Tulen Morsian (2016)

Film over de heksenvervolgingen op het Finse eiland Åland. Die vervolgingen hebben ook daadwerkelijk in de zeventiende eeuw plaatsgevonden. Tegen die achtergrond zien we Anna Eriksdotter, een meisje van zestien die woont bij de plaatselijke kruidenvrouw en baker. Een dokter is er niet, wel een rechtelijke macht en een foute pastoor. Op het eiland komen nog veel oude rituelen en bijgeloof voor en de Rechter Psilander wil naar een "modernere tijd. " Daarom moet hekserij worden uitgebannen. Nu is er in kleine gemeenschappen vaak veel afgunst en roddel. Zo ook hier en de pijnbank en de beul kunnen hierdoor overuren draaien. Anna heeft het aangelegd met een getrouwde man, en daardoor raakt alles nog meer in een stroomversnelling. Dit had een zeer spannende film opleveren, helaas blijft het allemaal heel vlak. We krijgen met niemand echt een band. Ik kreeg ook een beetje het gevoel dat de regisseuse niet goed wist wat zij nu precies wilde vertellen. Er waren meerdere verhaallijnen die verschenen en dan weer net zo snel werden losgelaten. Het acteerwerk, afgezien van de hoofdkarakters, verdiende ook niet echt de schoonheidsprijs maar was voor mij niet storend omdat ik het wel vond passen bij de kleine eilandgemeenschap. Door het vakkundige camerawerk en het zeer natuurgetrouwe tijdsbeeld, redt de film het net om tot het einde toe interessant te blijven. Historisch drama waar veel meer in had kunnen zitten!

Erg middelmatig. Het zal historisch wel correct zijn maar het grijpt je op geen enkel moment bij de keel. Zakelijk neergezet zonder ook maar ergens het lijntje te passeren. Mij te simpel neergezet.

2*

Dit is geloof ik pas de eerste Finse film die ik heb gezien, al wordt er zover ik heb begrepen met name Zweeds gesproken, omdat het eiland waar dit opgenomen is Zweedstalig schijnt te zijn. Welnu, ook de belangrijkste Finse componist Sibelius was oorspronkelijk Zweedstalig.

Ook de eerste film die ik zie over heksenvervolgingen. Gek genoeg ben ik dat maar weinig tegengekomen, ook in de literatuur. Ik herinner me slechts het jeugdboek De Amulet van Simone van der Vlugt dat over dit onderwerp gaat. Opmerkelijk genoeg komt daar de redding door de Zweden, die hier juist de rechter leveren die tot de heksenjacht overgaat.

Wat de film betreft is het behoorlijk middelmatig. De locaties zijn wel fraai, maar de beelden weten dat niet optimaal te vangen. De muziek is af en toe mooi, maar ook vaak overdramatisch. Acteerwerk is niet al te denderend, maar de hoofdrolspeelster heeft wel charme. Het verhaal is aardig, maar zoals in het bericht hierboven vrij afstandelijk. Er had bijvoorbeeld wat meer op de gevoelens van de rechter ingezoomd mogen worden, op wie de woorden van mijn voormalige baas goed van toepassing zijn: "Het tegenovergestelde van goed is goedbedoeld." Jammer van de priester die veel meer ééndimensionaal slecht is.

2*.

Er had meer in kunnen zitten maar geldt dat ook niet vaak voor vele andere films? De film op zich boeide ons ook tot het einde toe en misschien waren wij meer gefixeerd op het foute gedrag van het meisje en de reacties daarop van de betreffende man/vrouw en rechterlijke macht.

Als kanttekening willen wij graag vermeld zien dat wij blij zijn niet in die tijd te leven maar je ziet goed hoe mensen zich kunnen later manipuleren door foute informatie en de daaruit verstrekkende gevolgen voor anderen!

Eerste Noorse film die ik gezien heb. Verhaal is boeiend genoeg om de kleine 2 uurtjes de film uit te kijken. In een mooie omgeving gefilmd. Zonde dat in de 16e eeuw in deze histerie werd geloofd, met alle gevolgen van dien.

Geen diepzinnige film verder, vrij eenvoudig, geen memorabele scènes of shots of dergelijke, weinig opzienbarend acteerwerk, maar absoluut geen onaardige film over een waargebeurd heksenproces in Noorwegen.The Crucible II, maar dan net even iets minder hysterisch. Er zat wel een mooi shot tussen van een strand waarbij ik even aan Munch moest denken.

Tijdens een rechtszaak worden een aantal dorpelingen ondervraagd en beweert een getuige dat ze de van hekserij verdachte vrouw trucjes had zien doen met spreuken. "Wat voor spreuken dan?", vraagt de rechter. Zegt zij weer: "In de naam van de Vader, de Zoon...', waarop iedereen begint te lachen. Beetje een flauw grapje vond ik, dat wist iedereen in die tijd toch wel?

Maar zeker genoten van deze film, vooral ook omdat het onderwerp me zo interesseert. Toch is het allemaal aan de voorzichtige kant: de ondervragingen, de tortuur.. Het had van mij allemaal wat harder gemogen. De prikproef is wel even te zien, een proef waarbij verdachten in hun lichaam werden gestoken met een puntig voorwerp (een priem, een schaar, een lange naald). Zo'n proef werd uitgevoerd om uit te maken of iemand een zogeheten stigma diabolicum, een duivelsteken, op zijn of haar lichaam had zitten, een pijnloos plekje toegebracht door de duivel.

Ik heb trouwens ook zo'n plekje op mijn lichaam zitten, net onder m'n zak.

Reconstructie van een meedogenloze heksenjacht op een afgelegen eilandje voor de kust van Finland in de 17e eeuw. Dat het verhaal waargebeurd is maakt het bijzonder, de film zelf is dat nauwelijks.