Reed's Point (2022)

Waardeloos.

Je zou denken dat er nog regisseurs zijn die met weinig middelen nog een ouderwets leuke monsterfilm willen maken, waar zeg maar de passie gewoon vanaf spat. Die regisseurs lijken in de tegenwoordige wereld weg te worden gedrukt, en maken plaats voor wat mindere namen die films als Reed's Point afleveren.

Deze film is een klassiek voorbeeld van een geheel dat kundig om zeep wordt geholpen door een cast die er echt niets van bakt. Ondanks dat niet iedereen barslecht is, zijn de belangrijke rollen dit wel. Sasha Anne doet het bijvoorbeeld knap waardeloos als hoofdpersonage hier. Geen enkele emotie en voortdurend gedemotiveerde lijnen, je zou er zelf gewoon verdrietig van worden.

Het overige stuk van de film wordt ingenomen door een schaars monstertje, uitgekauwde cliches en een oersaaie stilering. Ze weten deze film echt nergens vooruit te branden, wat wel jammer is, want met een beetje passie kunnen dit soort films plots goed werken. In dit geval ben ik echter blij dat de film zo onder de radar is gebleven, want het voelt allemaal gehaast en gemakkelijk aan.

Het fijne aan de film is dat je de aftiteling al na enkel 76 minuten over je scherm ziet rollen. Ze zagen zelf dus ook blijkbaar geen licht meer aan het eind van deze tunnel. Ik verzeker je dat vrijwel elke liefhebber van welke soort horror dan ook weinig aankan met films als deze. En dat begrijp ik goed, want de film heeft in principe niets te bieden. Punten voor één of twee aardige personages en een enkele scene die qua effecten nog wel door de mangel kan.