Gek van Oranje (2018)

Het WK van 2010 is de achtergrond van een smörgåsbord aan verhaallijntjes die zeer wisselend van kwaliteit zijn. Esmée van Kampen en Martijn Fischer komen goed uit de verf als een net-niet getrouwd stelletje dat probeert te verwerken dat hij een ernstig hartprobleem heeft waardoor hij - op doktersadvies en met grote tegenzin - de spanning van het WK moet vermijden. Ton Kas scoort ook als een wat norse weduwnaar van middelbare leeftijd, wiens hondje aan de hand van zijn geblaf de uitslag van de wedstrijden van Oranje weet te voorspellen. Maar de verhaaltjes rondom een suïcidaal meisje [Abbey Hoes] en één van de bankzitters bij het Nederlands elftal [Jan Versteegh] zijn abominabel. Suzanne Kipping is innemend als een iets te lieve journaliste bij AT5, maar het einde van haar verhaallijn slaat helemaal nergens op. Er is nog één grote verrassende wending, maar of die nou zo verstandig was...

Viel me eigenlijk nogal tegen. Wat het enigszins nog een beetje goedmaakte was het goede weer in de film en Esmee van Kampen!

Haha al die reacties, oeps.

Ík zelf kan dus echt genieten van dit soort films: heerlijk en puur vermaak, meer niet.

Erg droog. Erg belabberde verhaallijn.

Erg cliché. Erg voorspelbaar.

Sommige delen niet al te best geacteerd.

Eigenlijk precies zoals Nederlandse komedies zijn, laten we eerlijk wezen. Dat is ook het enige wat ik goed vind aan de Nederlandse filmindustrie: de komedies. Gewoon verstand op 0 en lekker avondje hersenloos kijken. Heerlijk.

Van de drama's moet NL het namelijk niet hebben, och wat een ellende. Man man man.

Horror van NLse bodem is ook vaak tenenkrommend slecht.

En bij die 2 serieuze genres vind ik het cruciaal, die mógen gewoon niet floppen. Maar NLse komedies, ja alleen maar leuk dat ze niet al te best zijn. Daar dient een komedie voor in mijn ogen.

3,5

Matig werkje dit. Het wil zo graag een goed gevoel geven dat het elk besef van de realiteit overboord zet. het gaat zelfs zo ver dat er een fictieve speler word bedacht die het Nederlands elftal wereldkampioen maakt. J. Ja sorry hoor, als je zo krampachtig bezig bent om een goed gevoel door onze strot te duwen en daar zelfs de realiteit voor de willen verkrachten dan kan het resultaat nooit veel soeps zijn. En dat is het dan ook niet. Simpel, gemakzuchtig, stereotiep. Er zitten best goede acteurs in deze film, maar niemand hoeft moeite te doen en speelt een beetje routine matig zijn typetje. Kortom, deze mag je snel vergeten.

Jammer, want de Nederlandse film kent zoveel kwaliteit en kundigheid. Dat we de pareltjes van de Nederlandse cinema niet zien in de bios maar wel de zalen volstoppen met dit soort uitgekauwd werk is gewoon zonde. En geeft een heel raar beeld van de Nederlandse film.