Mae West: Die Verruchte Blonde (2021)

Vandaag op TV te zien > NPO2 > 22:55 uur

Ik weet het vriend maar het tooltje van de tv gids werkt nog stééds niet helaas..

In de herhaling meegepikt. Wel weer es een danig kort geknipte en bewerkte versie* van een oude American Masters uit 1985 (90 min.) als ik Imdb mag geloven, en na afloop lijkt me dat wel te kloppen; lelijke, ingestoken 'cards' met op zich aardige West quotes, muziek die niet uit '85 lijkt te komen, net als een aantal talking heads...

Nee, mijn interesse voor Mae West is wel verder gewekt, maar dit kwam bepaald niet lekker uit de verf - typisch iets om voor de hedendaagse hippe film goegemeente om eens sier mee te maken (al heb ik nul komma nul tegen Natasha Lyonne). AVROTROS, 'k wist 't ook eigenlijk wel. Toch vanwege alle oude beelden en 't feit dat ik niet zoveel van West wist uit te kijken. Die Cary Grant ook, nooit geweten.

* Waar Close-Up een handje van heeft.

Close-Up heeft er (deze keer )geen schuld aan dat de oorspronkelijk langere versie (90 minuten) ingekort werd.

Men heeft de versie van de Duitse producent ZDF TV overgenomen zoals die is, 51 minuten lang (of kort)

Zelf had ik ook graag wat meer gezien.

Ik denk dat Close-Up dat wel vaker zo doet, het blijft jammer.

Is that a gun in your pocket, or are you just glad to see me?

Ik noem mezelf een liefhebber van het oude Hollywood en toch is Mae West iemand die al die jaren tussen de mazen van het net is geglipt. Ik heb nochtans ook nog een biografie over de dame in kwestie in de kast staan: The Queen of Camp door Marybeth Hamilton maar ook daar nog nooit aan begonnen. Dan maar eens met een documentaire starten om eindelijk eens wat meer te komen over deze toch vaak beruchte actrice. Geen idee wat ik exact moest verwachten aangezien West zelf al meer dan 40 jaar geleden overleden is.

Het resultaat is een documentaire die dan ook uit talloze filmfragmenten bestaat. Langs de ene kant vind ik dat een goede zet, het geeft toch net dat beetje meer kracht aan de statements die soms over West worden gemaakt maar langs de andere kant voelt het wel een beetje goedkoop aan. Geen idee of het in de langere variant van American Masters beter gedoseerd is of dat er daar ook zoveel filmfragmenten worden getoond. Gelukkig blijft (naar wat ik vermoed toch) de bedoeling van de documentaire wel overeind staan: je krijgt zin om een aantal van die films op te zoeken. Nooit geweten dat ze een film met Cary Grant heeft gemaakt en zeker die pre-Hays Code films zien er eigenlijk wel erg fijn uit. Kan me voorstellen dat dat indertijd flink wat commotie moet hebben veroorzaakt maar zoals Margaret Cho het mooi samenvat: Of course people flocked to see it. There were lines outside the theater every time someone condemned it for being too dirty. Qua floating heads ook wel wat wisselend trouwens. Ik fronste even de wenkbrauwen bij onder andere Ringo Starr maar die heeft uiteindelijk zijn meerwaarde aangezien die nog met West in een film heeft meegespeeld.

Zo'n Dita Von Teese daarentegen vind ik dan wat minder geslaagd. Oké, ook iemand die wel in dat vaudeville/burlesque wereldje thuishoort waar West ook onderdeel van was maar voor mij is dat niet voldoende om je plaatsje in zo'n documentaire te verdedigen. Neen, dan zag ik liever bijvoorbeeld biografe Marybeth Hamilton verschijnen, krijg meteen al zin om aan haar biografie over West te starten. Zoals gewoonlijk nog ruimte voor een halfje extra moest ik dit ooit in zijn volledige lengte te pakken krijgen.

3*

Een (inmiddels overleden) vriend van mij was journalist en heeft Mae West ooit eens (in de US) geïnterviewd.

Toen het interview afgerond was en hij wilde weggaan stapte Mae op hem af, greep hem beet, en zoende hem vol op de mond.

"To remember me by"zei ze nog.