The Big Broadcast (1932)

Historisch want de eerste hoofdrol van Bing Crosby in een langspeelfilm. Ook de eerste van vijf samenwerkingen tussen Bing en Frank Tuttle. Hoewel Bings’ ster als een komeet gerezen was, stond hij erop dat zijn naam niet als enige gecrediteerd zou worden boven de titel. Daarmee wilde hij vermijden dat zijn carrière mee de dieperik zou ingaan ingeval de film zou floppen. Een gewoonte die hij de rest van zijn carrière zou behouden ondanks zijn succes, en die hem volgens sommigen de ‘smartest man in movie business’ maakte. Crosby speelt zichzelf, of een versie van zichzelf, in de film: de joviale bij iedereen geliefde kerel die een aardig stukje kan zingen. Deze doorbraak in de film kwam na zijn doorbraak op de radio, waarnaar in de film verwezen wordt met de radio theme song Where The Blue Of The NIght (Meets The Gold Of The Day). Verder zijn er real life allusies op het controversiële drinkgedrag van Bing, alsook wordt er door Stuart Erwin zelfs een grap gemaakt over zijn licht uitstaande oren.

Het scenario van deze muzikale komedie is lichtgewicht, maar dat stoort niet zolang het entertainend is, wat wel het geval is. De humor houdt 90 jaar later best goed stand en vooral ook is het genieten van de René Clair touch die regisseur Frank Tuttle en zijn team aan de film geven. Visueel valt er altijd wel wat te beleven en dat zorgt op zich voor een lichte ondertoon die de rest van de productie in de verf zet.

Zoals de titel laat vermoeden, gaat het om een verhaal over een radio uitzending (televisie bestond nog niet). Radio was begin jaren ‘30 een geduchte concurrent geworden voor de filmindustrie (wat wordt aangegeven door de evolutie van de kasinkomsten in die tijd) en dus een kopzorg voor de filmbonzen. Met deze film werden de grote radiosterren van die tijd op het grote scherm vertoond en hoopte men publiek te lokken. Bing Crosby voorop uiteraard, maar verder is het genieten van Cab Calloway (zijn moves tonen aan waar Michael Jackson de mosterd vandaan haalde), The Mills Brothers (brengen hun grote hit Tiger Rag) en The Boswell Sisters (de zeer getalenteerde voorgangers van de meer bekende Andrews Sisters).

Goed voor een avondje vertier, en zeker wanneer je houdt van de jazz age.