Wit Is Ook een Kleur (2016)

Documentaires zijn niet objectief, dat is een misvatting. Of je moet het over hele specifieke onderwijskundige onderwerpen gaan hebben. De journalistiek heeft ook wezenlijke veranderingen doorgemaakt sinds de Gonzo-journalistiek en 'objectiviteit' is godzijdank ook lang niet altijd meer de norm. Ik geef toe dat Sunny Bergman inderdaad niet een ster is in het maken van genuanceerde documentaires waarin meerdere geluiden zijn vervat. Ze kan een beetje drammerig overkomen, veroorzaakt wrevel bij de grote groep die zich aangesproken voelt. Misschien ga ik zelfs met Onderhond mee dat het soms symptoombestrijding is en dat de problemen bij haar nooit gekoppeld worden aan de geopolitieke best wel enge wereld waar we in zijn gegaan.

Tegelijkertijd vind ik dat zij een prima aanzet geeft waarmee voor- en tegenstanders zich kunnen positioneren in een onderwerp dat breder gedragen wordt in de samenleving. Eerlijk gezegd is wat 'Wit Is Ook een Kleur' (2016) uiteenzet maar een topje van de ijsberg van breder gedragen punten in de universitaire wereld (met name in de geesteswetenschappen, maar met invloeden die verder gaan). De mogelijke politieke correctheid aan de universiteiten is een aparte discussie op zich waard, maar mensen lijken niet helemaal te zien dat de discussies wel ergens vandaan komen. Het is niet een gek vrouwtje met een camera dat zich journalist noemt en gefrustreerde witte mannen gaat trollen omdat zij daar zin in heeft. Zij komt voort uit en geeft vorm aan ingewikkelde debatten in een tak van de academische wereld.

Daarnaast is er ook een opkomst van hogeropgeleiden 'van niet-westerse afkomst' die zich meer en meer mengen in het publieke debat. Zo kan een partij als DENK een stuk groter worden dan verwacht, omdat een grote groep Nederlanders zich - naar mijn mening terecht - buitengesloten voelt in de maatschappij. Als je die gevoelens serieus wil nemen, moet je ook bereid zijn om de meer radicale uitersten een toegang te geven tot het publieke debat. Aan rechterzijde gebeurt dat net zo goed als aan linkerzijde, maar bij een Sunny Bergman lijkt het wel of zij de godsonmogelijke taak krijgt toebedeeld om zich boven álle gevoelens en sentimenten te verheffen, terwijl zij ook maar 50 minuten voorhanden heeft waarmee zij haar verhaal neerzet. Daarbij denk ik dat als altijd maar van één kant water bij de wijn moet worden gedaan - als in: nuances en grijstinten aanbrengen om de positie van niet-witten te verdedigen- dat het dingen kapot nuanceert. Een drammer als Bergman dwingt tot het innemen van een positie, op het irritante af.

De pijn die sunny veroorzaakt is ondraaglijk!

Je zegt het bijna alsof het iets positiefs in. Vele mensen zijn gewoon neutraal middenveld en zullen als ze gedwongen worden positie in te nemen de natuurlijk neiging hebben zich af te zetten tegen de drammer.

Als je kijkt naar wat er in Amerika gebeurd is, zie je dat veel mensen anti-PC gestemd hebben en niet pro-Trump, ondanks dat ze het ook helemaal niet eens zijn met wat die kerel uit z'n nek slaat. Een politiek middenveld zorgt net voor enige stabiliteit, iedereen steeds maar weer dwingen een standpunt in te nemen over zaken (die vaak niet eens hun probleem zijn) wekt gewoon irritatie op, wat leidt tot polarisatie. Doe mij maar wat meer gematigheid en nuance in plaats van dat "als je niet voor ons bent, ben je tegen ons" gedoe.

Wat bij Bergman trouwens vooral irriteert is dat wat ze vertelt wel als waarheid gepresenteerd wordt. Het gaat niet over "dit is wat Bergman er van denkt", nee, er worden halfbakken experimentjes gedaan, losse aannames gemaakt en allerlei kantjes afgereden. En dan ook nog maar een half verhaal gepresenteerd. Je zit 50 minuten lang naar een doc te kijken over racial profiling terwijl de ene na de andere kleuring "de blanken dit", "witte mensen dat" loopt te verkondigen. Ik kan zelfs geen ingang vinden om een ding als dit maar te beginnen serieus te nemen.

...

Wat erg is, want zoals je zegt, die onvrede komt wel degelijk ergens vandaan en het sociale probleem bestaat wel degelijk.

Ben ik helemaal met je eens Onderhond.

Ik totaal niet. OH staat zelf niet open voor anderen en ventileert zijn mening (die heel rationeel is en zo, heel gestudeerd) .

Dat jij hier op een openbaar forum je mening ventileerdt, verschilt in essentie niets van Sunny die dat in een filmpje doet. Beide beinvloeden daarmee hun publiek (dat nog steeds alle vrijheid heeft, de eigen mening te bepalen). Sunny is enkel wat succesvoller in het bereiken van een groot publiek.

Maar dat staat los van het feit dat jij haar vooringenomenheid verwijt, terwijl je exact dezelfde karaktereigenschap tentoonspreid.

Geen idee waar dat dan weer vandaan komt ...

Wat die Sunny allemaal losmaakt bij de mensen

Ja, deze discussie bevestigt natuurlijk haar gelijk. Dat er een discussie ontstaat is een teken van het grote ongemak!

Volgens mij had de Onderhond deze docu beter kunnen maken. Veel zinnige teksten van zijn kant

Kolder. Dat er discussies ontstaat kan ook betrekking hebben op haar ongelijk.

Matige docu, het meeste is al wel gezegd erover, dat doe ik dan ook niet. Dit is niet zozeer onderzoeksjournalistiek, maar eerder het uitventen van een mening. Ik snap verder het punt van Bergman wel, maar wordt zo negatief gebracht. Wit zijn (blank toch?) kent geen privileges, zwart zijn is eerder dat je daarmee in het nadeel bent. Privileges kennen vooral kinderen van rijke ouders in Amerika die daarmee naar Harvard of Yale kunnen. Kortom, Wit is de maatstaf voor mij, zo zou iedereen zich moeten kunnen voelen, namelijk volledig vrij en niet beoordeeld worden op kleur. Maar dat mag je dus niet zeggen. Wel kijkt het erg lekker weg, mediterend haast, of past goed als achtergrond bij het strijken van de overhemden. 1,5*.

of past goed als achtergrond bij het strijken van de overhemden.

Discriminatie bestaat en is een probleem, maar dat moet je bespreken zoals dat hier en nu is, met termen uit het heden en niet uit andere werelddelen of uit het verleden, anders wordt het alleen gepolariseerd en gebagataliseerd. In Spanje was bijvoorbeeld deze dagen op het nieuws dat een Spaanse toerist, een van de slachtoffers van Berlijn over wiens benen de vrachtwagen reed, lang aan zijn lot werd overgelaten, terwijl anderen werden geholpen werd hij door passanten bespuugd en uitgescholden omdat hij nu eenmaal lichtgetint is . Dat is waar vooroordelen toe leiden en hoe discriminatie zich uit anno nu, en dat heeft niks met "white supremacy" te maken.

Neemt niet weg dat de docu bij probeert te dragen aan de discussie en de bewustwording van het ongewenste bestaan van vooroordelen, en een docu over dit thema die de goedkeuring van de hele samenleving zal krijgen lijkt me een utopie.

Dit is toch wel wat beter dan Bergman’s vorige werkstuk, ‘Zwart als roet’. Maar ook hier kun je je afvragen of het objectiveren, en het als breekijzer gebruiken, van de glibberige en beladen term 'racisme' een goed idee is.

Niettemin, 'Wit is ook een kleur' reflecteert wel een issue dat leeft, en sommigen in de documentaire weten prima de vinger op de zere plek leggen, die er natuurlijk wel degelijk is. Dat er wat flauwiteiten en min of meer mank gaande redeneringen gedebiteerd worden, is inherent aan de emotionaliteit van het onderwerp, denk ik.

De persoonlijke stijl van Bergman op zichzelf kan ik altijd wel pruimen. Over de wereldverbeterende potentie ben ik echter niet optimistisch.

Als iemand ergens de wens uitspreekt dat witten zich meer bewust zouden moeten worden van hun witheid, denk ik toch: be careful what you wish for.

Kwam er dit weekend achter dat een van mijn collega's die net weg is, het zusje van Sunny is. Nooit geweten.

Martin Luther King had a dream, Sunny Bergman has a grudge...

Enorm disempowering voor zowel zwart als wit dit stukje pseudo-journalistiek.

Maar dat maakt Sunny vast niks uit, want die is bovenal met zichzelf bezig. Dat haar werkjes polariserend werken, neemt ze daabij natuurlijk voor lief.

Compleet nergens aan gerelateerd, maar blij dat ik het weet. Was het wel een fijne collega?

Was behoorlijk populair, maar zat niet in mijn 'kringetje'. Hoorde bij de 'nieuwelingen' en die trekken vooral naar elkaar toe. Aardige meid verder, voor zover ik het kan beoordelen.

En ja het is wat ongerelateerd, maar ik vond het tóch vermeldenswaardig

Weer een draak van een docu van Sunny Bergman, maar ik stop nu met erover te praten, anders gaat ze me nog bellen ook.

Mocht iemand in discussie willen met Sunny Bergman (Den Haag): Film & Discussie: Wit is ook een kleur Tickets, Thu, Mar 2, 2017 at 7:30 PM | Eventbrite

Onderhond!

(Maar wel lief zijn, ik ben bij de organisatie betrokken )

Bij een herziening en een Q&A achteraf met o.a. Sylvana Simons, Sunny Bergman en Mounir Samuel, heb ik eens ervaren hoe het is om als 'witte man' op een plek te zijn met +/- 130 andere mensen en mezelf een minderheid te voelen. best onwennig eigenlijk. Mijn mening over de film heb ik al eens eerder uitgebreid verkondigd, dus dat ga ik niet weer doen. Maar ik ga wel een halve punt omhoog met mijn stem, omdat de documentaire voor mij verder is gaan leven in de vele gesprekken die ik had met niet-witte Nederlanders. Zoveel mensen die een andere levensloop hebben gehad dan ik, herkennen zichzelf hierin, die vinden dat het raakt aan ervaringen die hen gevormd - of soms getekend- hebben.

Terugkijkend doet Sunny Bergman niet meer of minder dan de vraag terugwerpen: als we het steeds over 'zwart' hebben alsof het iets is wat per se benoemd moet worden, waarom zouden we het niet eens over de rol van 'wit' kunnen hebben? Dat er andere ervaringen zijn over bijvoorbeeld de bewegingsruimte in publieke ruimtes of over onze eigen geschiedenis, is een feit dat je eigenlijk niet kunt ontkennen.Daarmee is de documentaire nog steeds geen genuanceerd meesterstuk, maar dat de premisse van Sunny Bergman - denk eens na over jouw eigen positie, behorende tot de witte meerderheid in Nederland- tot zoveel ophef zou zorgen is eigenlijk vooral gênant.

Mwah, ik had zelf een onwijze mening over haar persoon, die moet ik bijstellen. Sterker nog: als Artikel1 geen marginale splinterpartij zou zijn, zou ik er best op kunnen stemmen: hun partijprogramma is meer dan oké i.i.g. in lijn met mijn eigen opvattingen.

Sylvana moet weer lekker naar radio 6 gaan. Praten over Soul & Jazz dat deed ze met verve. Tafeldame zijn, columns schrijven, debatteren of een partij stuwen zou ik aan anderen over laten.

Dat komt omdat het staat voor wat we allemaal al in de grondwet hebben vastgelegd, toch? Zaken over gelijkheid is in theorie iedereen het over eens. Zie in hun programma vooral vaak: "wet x moet streng worden nageleefd".

(dit is uiteraard geen politieke website, maar deze discussie haakt wel in op de film)

Dat is een beetje jammer inderdaad, want zo graag ik het niet over politiek wil hebben, dat wordt het heel snel als ik iets neerplemp over deze film c.q. productie. Maar inderdaad: iemand die ik hoog heb zitten, zoals Sinan Çankaya, heeft daadwerkelijk wetenschappelijk onderzoek gedaan naar bijvoorbeeld politiegeweld naar zogenaamde 'niet-westerse allochtonen' en komt tot de gefundeerde conclusie dat er daarin een verschil bestaat tussen blank/wit en mensen met een ander uiterlijk. De wet is één ding, maar het blijkt dus dat er een ongelijkheid bestaat omdat witte mensen vaker een vrijbrief krijgen omdat zij meer privileges hebben op basis van hun uiterlijk. Maar door dit te zeggen neem ik een politiek statement in wat niet thuishoort op moviemeter en tegelijk is het een te beargumenteren positie. Frustrerend...