Nightmare on 34th Street (2023)

Meh.

Kerstanthologiefilm die aan de goedkope kant hangt, al is dat natuurlijk te verwachten met een simpele blik naar de loopbaan van regisseur James Crow. Dit is spijtig genoeg de tweede film die ik van hem zie waarin wel een zekere mate van potentie te bekennen is, maar toch altijd klem komt te zitten met de budgettaire beperkingen.

Overkoepelende segment (2,5*). Zowaar het beste verhaal van de gehele film. Ietwat traag opgebouwd en de personages acteren niet al te best, maar het slot van dit segment komt entertainend voor de dag. Binnen dit stukje realiseert Crow daarnaast tamelijk effectief een kerstsfeertje door goed gebruik te maken van de juiste locaties en dicht bij het thema te blijven. De griezelelementen zijn echter net te pover voor een voldoende.

Mr. Red (2,0*). Het kortste en ook meteen het rommeligste segment. Het gaat eigenlijk volkomen nergens over en wordt nogal onhandig in het geheel vermengd, maar wat er dan wel te zien is vermaakt best. Degelijk geacteerd, gemeen genoeg opgezet en niet te lang uitgesponnen met allerlei gekwek. Goedkoop ingericht en nergens al te kwalitatief, maar wel entertainend.

The Ventriloquist (2,0*). De spaarzame recensies die deze film online heeft weten te bemachtigen wezen dit stukje aan als het beste segment. Ik ga daar persoonlijk niet in mee. Met de inhoud zit het wel goed en dit kent ook zeker een stabiele kern, maar de dramatiek wordt nogal dik aangezet en de praktische effecten maken een matige indruk. Het helpt bovendien niet dat het acteerwerk allesbehalve overtuigend is.

Krampus (1,0*). Zonder twijfel het minste stuk van de film. Totaal onzinnig en allesbehalve effectief vanuit een psychologisch perspectief. De manier waarop het wezen bovendien wordt afgebeeld zit zelfs tegen het onacceptabele aan. De uiteindelijke insteek kan ermee door, maar getuigd stiekem wel van het feit dat de makers voor een makkelijke uitweg hebben gekozen.

The Priest (1,5*). Een segment dat vooral een visuele duw in de rug mist. Slechte kostuums en matige praktische effecten zijn de voornaamste termen waar dit aan te herinneren valt. Met de inhoud hebben de kamers geprobeerd een zekere kern te verkrijgen, maar eigenlijk kon dat me persoonlijk weinig interesseren. Hier wordt het zeer duidelijk dat er in sommige gevallen toch centjes nodig zijn om iets op goede pootjes te laten landen.

Gemiddeld komt dat neer op een 1,80*, afgerond naar boven. Laat ik voorop stellen dat de namen die ik aan de segmenten heb gegeven niet de officiële titels zijn, maar ik vond het wat interessanter dan de verhaaltjes afzonderlijk te nummeren met 1 t/m 4. Verder een goedkope anthologiefilm met een behoorlijk uitgesponnen speelduur, dus weet waar je aan begint.