The Road Dance (2021)

Toen ik in een recensie las dat dit een ouderwetse film was, zoals ze die tegenwoordig niet meer maken, had ik al een vermoeden dat het iets voor mij zou kunnen zijn. Dat bleek te kloppen. Het is een (vaak pijnlijk) romantisch drama, gesitueerd in een wonderschone, ruige omgeving. Het aandoenlijke einde is misschien wat overdreven, maar het liet mij wel met een goed gevoel achter. Ik heb hier oprecht van genoten, mede vanwege het fraaie acteerwerk en dito camerawerk.

In de schitterende omgeving van de Buiten-Hebriden in een het noorden van Schotland veranderd dit verhaal al snel in een donker en emotioneel zwaar drama.

Fantastische acteerprestatie van, de voor mij tot nu toe onbekende Hermione Corfield.

Hele mooie film.

Een straf verhaal, naar ware gebeurtenissen, en een straffe film.
Aanranding, oorlog... Honderd jaar na dit drama en nog steeds actueel, of wat dacht je.
Enig minpuntje: het al te melig slot.

In het dorpje Gearrannan, op het eiland Lewis ten westen van het Schotse vasteland, is ‘The Road Dance’ een traditie waarbij de bewoners elkaar ontmoeten en jongens en meisjes elkaar vinden in de liefde. Dat geldt ook voor Kirsty [Hermione Corfield] en Murdo [Will Fletcher], die zich in 1914 na dat feest eindelijk kunnen verloven. Maar voor ze kunnen trouwen worden alle jonge mannen opgeroepen om te strijden aan het westelijke front. Kirsty’s hoop op een goede afloop valt in duigen wanneer een onbekende man haar verkracht en zwanger maakt. Dankzij het filmen op locatie weet Adams zowel het gevoel voor plaats en tijd uitstekend over te brengen. Corfield is erg goed in de hoofdrol, maar het verhaal doet denken aan de oubollige melodrama’s die ze meer dan 100 jaar geleden aan de lopende band leken te maken.

Sterk drama. En bovenal de setting was zo realistisch en waarheidsgetrouw. Het maakte de film nog mooier.