Santa Jaws (2018)

Kersthaai.

Wat kan je van deze film maken? Mijn antwoord is niet veel, want de uitvoering is net zo belachelijk als het idee zelf. Een jongen tekent een haai met een kerstmuts op en noemt deze "Santa Jaws". Vervolgens komt dat beest door middel van een kinderwens of magie tot leven en richt zich enkel en alleen op een saaie haven waar iedereen hem kan zien, maar toch door niemand behalve de hoofdpersonages gezien wordt.

Het idee weet heel goed dat het suf is en daarom hebben ze gekozen voor een aanpak die redelijk fantasierijk is. Daarin neemt de film zichzelf weinig serieus, maar uiteindelijk komen er toch steeds meer dramaelementen bij kijken die het tempo weer terug remmen. Ik denk dan eigenlijk "waarom?". Ze waren net zo goed bezig om iets neer te zetten dat zelfbewust is, maar besluiten uiteindelijk toch maar te kantelen naar een aanpak die een wat dramatischere reactie vanuit het publiek moet verkrijgen.

De uitvoering is zoals je kan verwachten. De haai ziet er niet uit maar de aparte verschijning werkt ergens wel. Verder is het vooral kenmerkt hoe weinig moeite de film lijkt te doen. Gewoon naar een lokale haven trekken en daar meteen alles opnemen. De scenes met de haai zijn relatief saai te noemen, want ze blijven er steeds een beetje hetzelfde uit te zien. In het begin is het nog wel grappig om dat geanimeerde beest uit het water te zien opduiken, daarna wordt het snel repititief.

Meer woorden ga ik niet aan een film als deze toewijden want ik denk dat het merendeel van het publiek wel weet wat ze kunnen verwachten. Je kan er van houden, je kunt het ook haten. Het blijft cinema die niet ophoudt omdat het goedkoop te maken films zijn die toch op wonderbaarlijke wijze omzet weten te behalen. Toch begint het niveau langzamerhand wel heel aanzienlijk te dalen. Dan heb ik het niet over Santa Jaws, maar over de nieuwere varianten zoals Shark Exorcist die wel heel triest zijn.