The Drummer and the Keeper (2017)

Een klein en fijnzinnig drama uit Ierland van schrijver en regisseur Nick Kelly. Een onconventionele film die zich richt op twee jonge mensen met een geestelijke afwijking. De één heeft een antisociale persoonlijkheidsstoornis. De ander lijdt aan het syndroom van Asperger. De film brengt hen bij elkaar en laat op een ontroerende manier zien hoe kortzichtig het is om de persoonlijkheid van mensen te reduceren tot de naam van hun ziekte.

De idee om een onevenwichtig persoon met een bipolaire stoornis (Gabriel) te verbinden met een contrasterende lineaire persoonlijkheid met het Asperger syndroom (Christopher) is in aanzet en verloop interessant en levert dramatische maar zeker ook zeer grappige interacties op.

De personages met hun stoornissen zijn niet toevalig zo gekozen. Het personage Gabriel is een rockmuzikant. Nick Kelly is dat zelf ook. Het leven van een rockmuzikant is volgens Kelly goed te vergelijken met dat van een bipolair peroon. Zijn manisch-depressieve stemmingen zijn een rocker niet vreemd. Het personage Christopher is ontleend aan Kelly’s zoon, die een vorm van autisme heeft. Veel bijrollen worden ingevuld door de leden van een autistische toneelgroep. Het is dan ook geen wonder dat de filmpersonages zeer authentiek overkomen en bij machte zijn je emotioneel te beroeren.

De overactieve muzikant Gabriel die alleen door medicatie wordt afgeremd. De overgeconditioneerde Asperger Christopher die alles letterlijk neemt. Er is niets dat hun verbindt. Behalve hun status aparte. En dat is dan ook juist het verbazingwekkende aspect dat hen verbindt en leidt tot een onwaarschijnlijke en hobbelige vriendschap.

The Drummer and the Keeper is een prachtige film. Levensecht, humoristisch en ontroerend.