Betsy (2018)

Met de vorige low-budget film, te weten "Don't Fuck in the Woods (2016)", van regisseur Shawn Burkett heb ik me nog best goed mee vermaakt, maar deze low-budget Horror film was niet meer dan verspilling van tijd. De film duurt maar circa 70 minuten, maar de aanpak zorgt ervoor dat de film minstens een half uur langer aanvoelt en waardoor ik me zeer regelmatig verveeld heb.

In dit verhaal draait het om Betsy (Kelci C. Magel), welke een jonge vrouw is, die op straat wordt aangevallen en gebeten door een weerwolf, terwijl ze laat in de avond naar huis loopt.

Als ik had geweten dat het in deze film zou draaien om weerwolven, dan was ik er misschien niet aan begonnen, want weerwolven vind ik na "Frankenstein" het minst interessante thema in het Horror genre.

Als regisseur Shawn Burkett nu de film voorzien had van veel "blood, boobs, gore, genitalia and more !" (zoals je dat te zien krijgt in "Don't Fuck in the Woods"), dan had ik het waarschijnlijk nog vermakelijk gevonden. Maar deze film bevat eigenlijk niets. Er zit wel wat "blood, boobs and gore" in ("more" echter niet), maar het stelt gewoon niets voor en het is ook nooit lang in beeld te zien.

Er gebeurt ook weinig interessants en er wordt vooral veel gepraat (o.a. via Groepstherapie) en veel acteurs zijn niet geloofwaardig als de personages die ze moeten spelen. Zo voelt de politie (twee agenten) niet als politie en de groepstherapeut voelt niet als een groepstherapeut, etc. De schaarse pogingen tot gruwel (o.a. een hele korte verkrachtingsscène waarbij de verkrachter wordt gespeeld door regisseur Shawn Burkett) welke op één hand zijn te tellen, maken ook totaal geen indruk en zijn vooral flauw en saai.

Er zit ook totaal geen humor in het verhaal en het is ook allemaal zeer clichématig en o.a. ook de twee extra scènes welke je nog te zien krijgt na het einde, waaruit blijkt dat Betsy (die natuurlijk is verandert in een weerwolf) alsnog niet dood is en dat haar behulpzame vriendin (ook een soort van moeder) Kayte (Marylee Osborne) ook verandert is in een weerwolf (Betsy heeft haar namelijk per ongeluk gekrast nadat ze een nachtmerrie had). De vele tekortkomingen in het verhaal, komen vooral voort uit de afwezigheid van een spannende toon, want alles wat op het scherm gebeurt heeft dezelfde sombere sfeer en dat van het eerste beeld tot het laatst beeld.

Het enige wat me ervan weerhoudt om deze film geen 0,5* te geven is hoofdrolspeelster Kelci C. Magel, die ook een paar keer (als ik het goed geteld heb drie keer) topless is te zien (o.a. rond de 65e minuut als ze begint te veranderen in een weerwolf en dan haar shirt opentrekt, waarbij dan haar borsten heel eventjes vol in beeld te zien zijn). Ze is zeker geen geweldige actrice en zeker ook niet de mooiste actrice, maar ze speelde haar rol van Betsy nog best verdienstelijk en haar gebroken geest en de veranderingen (transformatie) die ze doormaakt, zijn verreweg het minst slechte in deze film. Overigens deed Marylee Osborne als de zorgzame Kayte (die een koffieshop runt met de naam "Kayte's CUP") het ook nog verdienstelijk. Maar de rest van de cast vond ik maar een stelletje houten klazen.

Al met al een zeer matige low-budget Horror film, die vooral saai, traag, vervelend, niet effectief en vergeetbaar is.

P.S. volgens mij houdt regisseur Shawn Burkett wel van mollige vrouwen, want net zoals in "Don't Fuck in the Woods" zijn de meeste vrouwen in deze film ook mollig en dan doel ik op Kelci C. Magel en Marylee Osborne.