Dismissed (2017)

Ok.

Bijzondere thrillerfilm in een leuk jasje. Zo'n gegeven als een ambitieuze student die compleet doorslaat had ik nog niet eerder gezien, maar zoals het hier uitgewerkt wordt kan je niet bijster origineel noemen. Wel vermakelijk, want qua vermaak schiet Dismissed niets tekort.

Sprouse maakt zich nu een beetje los van zijn Zack & Cody imago en doet dus een thrillerfilm waarin hij de schurk speelt. Ik kan niet zeggen dat hij eng is of elke dialoog goed eruit rolt, maar hij doet het best aardig. In ieder geval een stuk beter dan Osborne, die er maar verloren bijloopt als Engelse leraar hier.

De film start aardig entertainend, maar uiteindelijk eindigt het niet al te sterk. Aangezien het mysterieuze er in het begin beter in wordt gehouden zit je goed aan de buis gekluisterd. Wanneer het pad en het verloop van de film wat duidelijk worden begint het barstjes te kennen waardoor het niet altijd even interessant is, maar toch wil het nooit echt vervelen.

De regie is redelijk, maar had wel wat strakker en vooral spannender gekund. De uitstraling van Sprouse had wat beter moeten zijn en de spanningen tussen Sprouse en Osborne al helemaal. Hierdoor kan deze film nooit echt beklijven of tot je doordringen, maar vermaken doet het gelukkig wel en met verve.

Details zijn in orde, en de cinematografie ook. Soms erg passend, en de wendingen zijn soms bijzonder te noemen. Niet van het verhaal, maar als dan plots de vrouw van Osborne aan het einde sterft zit je wel te kijken. Daarnaast is het ook gewoon leuk om te volgen, al heeft deze film een voorsprong bij mij vanwege de setting. Toch is het gewoon een bijzonder concept dat wel oké is om te volgen.

Het duurt daarnaast ook niet te lang en bewandelt niet al te vaak een clichépad. Begrijp me niet verkeerd, ze worden wel bewandeld, maar de film springt er fris genoeg mee om en vermaakt goed. Ik heb me dan ook geen moment echt verveeld, maar het gebrek aan spanning en echte chemie is een pijnpunt voor Dismissed. Verder leuk om eens gezien te hebben.