Lake Michigan Monster (2018)

Artistiek, fantasierijk, onzinnig, met veel camera gezwier dito aandacht voor de editing. In mooi

kunstzinnig zwart/wit met veel leuke details. Ook met een scene die verwijst naar Det Sjunde

Inseglet van Bergman. Duidelijk schatplichtig aan het werk van Guy Maddin overigens.

Ik heb me echt een breuk gelachen om deze film. Hij is fantastisch! Slaat op kaas en is totaal absurd bezopen en echt niet voor iedereen. Maar wel voor mij.

“Now I know why they call him Dick”

Portie humoristisch onzinentertainment. Amateurisme, onervarenheid, ja misschien wel, maar op een zeer leuke manier. Het grootste pluspunt van deze film is dat, het met veel liefde en creativiteit is gemaakt! Omschrijven wat het nu precies is, is haast onmogelijk! Hm, oké het is zoiets als een liefdeskind van Monty Python, HP Lovecraft en SpongeBob SquarePants en een klein vleugje Creature From the Black Lagoon.

Het gaat over Kapitein Seafield (Ryland Brickson Cole Tews, die ook de film schreef/regisseerde), wiens vader is gedood door een meermonster tijdens een vistrip. Om wraak te nemen huurt hij een superteam in, bestaande uit Shaun Shaughnessy (wapenmeester), Nedge Pepsi (sonar individu) en Dick Flynn (voormalig N.A.V.Y. (Nautische atleten en Venture Yunit) matroos)in. Natuurlijk gaan de dingen niet volgens plan

Voor iets dat (volgens IDMB) is opgenomen voor $7.000, is het opmerkelijke vindingrijkheid. Er zijn een aantal werkelijk indrukwekkende scenes! En er zit van alles in; een boek met hiërogliefen, een droom, een vloek, een spookschip, een spookleger, zelfs een piraat en in de slotakte een behoorlijk gedenkwaardig wezen! De vier mensen die een meer-monster proberen te vangen zijn vreemd lief Het niveau van de humor is aanstekelijk, zelfs als de grappen niet raken en de doe-het-zelf-visuele effecten blijven verbazen.

Door zijn luchtigheid is er geen bloed en expliciet geweld. Maar het is erg knap dat, ondanks de vele absurde en humoristische momenten, de verhaallijn interessant blijft. Deze film zit boordevol speels filmische eerbetoon aan oude en nieuwe films maar is budgettaire en met zijn cast en crew (de eerste keer) een B-film Toch is dit verdomd wild en groots! Heerlijk!

JM heeft wel een beetje een zwak voor filmmakers die met een beperkt budget bijzonder creatieve dingen kunnen doen. Ryland Brickson Cole Tews (that's easy for you to say, you've got a cool sounding name!) is zo iemand. Wat deze man uit 7.000 dollar weet te persen is niets minder dan indrukwekkend. Of het daarmee voor iedereen een aanrader is, is punt twee... Maar dat doet niets af aan de prestatie en overduidelijke passie die hij voor dit project moet hebben gehad.

Ik moest denken aan (daar heb je hem weer) Guy Maddin, maar ook aan de Russische Montage school in een Monty Python sausje. En even later wordt met hetzelfde gemak Bergman schaamteloos gekopi...hommage gebracht. Want zo voelt het wel. De scheidingslijn tussen jatwerk en uit ideeën van anderen iets van jezelf bouwen is misschien dun, maar deze filmmaker krijgt van mij absoluut het voordeel van de twijfel op dat vlak.

Leuk! Op naar Hundreds of Beavers (2022). Check vooral de trailer.

3,6*