Groeten van Gerri (2020)

Ik heb het idee dat jij de film een stuk serieuzer neemt dan ik. Al vind ik het lastig te ontwaren wat nu precies je punt is.

Bijzonder dat iemand zoveel slecht acteerwerk kan leveren in 'n tijdsbestek van 'n paar jaar ... alleen al daarvoor zou hij 'n onderscheiding moeten krijgen ; dat doorzettingsvermogen!

Lammers geeft maar niet op ... dit is weer 'n exemplarisch voorbeeld van zijn oeuvre ; altijd weer amusant om te zien hoe hij toch heel veel moeite doet om het ergens op te laten lijken.

Oefening baart kunst ... soms maar niet in dit geval.

Begint leuk, maar verzand richting het einde in nietszeggendheid. Ik had het na een uur dan ook wel gezien. Jammer, want ik vind het concept wel leuk, omdat ik ook zelf in het onderwijs werk. 2*

Matige komedie. Het verhaal is best grappig, maar niet geschikt om een hele film mee te vullen. Het eerste deel gaat nog wel. Het kijkt vlot weg en bevat wat grappige momenten. De tweede helft is saai en de film valt in herhaling. Er kan ook nauwelijks gelachen worden. Het einde voelt ook wat geforceerd aan. Buiten dat is het een waardering waard om een coronafilm te maken in de coronatijd. 2.5

Ik heb me prima vermaakt met deze film.

Een origineel uitgangspunt om heel de eerste lockdown weer te ervaren. Van applaus voor de zorg, onderwijs via zoom tot enzaamheid onder alleenstaanden, het komt allemaal aan bod en gaf (in ieder geval mij) een aha-erlebnis.

Lammers speelt zijn rol van leraar met verve, niet anders van hem gewend.

Vooralsnog 3,5 ☆

Groeten van Gerri werd gemaakt tijdens de eerste lockdown in 2020. Wie dit over enkele jaren leest zal wijzer zijn dan ik nu (en nog wijzer dan Frank Lammers tijdens het maken van deze film). Hoeveel lockdowns volgen er nog? Wordt alles ooit weer normaal?

Hoe dan ook - de eerste lockdown was een feit in maart 2020. Alles ging dicht, van scholen tot restaurants en werk moest, waar mogelijk, plaatsvinden via de webcam. Vervelend, maar ook wel weer spannend en amusant.

De eerste week was het vooral giechelen om collega's die hun webcam niet aan de praat kregen, maar daarna was dat toch vooral ergerlijk. Er moest toch een beetje gewerkt worden. Dat was al moeilijk genoeg met thuis rondhangende kinderen - dus pleur even op met je "ik kan in inloggen" of "ik zie niemand" of "hoe moet mijn microfoon aan".

Het is in die context dat Frank Lammers een film bedacht over het leven van een docent. Een goedmoedige nerd, getuige ook de talloze Star Wars actiefiguren die terugkeren in alle kamers van zijn mannenhuishouden.

Uiteraard krijgt het een komische wending, een plotselinge rise to fame en zit er een liefdesverhaaltje in. Maar hoewel het corona-tijdsbeeld slechts het decor is voor het verhaal, zal juist dat decor hetgeen zijn waardoor deze film herinnerd zal worden.

Het dagelijkse leven van Gerri geeft goed weer hoe het was. De verveling, berusting, verslonzing, eenzaamheid.

Het is vooral knap dat het nog best een vermakelijke film is geworden, ondanks het budget dat amper meer dan vijfduizend euro kan zijn geweest. Lammers schakelde vrienden en bekenden in, zoals Elise Schaap uit Undercover, komieken Viggo Waas en Peter Heerschop (en de stem van Martin van Waardenberg) en Sanne Langelaar met wie hij werkte in Michiel de Ruyter. David Lucier als 'Bruce' met wie hij werkte in Sneekweek. Daarnaast duikt Lammers' dochter Isa nog op als 'Zoom leerling' (onder haar echte naam) en komt Mierlo nog in beeld (geboorteplaats van Lammers).

Alleen deze legpuzzel is al vermakelijk.

De enige misser is Lammers' nicht Evalinde Lammers als de hyperactieve TV-producer Carlijn. Aan de telefoon is het al niet best, maar als ze daadwerkelijk ten tonele verschijnt is haar acteerwerk ronduit bedroevend.

Lammers zelf neemt de regie en hoofdrol voor zijn rekening en draagt de film. Sinds Michel de Ruyter en de geweldige serie Undercover kan hij bij mij wel een potje breken. Ik zag hem in laatstgenoemde serie vorige week nog als gangster, en nu had ik maar 10 minuten nodig om hem te geloven als sullige scheikundedocent. Dat is wel een verdienste.

Gezien het absurd lage budget, sympathieke idee en prima uitvoering 3 sterren dik verdiend.

Als laatste noot is het in zekere zin ook een dappere film. Hij werd gemaakt toen mensen nog bij bosjes neervielen, met name in verzorgingsflats. Hoe vind je de juiste toon voor een film die zo dicht op de actualiteit zit? De begrafenis scène is daarom enerzijds hilarisch. Hoe bizar is het om zoiets via webcam te doen? Anderzijds was het wel de realiteit: alles was achter glas, op afstand, onpersoonlijk. Bizar.

Sympathiek en creatief filmpje.

Aardige film, maar vooral heel herkenbaar en actueel.

Ik vind Frank Lammers best wel een leuke acteur dus daarom was ik wel geïnteresseerd in deze film. Ik had al wel gelezen dat de film heel low budget was, maar dat vind ik op zich geen bezwaar. Wel kreeg hij veel matige recensies. Maar goed ik heb hem dus nu toch zelf gezien en ik vind het wel een leuke film. Een sympathiek verhaaltje met leuke acteurs. Geen hoogvlieger, maar zeker ook geen slechte film. Blij dat ik hem toch gezien heb.

Gisteren film gekeken. Bijna anderhalf jaar later na de coronamaatregelen.
Ikzelf ben dan administratief medewerker en zat me thuis ook behoorlijk te vervelen, het werd wel erg saai thuis. Dat herken ik dan ook wel in deze film.
De film schildert typisch onze coronasituatie hoe hij toen was. Best wel saai. En dat vind ik zelf ook wel wat van de film… Ondertussen dan tijdens de film toch nog even op Facebook, op m’n telefoon, omdat deze zo saai (op dat moment) was.
Blij dat we nu ons hebben kunnen vaccineren en we ons weer meer in de samenleving kunnen bewegen. Face to face elkaar weer spreken en een realtime knuffel van een dierbare kunnen we ook goed gebruiken, net als Anneke en Gerrie op t laatst.

Het idee achter de film is natuurlijk hartverwarmend maar de film zelf pffff, maak dan niets.