Yab Yum (2020)

Zwakke documentaire over het beroemdste bordeel van Nederland (of de wereld), dat in 2010 werd gesloten wegens criminele activiteiten, omdat het geen onderzoeksjournalistiek of interessante bespiegelingen bevat: het bevat slechts interviews met een paar betrokkenen die de bekende clichés oplepelen dat de club onder meer het Nederlands elftal ontving, dat prostituees vaak het vak kiezen vanwege een slechte jeugd en dat bordelen criminelen aantrekken en het topbordeel YabYum aldus de topcriminelen aantrok. Het verrassende is hooguit dat zelfs nu nog steeds niemand durft te praten over wat er precies is gebeurd uit angst voor de criminelen die de zaak overnamen. Wat dat betreft bieden de paar zinnen op Wikipedia daarover zelfs nog meer informatie dan deze documentaire levert. Het maakt deze documentaire volstrekt overbodig.

Documentaire over de opkomst en ondergang van het beroemde Amsterdamse bordeel Yab Yum. Van ’t Hek sprak met eigenaar Theo Heuft, maar ook met verschillende personeelsleden. Samen vertellen die vooral over de hoogtijdagen van Yab Yum want zodra Van ’t Hek doorvraagt over de rol die Nederlandse topcriminelen speelden in de ondergang van de club blijft het (letterlijk) angstvallig stil. Het is aan toenmalig woordvoerder van de Amsterdamse politie Klaas Wilting om dat deel van het verhaal te vertellen dat eigenlijk het meest interessant is, maar die vertelt een algemeen verhaal waarbij hij louter professioneel betrokken was. De beperkte beschikbaarheid van filmbeelden van Yab Yum probeert Van ’t Hek tevergeefs te compenseren met behulp van gestileerde reconstructies. Dat geeft deze documentaire een hoog Ooh La La-gehalte, maar weinig diepgang.