People of the Forest (1988)

Eentje om te ontdekken ik zag het eind jaren tachtig

Getipt door niemand minder dan Jane Goodall, in Wintergasten afgelopen maandag. Eigenlijk een soort van keuzefilm.

Een zéér aangrijpende natuurfilm, de chimpansees in Tanzania zijn 20 jaar lang gefilmd. Goodall had de chimpansees al sinds 1962 geobserveerd en leefde inmiddels op goede voet met ze; haar opgedane kennis en ontdekkingen zien we ook terug in de film: het gebruik van gereedschap bijvoorbeeld.

Aandoenlijk om te zien hoe de apen leven, je leeft met ieder personage mee: Flo, Flint, Fifi, Faben... of de antisociale Olly Longface, die haar dochter Gilka iets te beschermend opvoedt, kon me helemaal met haar identificeren haha... En ook superschattig vaak: de babychimpansees die als een dolle rondjes draaien, of het behendig zwieren aan die takken.. Een nestje bouwen hoog in de boom, ziet er ook zo verschrikkelijk lief uit. Mooie, melodieuze muziek die af en toe doet denken aan Prokofiev.

Alles goed gedoseerd: de muziek, de beelden, het commentaar. De film werd ingesproken door Donald Sutherland, maar ik heb de Nederlandse versie gezien.

De film oogt verouderd en onscherp, maar ik vind dat wazige wel passen bij een natuurfilm als deze, alsof het zo onbedoeld eerbied toont voor hun wereld, hun territorium.

Het einde is hartverscheurend, maar tegelijk ook spiritueel, mijn hart brak.

Opmerkelijk weetje, volgens Goodall de belangrijkste doodsoorzaak bij jonge chimpansees: pasgeboren aapjes die van hun moeder vallen. Vandaar dat ze zich zo vastklampen aan hun moeder.