The Waldo Moment (2015)

Dit is toch wel de minste uit de reeks. Vond hem behoorlijk uit de toon vallen in vergelijking met de andere afleveringen. Weinig futuristisch, niet echt duister en nogal flauw.

Maar wel heel realistisch helaas, een clown aan de macht.

Herinner me deze episode inderdaad als een beetje flets. Al heb ik een zwak voor Waldo.

In mijn herinnering was dit toch verrassend leuk, na mindere berichten en reviews. Vond Waldo bij vlagen erg geestig en volgens mij was dit best een (overdreven à la 'Black Mirror') realistisch en vermakelijk beeld van de gang van zaken in de politiek hier en daar.

Nog best oké.

Voor een Black Mirror short dan. Het uitgangspunt is in ieder geval interessant genoeg, zeker kijkende wat er daarna op politiek vlak nog allemaal gebeurd is. Daar valt best wat uit te halen, maar zoals steeds ontbreekt het daar een beetje aan.

Hoe boeiend het idee erachter ook is, de schrijvers weten er vaak zeer weinig mee aan te vangen. Het vervalt is dik aangezette clichés en wat ongepast genrewerk, iets wat het niveau alleen maar naar omlaag brengt. Ditmaal met iets betere regie van Higgins, al komt die ook veel beter tot z'n recht in een echte film.

Het dooft allemaal redelijk snel uit, beetje jammer van een film dat maar dik 40 minuutjes duurt. Volgens mij is het toch echt niet zo moeilijk om meer te doen met dit basisgegeven, maar in ieder geval werkt de down-to-earth aanpak hier een stuk betere dan een hoop andere Black Mirror delen. Mixed feelings dus.

2.5*

Geen idee waar dit nou op sloeg, maar het was en niet interessant en misschien wel erger, het vooral ontzettend vervelend om naar te kijken. Visueel ook echt een belabberde aflevering en al te duister, de sfeer die toch wel erg over Black Mirror heen hangt, was het al helemaal niet.

1,5*

Mwoh. Wat wil men zeggen? Volgens mij een heleboel, maar echt geloofwaardig vond ik het niet. Ik kon er simpelweg niet in meegaan dat het publiek zo zou meegaan in een tekenfilmfiguur, metaforisch bedoeld of niet. Af en toe wel oprecht grappig en filmpje keek makkelijk weg, dus ook geen heel lage score ga ik deze geven. 2,0*.

Hm.

Inderdaad viel het me op dat deze aflevering maar weinig met de serie Black Mirror te maken lijkt te hebben. Het hele donkere, verontrustende sfeertje is er eigenlijk gewoon niet. Dit had prima gewoon als een normale kortfilm kunnen komen.

Deze aflevering is een stuk emotioneler gericht. Er is veel drama, de sciencefiction blijft heel erg beperkt en er is wat humor in de vorm van de blauwe beer. Alhoewel het karakter Waldo de film zelf best red, is dit een minder geslaagde aflevering.

Het lijkt meer op een normale film i.p.v. Black Mirror. De drama heeft niet echt een impact en alhoewel de andere afleveringen vergezocht zijn, is het hier gewoon ongeloofwaardig. Ik geloof gewoon die reacties van het publiek niet op de beer.

Een wat overdreven, maar uiteindelijk wel vermakelijke aflevering waar ik voor de rest niet veel op te zeggen heb. Ik heb genoten van Waldo zelf, maar als aflevering zelf is dit zeker minder geslaagd in vergelijking met andere. Maar de slechtste vond ik het nog niet.

Ik ben echt verrast dat dit de laagst gewaardeerde Black Mirror aflevering lijkt te zijn. Ik vind het één van de beste. Oké, misschien minder sci-fi-achtig, maar dat is niet elke aflevering van Black Mirror. En dat dit zeer ongeloofwaardig is, klopt al helemaal niet. Van de zes afleveringen is dit de meest geloofwaardige, want in zekere zin is het al gebeurt, en gebeurt het keer op keer opnieuw. Sommigen noemen Waldo een clown, maar... ja, drie jaar later kwam er wel zo één aan de macht. En niet als winnaar van de by-elections in deze constituency dus als het ware voor het parlement, maar meteen voor president v/d VS. En ook hier waren zowel Republikeinen als Democraten verbouwereerd. Trump als het ware kaapte de Republikeinse Partij, wint de verkiezingen en verandert de partij in een cultpartij. Maar net zoals je hier ziet, zou zelfs Waldo er niet in slagen het politieke systeem veranderen. Zelfs Waldo is verrot, hier in de vorm van een gedaantewisseling. Lik op democratie, lik op etiquette, lik op stuk. En alle drie zijn ze schuldig. De kandidaat van de Conservatieven heeft het zelfs gewoon toe.

Tot op het einde vond ik het zeer goed, maar nadien ontspoort het dan toch een beetje, waardoor mijn waardering toch niet zo extreem hoog zal zijn.