Aru Sendo no Hanashi (2019)

Machtig.

De allereerste film van Odagiri is het niet, maar wel de eerste die er toe doet. Met wat hulp van eerdere grote namen uit de industrie weet Odagiri hier een film neer te zetten die absoluut het beste laat verhopen voor de toekomst. Als hij dit nog eens kan benaderen zonder alle grote namen, dan staat hem een mooie toekomst als regisseur te wachten.

Visueel echt geweldig. Prachtige setting, nog mooier gemaakt door Doyle. De soundtrack is ook erg knap en werkt mooi samen met de visuals. Acteerwerk ook op het hoogste niveau. Hoop bekende namen ook, al is het toch Emoto die het meeste lof verdient.

Het tempo is redelijk traag en de focus ligt op de sfeer. Ook wel mooi dat Odagiri zich niet laat vangen aan al te makkelijke kritiek wat betreft vooruitgang. Wist makkelijk mijn verwachtingen te overtreffen. Laat hem maar snel een nieuwe film regisseren, want dit smaakt naar meer.

4.5* en een uitgebreide review

Een prachtfilm. Inderdaad vrij langzaam, maar vanwege het schitterende camerawerk van Doyle geen probleem. De beelden zijn niet eens zo spectaculair, geen zichtbare effecten ofzo (behalve wellicht tijdens de onderwaterscène), maar alles is perfect gekadreerd waardoor de prachtige omgeving volledig tot zijn recht komt. En verder af en toe mooie invalshoeken zoals het water dat van boven gefilmd wordt terwijl de regen voor kringen zorgt. De muziek is spaarzaam maar past perfect bij de beelden, waardoor de film geweldig sfeervol is.

Odagiri heeft kennelijk zelf het plot geschreven en dat smaakte zeer goed. Het thema: verandering en vooruitgang waarbij de vooruitgang soms ten koste gaat van mensen die zich niet meer kunnen aanpassen. Hoewel diverse personages niet blij zijn met de vooruitgang, is het relatief bijzonder dat het desondanks als een soort natuurwet geaccepteerd wordt. Ik ben het dan ook niet eens met het eerste bericht hier. In ieder geval is er in deze film heel veel ruimte voor menselijkheid en dat is zo ontzettend mooi.

Kortom een film dat alles biedt als je er maar even voor wil zitten: prachtige beelden en een plot dat weet te ontroeren. 4,5*.