Viimeiset (2019)

Vanaf 6 mei in de bioscoop (De Filmfreak)

EDIT: release verplaatst naar 14 april 2022

Toen ik de filmzaal uitliep dacht ik een zwart/wit-film gezien te hebben, maar dat meisje had toch blond haar?

De openingszin geeft ongeveer weer wat voor film dit is:

- het grauwe Lapland vormt het decor, waarin

- een asgrauwe mijn met asgrauwe mannen en een blonde vrouw

- vooral drinken en praten

en na afloop had ik geen idee waarover.

Recensies praten elkaar (en de regisseur) na over een anti-kapitalistische noordelijke western, en vertellen het flinterdunne verhaaltje, want weten zich blijkbaar geen raad.

Kan me er iets bij voorstellen. Pinter en Gogol waren ongetwijfeld inspiratiebronnen voor de dialogen die nergens over gaan, de muziek waaiert alle kanten op en na twee uur bleek ik me nauwelijks verveeld te hebben.

Zoiets, dus.

Soms mooie beelden geschoten. Dat redt de film. Deprimerend verhaal.

Prettige film over een aantal mensen in het het hoge noorden van Finland. Er zijn er die wat traditioneel proberen rendieren te hoeden, maar dat lukt allemaal niet zo goed, en een zooitje anderen werken in een mijn die met de dag gevaarlijker wordt wegens instortingsgevaar. De twee groepen kunnen het niet goed met elkaar vinden. Heeft met landeigendom te maken.

We volgen enkele van deze mensen, met name een mijnwerker die de zoon van de grote rendierenhoederskliek is, de baas van de mijn en nog een randfiguur die niet helemaal goed snik lijkt.

De baas van de mijn is een achterbakse rat die krampachtig joviaal probeert te lijken, maar schijt aan iedereen heeft. De zoon van de rendierenhoederskliek zit een beetje tussen zijn vader en de mijnwerkers in. En wat die randfiguur doet is me niet helemaal duidelijk. Zuipen waarschijnlijk, want dat doen ze daar allemaal.

Dan wordt er ook nog op de achtergrond wat in drugs gehandeld, en is er een vrouw in wie die drie hoofdfiguren het wel zien zitten. Veel problemen heeft die vrouw daar niet mee.

Uiteindelijk loopt alles uit de hand, behalve voor die rat, en dan is het afgelopen.

Mooie film, fijne omgeving, wel koud en hard, maar het is geen tropische locatie natuurlijk.

Het duurt even voordat je weet waarnaar je zit te kijken: de makers hebben niet die ziekelijke neiging om alles tot in detail uit te leggen. Na een poosje snap je ongeveer hoe de verhoudingen tussen de verschillende hoofdpersonages liggen, maar het is ook weer niet zo'n film waarbij uiteindelijk alle stukjes op zijn plek vallen. Zoek het zelf maar uit en vul de gaten naar eigen inzicht in.

Ik hou daar wel van. Als kijker heb je voortdurend het idee dat je serieus genomen wordt, en dat is toch een prettig gevoel.

Verder vond ik het ook een uitstekende film. Mooie beelden, een geweldige eclectische soundtrack en memorabele personages. En een echte slechterik. Hoe vaak zie je dat nou in een niet-commerciële film? Personages moeten altijd gelaagd zijn, zelfs de meest gewetenloze seriemoordenaar heeft zijn goede kanten (hij houdt zo van honden!), maar hier was iemand gewoon door-en-door slecht. Ook wel eens leuk.

Grauwe bedoening, wel sfeervol maar mn het einde beetje vaag. Wazig drietje.