The Huntress of Auschwitz (2022)

Het begint met een ontmoeting van een jonge vrouw die zich de 'Jager' noemde en de oudere Amelia Kaminska. Deze vrouw zegt dat ze "Hem" vond, terwijl ze een foto van een man in een Duits uniform uit de Tweede Wereldoorlog op tafel legt. Hierna krijg je een lange montage, begeleid door een afschuwelijk akoestisch lied, die haar van Los Angeles naar Londen vliegt.

Nu had ik een paar maanden geleden de film "The Haunting of Pendle Hill" (2022) bekeken van dezelfde regisseur. Die film volgt bijna een identieke volgorde. Doordat ook Lowri Watts-Joyce daarin de hoofdrol speelde, rees bij mij sterk het vermoede dat hier gewoon beelden werden gerecycled. Dat voorspelde dus maar weinig goeds!

Het blijkt dat ze over de Atlantische Oceaan is gevlogen op een missie om de bewaker van een concentratiekamp gerechtigheid te brengen. Hum... ze zal dus een verpleeghuis binnen moeten sluipen of de man heeft de eeuwige jeugd door satanische rituelen. Helaas...

De film schakelt alleen maar heen en weer tussen een verschrikkelijk oninteressante ondervraging en flashbacks naar Amelia die vertelt wat een monster de man wel niet is. Met andere woorden heel veel praten. En gruwelijkheden zijn er niet; je ziet bloed op een shirt maar martelingen zijn buiten beeld en zelfs geluidseffecten waren te veel gevraagd. Het meest schokkende wat erin de film gebeurt is dat de oude man aan een slipje ruikt. Wat overblijft is een soort van thriller zonder spanning, behalve de futloze implicaties dan...

Duidelijk.

Je hebt wel eens van die momenten dat je door het aanbod van Amazon Prime aan het zoeken bent en je verbaast over de pulp titels die te streamen zijn. Deze The Huntress of Auschwitz is daar een prima voorbeeld van. Op basis van de poster verwachte ik een soort horror komedie in de stijl van Uwe Boll maar hetgeen je hier voorgeschoteld krijgt is alles behalve dat.

Deze film is vrij letterlijk niets. Het enige wat je te zien krijgt is een lange dialoog tussen totaal onrealistische personages die nog eens onderstrepen hoe erg de oorlog wel niet was. Mocht ik daar behoefte aan hebben dan kijk ik wel het nieuws of sla een geschiedenis boek open.

Vermaak is nul, spanning is nul, budget is nul, humor is nul.

Gelukkig duurt de film niet al te lang en uiteindelijk heb ik hem afgekeken omdat ik oprecht benieuwd was of hij nog slechter zou zijn dan de The Room (Film, 2003) en ik kan alvast verklappen hij is in ieder geval een stuk minder leuk.

Heel slecht, zelfs voor een film zonder budget. Maar eerlijk is eerlijk, het blijft leuk dat prullen zoals deze film gemaakt worden.

Niet mijn favoriete film over de holocaust. Nu ja erg wat er in de geschiedenis gebeurt is en mag nooit vergeten worden. Maar ik vraag me nu eigenlijk in deze tijd van oorlog in gaza wij nog mogen sympathie hebben voor het zionistische volk aangezien zij nu ook moorden op een tempo van 50000 doden per jaar. Zullen ze later daar ook films over maken of gaan ze dit in de doofpot proberen te houden? Toch iets om over na te denken. Zouden die mensen die holocaust overleeft hebben akkoord gaan met dit die nu gebeurt?

Geen punten, want afgezet wegens een afschuwelijk gedrocht. Geef de maker een welverdiende straf. Dit is één van de vele afschuwelijke films op Prime, gelukkig is het goedkoop...