De Aflossing (2017)

Typische filmlogica: de verstoorde familierelatie met je broer herstellen door een links activistische kidnapping te begaan. 'De Aflossing' (2017) is een Nederlandse versie van 'Die Fetten Jahre Sind Vorbei' (2004), maar dan nu met #activisten, sms'jes en stoere technoparty's. Waldemar Torenstra en Gijs Naber zijn leuk op elkaar ingespeeld als tegengestelde broers. Porgy Franssen zet een leuke neoliberale zakkenwasser neer. Het heeft een prettig surreëel sfeertje. Maar ja, de film hinkt helaas enorm op twee gedachten; het drama tussen de twee broers en hun pas overleden vader enerzijds, maar de brutale ontvoering van de rechtse politicus anderzijds. Die twee tonen komen nooit lekker bij elkaar. Sowieso heeft deze productie de pech dat het de zoveelste telefilm op rij is die speelt met de clichés van 'gewone mensen' die zich verzetten tegen het boosaardige bankensysteem. Niet heel slecht, maar het is zo inwisselbaar dat ik het morgenochtend vast weer ben vergeten.

Gemiddelde van 2 sterren tot dusverre doet De Aflossing geen recht, vind ik. Als je er vijf kunt geven dan is 2 sterren gemiddeld wel erg mager. Zelf kwam ik tot 3(voldoende). Film kijkt lekker weg en toont in ieder geval ambities om een goed verhaal te vertellen, wat deels is gelukt. Begin is erg sterk, met een gedenkwaardige scène als Naber zich tijdens een conferentie voordoet als een bankier die vervolgens de boel flink op stelten zet. Daarna word het langzaam kwalitatief minder vanaf dat de ontvoering plaatsvind. . Er ontwikkelt zich dan een soort roadmovie die absoluut scherper of venijniger had moeten zijn. Dan blijkt dat de rollen van Torenstra en Franssen beter geschreven hadden moeten worden(of beter gespeeld?) want beide karakters blijven te oppervlakkig en timide. In tegenstelling tot de uitblinkende Naber en de solide Hamer die geloofwaardige activisten neerzetten. Dientegevolge is ook het einde, Torenstra die zich opoffert voor zijn medevluchters, volstrekt ongeloofwaardig en dus onbevredigend, want je vraagt je de hele film al af hoe de beide broers, als volstrekte tegenpolen, überhaupt enige genegenheid voor elkaar voelen, laat staan dat ze op het beslissende moment elkaar op dergelijke wijze de hand reiken. Naber die aan het slot nog even zwaait naar zijn broer als die met de handboeien om word afgevoerd, is trouwens het meest belachelijke filmmoment wat ik in 2017 tot nu toe heb gezien .
Niettemin blijft het een film die, ondanks deze zwakheden, best een keer gezien mag worden, alleen een vergelijking met andere producties met een dergelijke thematiek pakt nadelig uit voor De Aflossing.

Gijs Naber is niet mijn favoriete acteur, waarschijnlijk ook deels door de rol van lamlul die hij in Aanmodderfakker speelde. Nu weer speelt hij van dat werkschuwe tuig dat de schuld van hun eigen misère en mislukken aan anderen geeft. Types waar je helemaal niks aan hebt in deze maatschappij. Ik zeg niet dat Naber slecht acteert, maar ik stoor me zo gigantisch aan zijn rol dat ik met hem en zijn vega-vriendin nooit kon meeleven en Torenstra niet kon begrijpen dat die niet direct zijn broer aangaf, om over de rest van de film en vooral dat volstrekt belachelijke einde dan maar te zwijgen. Spannend wordt de film ook nergens, iets dat een thriller best mag zijn. Als film ook mislukt zoals Donkerwoud al goed aangeeft met die twee tonen die niet bij elkaar passen. Voor Porgy Franssen nog 1,0*.

Een goede drama/thriller TV Movie...

Goed verhaal, helaas voor laatste slot...

Goed acteerwerk...

Bekende acteurs (komt uit TV Series NL)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Gewoon TV movie...