Swallowed (2022)

Letterlijk een sh!t film, echt horror? Waar dan überhaupt, rare nietszeggende personages, verschrikkelijk nep wapen. Ik snap werkelijk ook niet wat de film nou eigenlijk wil.

Regisseur Carter Smith kreeg in 2008 met zijn speelfilmdebuut The Ruins (Film, 2008) meer bekendheid bij het grote publiek. Hierna dook de regisseur weer terug in de nichemarkt van LGBTQ+ Cinema. Nu deze markt groter wordt staat hij met deze film ook weer meer in de schijnwerpers.

Benjamin en Dom zijn al hun hele leven vrienden, maar alles verandert als Ben op het punt staat om naar LA te gaan voor een carrière in homoporno. Bezorgde Dom wil nog snel wat geld regelen om op terug te kunnen vallen. Helaas gaat dat bijna vanaf het begin mis.

En tja dat is eigenlijk ook een beetje van toepassing op de film. Smith heeft ervoor gekozen om de film op te nemen in de hipster 4:3 beeldverhouding, waarom ze dit doen, snap ik nog steeds niets van! Daarnaast bleek de film meer over een romance te gaan en een karaktergericht verhaal over trauma en queer identiteit.

De pakketjes moet uiteraard (de titel van de film) ingeslikt worden. Jammer genoeg (alhoewel ik voor sommige dingen ook dankbaar was!) worden de minder prettige aspecten meestal uitgebeeld door middel van de gezichtsuitdrukkingen of de geluidsafdeling. Bloed of andere lichaamsproducten zijn er in de film bijna niet te zien.

Volledige mannelijke naaktheid is er wel in overvloed. Enkele van de sterkste en meest ongemakkelijke momenten (die waarvan ik blij was ze niet te zien) van de film komen uit het misdaadverhaal in de laatste helft, maar ik was wel teleurgesteld over hoe weinig de wormen een rol speelden in het plot. Ze waren meer een McGuffin.

Het acteerwerk van de vier hoofdrolspelers verdient lof want nieuwkomers Cooper Koch en Jose Colon zijn sympathiek als hoofdrolspelers en weten genoeg medeleven op te wekken vooral in de (sterkere) eerste helft. Jena Malone is altijd wel goed. Mark Patton, (dankzij Scream, Queen! My Nightmare on Elm Street (Film, 2019) een queer horror-icoon) heeft duidelijk veel plezier met het spelen van vieze enge kingpin (of queenpin?)

Ondanks een paar onaangenaam scenes vond ik niet alles even soepel verlopen (hm, dat klinkt bij deze film extra vreemd) Het verspilt veel van zijn horror-potentieel. Sowieso verwachtte ik meer horrorfilm, en door de ouderwetse beeldverhouding was dit toch iets te teleurstellend. Maar ja ik val denk ik ook niet in de bedoelde doelgroep.

Horror? Say what?! Zelfs een thriller was dit niet Dit was echt pure drek, een slechte gay-film, met rete irritante "cast" en letterlijk alles zo fake en op niveau vd plaatselijke toneelkring (hiermee wil ik deze laatste zeker niet afbreken). Laagste score voor dit onding...

Rare en vervreemdende thrillerfilm met wat schaarse horror- en mysteriemomenten. Zoveel mysterie als regisseur Smith alleen hoopt mee te geven is er bij lange na niet. Het concept is namelijk veel te eenvoudig om er een hele film omheen te breien. Niet dat Smith daar ook vol op inzet, want na enige tijd wordt het toch vooral een psychologische verstandhouding tussen een aantal volstrekt oninteressante personages. Malone probeert het geheel nog een beetje boeiend te houden, maar ook haar rol is nogal ondankbaar. Dan komt het dus neer op Koch en Patton. Tussen die twee wordt duidelijk op het ongemak gemikt en daar zet de regisseur dubbel en dik op in, maar dat is ook niet zo moeilijk met deze personages. Wel is het dan blijkbaar nodig om er oeverloos lang op door te hameren en in plaats van een sfeervolle thriller wordt Swallowed daarmee een schrijnend geheel waar amper tegenaan te kijken valt. Vooral de opdringerige seksuele toon is nutteloos en het trage tempo ineffectief, waardoor je voor 92 minuten zit opgescheept met een bijna abnormale sfeer die het tegenovergestelde lijkt te doen van wat Smith hoopt te bereiken. Punten voor de dappere acteerprestaties en het eerste kwartier, maar ik hoop deze Swallowed zo snel mogelijk te vergeten.

Ik zou dit nou niet een horror film noemen, dan eerder een thriller. Het is geen topper maar ik vind beoordelingen wel behoorlijk laag. Echt heel slecht vond ik het niet, ik bedoel de film wist me tot de aftiteling toe te amuseren en dat moet een film doen, maar ik kan ook wel begrijpen dat wanneer je een horror verwacht en dan dit voorgeschoteld krijgt, je teleurgesteld bent. Laat ik het erop houden dat het geen kwaad kan om de film te kijken.

Ik probeerde deze film aan mijn man uit te leggen, maar hij keek me aan alsof ik net een snuff-film had gezien.

Swallowed neemt je mee met twee jongens tijdens hun laatste nacht samen. Wanneer een drugstransport gruwelijk misgaat, staat hen een nacht vol pure angst en walgelijke situaties te wachten.

Dit is absoluut een unieke film. Er zitten dingen in die ik nog nooit eerder in een gewone film had gezien (afgezien van sommige films voor volwassenen waar we het op dit platform niet over zullen hebben). Het voelt constant alsof het niet de bedoeling is dat je kijkt naar wat er met deze jongens gebeurt.

Halverwege komt de film tot stilstand en duikt het verhaal een heel andere kant op. Het is een stuk langzamer dan de eerste helft, maar ik stoorde me er niet zo hard aan als bij andere kijkers. Het acteerwerk is behoorlijk en het is geweldig om Mark Patton eens in een opzettelijk homoseksuele film te zien, Nightmare on Elm Street 2 niet meegerekend.

Zeker niet voor iedereen, maar voor mij ging het onder mijn huid zitten.

3,5*

Ik kreeg deze film van een vriend en ik mocht de dvd ook gelijk houden of weggooien. Dat zegt al genoeg.....

Nou, wat een VRESELIJKE film was dit.

Wat sneu voor Jena Malone dat ze hierin terecht is gekomen. Ze kan en doet veel beter.

Eerste helft is het best, maar de onderhuidse spanning blijft wel aanwezig in deze redelijk aparte film. Boeiend verhaal en goed geacteerd, had alleen wel wat meer met de bugs /horror mogen doen. Zit wel wat mannelijk bloot in (vrij onverwacht voor een Amerikaanse film), dus kijkertjes die daar overgevoelig voor zijn zijn bij deze gewaarschuwd.