The Girl in the Yellow Jumper (2020)

kon me niet goed inleven in het verhaal ( wat ondanks dat het ook waargebeurd is, hoe vreselijk ook) erg saai werd neergezet. Alles was zodanig gefilmd dat het niet echt spannend werd, en het lijkt alsof het duidelijk voor tv bedoeld was op een niet te laat tijdstip zoals een lange all van GTST.

De details / gore was niet in zicht, waardoor er gewoon geen spanning in kwam, er werd ( te) veel in gepraat en het ging zo maar door.

was die getuige nou de serie killer? en komen er meer delen? want een einde heb ik nog niet kunnen ontdekken

Leuke, kleine, Oegandese thriller. Oeganda is nu ook niet direct een land waarvan je zo gauw verwacht dat het degelijke of veel films (op MM staan er 11 films en IDMB zijn er 604 titels) uitbrengt. Dapper ook omdat het grootste deel van de film zich afspeelt in een auto met maar drie mensen; één politieagent, één slachtoffer en één getuige. Het overkoepelende verhaal is dat over The Cigarette-Butt Killer" een seriemoordenaar die een sigarettenfilter achterlaat op zijn plaats delict. Je weet dat er dus iets mis is met deze mensen, vraag je eigen af zijn de verhalen die ze elkaar vertellen wel de waarheid, het blijft over sommige dingen best gissen. Het script en het acteerwerk zijn uitstekend en de productiekwaliteit is hoog, zeker gezien het feit dat het een low budget film was. Ook de vertelstijl is interessant! De drie mannen op een road-trip beginnen hun verhaal, terwijl het overschakelt naar de flashback en daarnaast is er ook een nog geanimeerd gedeelte en wordt de film een paar keer onderbroken voor een uitleg-video. Dit was een behoorlijke prettige film, uit een land waar je niet elke dag iets uitkijkt!

Misschien geen hoogstaande film. Gezien het feit dat een paar keer werd aangehaald dat het waar gebeurd was, zelfs satirisch opgevat en dan heb je wel mijn aandacht. Voor een Oegandese film best goed gedaan allemaal. Het verhaal speelt zich hoofdzakelijk af in een auto en dan 2 plaatsen delict van wat de lifter allemaal heeft meegemaakt. Ook waargebeurd naar verluidt ...

Je voelt natuurlijk in je kleine teen dat er iets niet pluis is met de drie inzittenden. Het is aan de kijker om te ontrafelen wat klopt of minder juist is. De getuige wordt soms vergeten, niet moeilijk ook als die niets zegt, maar hij heeft wel een functie natuurlijk. En het verhaal van de lifter is best amusant en op tempo.

Vermakelijk, misschien wat simpel, maar goed verfilmd en goed gemonteerd. Zeker niet slecht slecht, maar hoge verwachtingen moet je ook niet onmiddellijk koesteren.

Regisseur Loukman Ali doet erg zijn best om deze Oegandese misdaadthriller onder ogen te brengen van internationaal mainstreampubliek. Goed gelukt is dat niet, zelfs op IMDb harkt de film nog geen 1.000 stemmen binnen. Toch wordt de poging niettemin gewaardeerd, want de meerdere animatieonderbrekingen en het gespeel met tijd komt het regieproject van Ali ten goede. Spijtig genoeg is het een dwaze keuze geweest om de acteurs Engels te laten spreken, dat behoorlijke afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van de acteerprestaties. Bovendien wordt het verhaaltje zelf afgeraffeld, incompleet en soms ronduit dwaas naar voren geregisseerd. Gepromoot als waargebeurd, maar de melige, overdreven toon die Ali aan The Girl in the Yellow Jumper meegeeft komt zo'n concept niet bepaald tegemoet. Eigenaardige personages waar de film het van moet hebben, zoals het "Gele Meisje", komen houterig en ongeïnspireerd over. Niettemin is de film altijd vermakelijk en had normaal gesproken een nipte voldoende gehad, maar de finale voelt nogal willekeurig aan. Plots wordt er een heel ander en aardig groots concept door de film verworven, maar nauwelijks onderbouwd of benut door Ali. Jammer, want aan enthousiasme geen gebrek hier.

Leuk om te zien dat Loukman Ali nu met een complete, volwassen op Netflix staat, aangezien ik zelf zijn eerste short The Blind Date (2021) op MovieMeter heb toegevoegd, en die vergeleken met de gebruikelijke output vanuit Oeganda al best flitsend vond. De eerste aflevering van Netflix anthology serie African Folktales, Reimagined (2023) dat eerder dit jaar uitkwam, is overigens ook van zijn hand.

Ik kan me goed bij Joolstein voegen, dit is echt geen amateur hour, en je voelt dat Ali liefde voor het medium heeft, en hommage probeert te betonen aan zijn helden. De dialogen zijn prima, en de film is vakkundig geschoten. Low budget, yes. Maar geen haastklus waar de maker niets om gaf.

3,1*

John Milton schreef:

(quote)

Valt wel mee toch? Engels is gewoon de officiële taal van Oeganda

Als je het me persoonlijk vraagt valt het me niet mee, nee. Engels is inderdaad de officiële taal binnen Oeganda, maar zowel het Luganda als Swahili worden eveneens nog altijd gesproken door minimaal 3 miljoen van diens inwoners. Waar ik vooral in het geval van deze film over viel waren de zwaar aangezette accenten. Als die kritiek in je ogen mogelijk niet helemaal fair of opbouwend is, kan ik je daarin uiteraard tegemoetkomen en verschillen we respectievelijk van mening.

Totally fair. Kwam op mij niet als aangezet over alleen, klinkt dat niet gewoon zo? Was voor mij ook pas mijn zevende film uit Oeganda, dus ik ben ook bepaald geen autoriteit.

“Zwaar aangezet” is een wat ongelukkige woordkeuze vanuit mijn kant om de accenten mee te beredeneren. Ik doel wellicht meer op het dialect dat in mijn oren wat houterig klinkt. Alsof Engels voor de desbetreffende acteurs niet de officiële taal is. Wellicht hoort dat inderdaad zo, maar dat kan ik gevoelsmatig niet ondersteunen.