Pistolera (2020)

Wat een fantastische poster.

Wat een goede naam voor een film.

Wat een slechte film. Lachwekkend slecht.

De classificatie 'drama' slaat niet op het verhaal, maar op de kwaliteit van de film.

Het is (neem ik even aan) bedoeld als actie-film.

We hebben hem afgekeken, omdat het zo bizar is. En omdat we Danny T. nog even wilden zien.

Er is één scene waarin ze ineens niet slecht acteren, omdat ze volgens mij spontaan reageren op een grapje dat DT er tussendoor gooit.

De opening bestaat uit een flashback/droom. Alleen ziet dat er uit alsof het in het nu is, inclusief een mega-groot flatscreen. Geen reden om aan te nemen dat dat lang geleden heeft afgespeeld.

De rest van de film speelt zich echter af in het heden, maar de hoofdrolspeelster is dan toch echt wel een kleine 30 jaar ouder dan het meisje in de flashback/droom.

Komend op die hoofdrolspeelster: dat is wel interessant.

Die blijkt ook zowel producer als executive producer te zijn.

En verantwoordelijk voor de muziek. En de stunts. En de zang.

Oh ja, en het verhaal. En de soundtrack.

En de post-productie/coördinatie/supervisie.

Het lijkt dus een hobby-project van Romina Di Lella te zijn.

Is er dan niets goeds aan de film? Nou ja, we hebben hem uitgezeten.

De film zet een soort vana benchmark, waarna je weer verder kunt.

En een deel van de gebruikte locaties zijn best mooi, en sommigen zelfs mooi uitgelicht.

Ook de beeldkwaliteit is regelmatig prima. En de soundtrack is soms best lekker.

Vanwege de moeite die mevrouw Di Lella er in gestopt heeft en het feit dat we nog lang zullen napraten over deze film heb ik de initiële halve ster (die objectief gezien voldoende is) toch een upgrade naar 1 gegeven.