De Geboorte en Dood van Dirk Vandersteen Jr. (1968)

De heren van Fugitive Cinema hadden het flink te pakken en ze maakten de ene na de andere kortfilm. Films die vandaag de dag wat ondergesneeuwd zijn doordat de regisseurs nooit echt grote naam hebben gemaakt (er is bijvoorbeeld amper informatie te vinden over Louis Celis die 19 december (1965) - een anti-oorlogsfilm – en Credo (1966) - een documentaire over de schilder Emile Creado – maakte, laat staan dat de films nog ergens te zien zijn) maar De Hert begon meer en meer gewaardeerd te worden. Regisseur & producent Roland Verhavert mocht voor de BRT een reeks van 6 kortfilms rond het thema “Geboorte” uitwerken (en maakte zelf het vermakelijke Ansfred van Antwerpen trouwens) en besloot om De Hert mee in te schakelen voor één van de delen. Het resultaat is De Geboorte en Dood van Dirk Vandersteen Jr. en dit is sowieso al de moeite waarde om één specifieke reden.

Je krijgt namelijk de combinatie van Dirk en Jan Decleir. Vandaag de dag is Jan Decleir één van de meest gelauwerde namen uit de hele Belgische filmgeschiedenis maar het is de vraag wat het had gegeven mocht Dirk Decleir niet zo vroeg zijn overleden in een auto-ongeluk. De twee spelen de pannen van het dak in een kortfilm die je eigenlijk nog het beste kunt bekijken als een soort van opbouw naar Camera Sutra, het langspeelfilmdebuut van De Hert. Dirk Decleir is een wrede dictator die zijn hand niet omdraait om het volk uit te moorden, Jan Decleir is zijn broer en raadgever die eigenlijk de touwtjes in handen heeft en dan heb je nog onder andere de altijd indrukwekkende Frank Aendeboom als lijfwacht. Opnieuw veel bekende gezichten uit eerder werk uit de Fugitive Cinema stal (onder andere broer Jos “Grapjos” De Hert als rebel, Fugitive Cinema’s voorzitter Paul De Vree als burgemeester en mederegisseur Guido Henderickx als verpleger) maar dit is vooral een fascinerend gitzwart drama over een aanslag op een dictator met een climax die je lang bijblijft.

4,5*