The Last Possession (2022)

Niet best.

The Last Possession. Het is een bijzondere titel voor een horrorfilm die duidelijk denkt dat het slimmer is dan dat het daadwerkelijk is. De film heeft zeker wat ideeën die niet gebruikelijk zijn voor een doorsnee horrorfilm, maar deze worden zo duidelijk naar voren gecommuniceerd dat je niet snel meer verrast kan worden erdoor.

De film kenmerkt zich in acteerwerk dat wordt uitgevoerd door zakken met aardappelen. Het is altijd vervelend om te moeten zien dat een cast niet in staat is naar behoren te kunnen acteren. Expressieloos, maar ook uitermate ongemakkelijk. Het is maar moeilijk voor te stellen dat mensen onder ons op de manier communiceren met elkaar zoals in deze film wordt getoond.

Verder een film die kan scoren op wat conceptelementen. Het is ook niet vermoeiend om de film uit te zitten, maar het is wel een film die groter wil zijn dan dat de middelen daar ruimte voor geven. Neem bijvoorbeeld een scene met een aardbeving, waarbij ze allemaal onder de tafel kruipen, maar geen bord bij beweegt. Het zijn scenes die eigenlijk gewoon geschrapt moeten worden.

Tegen het einde aan wordt het allemaal wat geanimeerder en bombastischer, ondanks dat de effecten nooit aanslaan. Het is allemaal erg goedkoop, dus het is als kijker maar moeilijk om er echt met volle teugen van te genieten. Het is jammer, want met een betere regisseur, meer middelen en een betere flow zie ik dit ergens nog wel werken. Jammer genoeg lijken dit soort projecten nooit echt van de grond te komen, dus blijft het bij weinig memorabele en goedkope zooi.