Lucero (2019)

Leuk idee, zo'n low budget experimenteel werkje, maar ik kon hier bijzonder weinig mee. Weliswaar is het maar een goed uurtje lang, maar alsnog is Lucero een hele zit. Zo ongeveer de hele film speelt zich af op één locatie (in een appartement), er is geen dialoog, en op enkele korte momenten na is er één enkele hoofdrolspeelster die continu in beeld is. En het grootste deel van de film gebeurt er ook bar weinig; ze loopt wat te ijsberen, en heeft wat issues (visioenen en romantische problemen met name, naast het feit dat ze moordlustig is en niet spoort), en alles wat er wel gebeurt is behoorlijk oninteressant. Tegen het einde gebeurt er iets meer en verdient het nog een wel een puntje, en de muziek was nog wel aardig, maar de eerste drie kwartier was wel een beetje de filmische variant van verf zien opdrogen.

Niet slecht voor een budget van €2,000

Het was al snel duidelijk dat dit niet een doorsnee film is....

Er zit geen dialoog in deze film en het gebruik van de muziek/geluiden zijn ontzettend goed. (Wie de naam van het nummer in de aftiteling weet ben ik zeer dankbaar want wat een epische track)

De paniekaanval scène was het meest intens en ik vond het overtuigend gespeeld!

Ik vind het interessant dat je weinig achtergrond informatie krijgt en dat er heel veel ruimte is voor eigen invulling wat betreft haar gevoel, haar issues, etc en door dat de actrice best wel heel sterk speelt daagt de film je ook uit om zelf actief bezig te zijn met die invulling terwijl je tegelijkertijd gezogen word in de simpele maar effectieve beelden.

Best wel hard, vet maar voorspelbaar einde.

☆3,0

Ik kan me trouwens voorstellen dat mensen deze film als ontzettend saai zien maar mij pakte het wel.