen als charmant werd gezien voor hen tot een afschuwelijke woonoord waar zij zich als liberaal homostel met een kinderwens absoluut niet meer thuis voelen.

Haguel weet zowel de luchtige als de onbehaaglijke sfeer in fijnzinnige scènes goed te vangen. Op die manier worden thema’s als zelfloochening, klassisme en racisme sfeervol aangestipt zonder heel erg diepzinnig te worden behandeld. Concerned Citizen signaleert misstanden, zelfbedrog en desillusie, hanteert daarbij geen belerende en zwaar emotionele toon en dat voelt wel prettig. Aangenaam filmpje.

Een beetje een vreemde film. Positieve aan de film is dat het stel niet heel nichterig en overdreven wordt niet neergezet, wat vaak zo stereotiep gedaan wordt.

Negatieve aan de film is dat de twee mannen op een gegeven moment niet meer met elkaar communiceren, waardoor er vreemde situaties ontstaan. Dat is jammer.

Het kan er 'net' mee door, maar zeker geen hoogvlieger.