Tôge o Wataru Wakai Kaze (1961)

Ik heb wel een zwak voor Koji Wada. Ik geloof dat Suzuki zeven films met m maakte en dit is de derde die ik zie. Hij heeft een gek soort onverklaarbare charme.

In deze film is hij een student die langs festivals trekt die je in Japan in zowat elk dorp hebt. Een braderie en optredens, dat werk. In meerdere Japanse films speelt dat een rol en in deze tijd waren films die de groepen volgden die daar optraden zelfs een subgenre. Ik zag eerder deze vroege film Shohei Imamura die er een beetje aan verwant is. Hier wordt het voorgesteld dat de gevolgde goochelact niet meer zo populair is. De Japanners van deze tijd zien liever zangers of nog beter strippers. En de act komt dan ook in de problemen als juist de publiekstrekker, de stripper dus ermee ophoudt. In een wat raar verhaalverloop gaat de troep een weddenschap aan. Nog een keer een show opvoeren, als het lukt verdienen ze geld en kan de dochter haar wens uit laten komen en een gewoon leven gaan leiden. Als de show mislukt moet ze trouwen met de verstandelijk gehandicapte zoon van de promotor (de voorstelling van de zoon en zijn rol in het verhaal is de categorie dat kan nu niet meer zal ik naar zeggen) en samen met de held uithangende Koji Wada overwint de groep allerlei moeilijkheden en wint uiteindelijk de weddenschap. Dit is bepaald niet Suzuki op zijn sterkst, maar de charme van Wada en het inkijkje in deze wereld en een paar sentimentele Japanse liedjes maken dit toch best prettig.