Winnie (2017)

Vanaf 22 juni in de bioscoop (Periscoop Film)

De titel doet vermoeden dat dit een lofzang is op de vrouw die tijdens Nelson Mandela's gevangenschap het publieke gezicht van de ANC was en al die tijd tot de belangrijkste strijders tegen Apartheid en het racistische bewind in Zuid-Afrika vocht. Het eerste deel lijkt dat te bevestigen, zeker wanneer die gebeurtenissen aan bod komen die haar reputatie onherstelbaar beschadigden. Winnie richtte 'FC Mandela United' op als een soort jongerentak van de ANC, maar al snel verschenen er berichten dat mannen in de trainingspakken van de club op grote schaal misdaden pleegden. Dit is waar deze documentaire interessant wordt, want regisseur Pascale Lamche introduceert hier niemand minder dan Vic McPherson, het toenmalig hoofd van Stratcom, die zeer open is over de manier waarop Stratcom de media beïnvloedde in een poging de geloofwaardigheid van Winnie Mandela volledig af te breken. Met zichtbare trots stelt hij vast dat Stratcom daar in is geslaagd. Zelfs in zoverre dat niemand minder dan Desmond Tutu - de belangrijkste Afrikaanse spirituele leider en één van de meest gerespecteerde mensen ter wereld - haar tijdens de openbare verhoren van de Truth And Reconciliation Commission smeekte (!) om haar excuses aan te bieden voor 'things that went wrong', een verraad dat Winnie hem nooit heeft vergeven.

Deze documentaire werpt voor velen een nieuw licht op één van de meest controversiële publieke figuren van haar generatie en hoewel Winnie en één van haar dochters - niet de meest geloofwaardige bronnen - wat te vaak aan het woord zijn, daagt het in ieder geval uit om je eens verder te verdiepen in de geschiedenis van Stompie Moeketsi en de getuigenis van Katiza Cebekhulu.