Madonna (2015)

Poster: Simpel, mooi en zeer rustgevend.

Verschrikkelijke film. Niet te harden zelfs. Principieel zie ik alles uit maar de Q&A wachtte ik echt niet af. Wegwezen.

Madonna is waarschijnlijk bedoeld als een soort kritiek op weinig begrensd kapitalisme. Maar gebruikt daarvoor zulke lompe plotmiddelen dat de film eerst zijn doel voorbij schiet en uiteindelijk bijna onkijkbaar beroerd wordt.

Zoals wel vaker bij slechte films valt het begin nog wel enigszins mee. De film voelt artificieel en mysterieus aan. De toon heeft iets formalistisch en lijkt nog best interessant te kunnen worden. Maar dan gaat het mis. De personages die vervolgens in de film geïntroduceerd worden zijn van clichés aan elkaar hangende typetjes. Dat geldt vooral voor de zoon van de man die de transplantatie nodig heeft die een prototype kapitalist speelt. Kil en los van elk menselijk gevoel. Iemand die over lijken gaat en dat totaal niet interesseert. Ook het leven van zijn vader redden is geen daad van altruïsme of liefde maar puur winstbejag. Het gaat dan al behoorlijk wringen. Maar zelfs toen had de film nog best een richting op kunnen gaan die de film interessant had gemaakt. Nog een stuk formalistischer bijvoorbeeld of zwartkomisch. Maar dat doet de film dus niet.

Want dan laat de film pas echt zien waar hij heen wil. De verpleegster gaat op zoek naar het verhaal van de comapatiente. Niemand kende haar echt zo wordt telkens verteld, maar toch weten alle getuigen die ze spreekt tot in de details over alles wat haar in een bepaalde periode overkwam. En dan blijkt haar levensverhaal een aaneenschakeling van misbruik, verkrachting, prostitutie, nog meer misbruik, nog meer verkrachting en op de koop toe wordt de daders altijd de hand boven het hoofd gehouden. Het is bedoeld om een menselijk beeld van de comapatiente te maken, maar mede om dat ze het gelaten lijkt te ondergaan ontmenselijkt ze helemaal. Ze wordt een nikserige speelbal van drammerige regisseur. Tot overmaat van ramp blijkt het formalistische begin vooral een stijlkeuze met als doel het door compassie en herkenning openbloeiende karakter van de verpleegster te benadrukken in het laatste deel te zijn. En dan wordt de film steeds sentimenteler. Op het belachelijke af zelfs.

Niet te harden dit.

1.0*

Toch fijn om ook weer eens een beargumenteerde film-de-grond-in-borende-recensie te lezen

Vind dit echt iets voor het 'clubje' Stinissen / Gauke / BBarbie.