The Man Who Saved the World (2014)

We zien Stanislav Petrov gedurende twee weken in de verenigde staten en enkele dagen in rusland. Dit is een zeer persoonlijk document geworden (hoewel nadrukkelijk tegen de wil van Petrov, waarvan de regisseur zich blijkbaar niets aantrekt), mede door de interactie met de tolk. Deze interessante gebeurtenis wordt op spannende wijze gebracht door gebruik van fragmenten van een russische speelfilm.

Beetje lang, maar de moeite waard.

Een behoorlijk hoge rating zag ik.... Maakte me nieuwsgierig... Maar gebaseerd op een enkele stem. Heeft dan niemand die film gezien? Zelden dat er slechts 1 stem is.

Een behoorlijk hoge rating zag ik.... Maakte me nieuwsgierig... Maar gebaseerd op een enkele stem. Heeft dan niemand deze docu gezien? Zelden dat er slechts 1 stem is.

Net uitgekeken op Uitzending Gemist. Opmerkelijke samenloop dat sept. 1983 de wereld klaarblijkelijk op scherp stond en het uitkomen van de film War Games. Gaan beide over hetzelfde: ongewild een kernoorlog beginnen. Deze docu geeft aan dat lancering in Rusland nabij was vanwege de aanname dat de VS raketten had gelanceerd. Onbelicht blijft dat dit wel ff een giga fout was in de computerisatie van het missile defense system in de SU. Zeg maar, een soort Cap Gemini die foute software waarschijnlijk had geschreven. Lange uitgesponnen documentaire omdat wordt ingegaan op de Russische majoor Stanislav Petrov, die de druk weerstond om op de rode knop te drukken, incl. een bezoekje aan de VS waar hij o.a. favoriete acteur Kevin Costner ontmoet, en een hereniging met zijn oude moeder.

Wat een verhaal zeg. Ga dit zien zou ik zeggen.

Gewoonweg WAUW

Een beetje een verhaal dat bijna verloren gegaan zou zijn, omdat de betrokken persoon er (terecht) op stond niet als held bestempeld te worden.

Vooral belangwekkend om ermee geconfronteerd te worden hoe krankzinnig het is om de levens van honderden miljoenen mensen in de handen te leggen van één enkel persoon en inspirerend om te zien hoe de persoon in dit geval met die loodzware verantwoordelijkheid omging.

Voor de rest bevestigd de rest van de film als portret over de mens achter het verhaal de stelling dat hij geen (super)held of zoiets was, dat hij ook iedere dag moest worstelen voor die kleine overwinningen in het dagelijkse leven.

Niettemin: duizend maal dank, Stanislaw. Je bent geen held, but you did the right thing en je respect voor het leven is inspirerend.

Een bizar verhaal dat mij volledig onbekend was. Het wordt helaas alleen wel wat langdradig naar het einde toe.

Verhaal is op zich boeiend, en mij ook niet echt bekend, maar verder was alles zo gespeeld als maar wat. Blijkbaar kon de regisseur geen keuze maken tussen een documentaire en een geacteerd drama.

Film is daardoor nergens aangrijpend en soms zelfs lachwekkend slecht.

Teleurstellend!

Aan de ene kant is de film mooi opgezet, wat betreft de ontmoeting met en reis in de VS van de hoofdpersoon.

Aan de andere kan t bevalt het dramagedeelte me niet. Dat heb ik liever niet in zo'n docu.

Uitstekende docu, met al die contrasten erin. Zo'n daad verricht maar bescheiden, en heel sober levend in een standaard Russisch achteraf flatje. De tegenstellingen zijn vooral mooi als hij eenmaal in Noord-Amerika is. Zoals in een bar met een grote Amerikaanse vlag op de achtergrond. Het gesprek met de all American safety guard / rondleider bij het raket lanceringssysteem, waar hij weer even z'n emotie niet onder controle kan houden als de rondleider z'n standaardpraatje voor toeristen doet.

Dan blijkt het toch geen tegenstelling te zijn en zaten de Amerikanen en de Russen er op dezelfde manier in. Leuke spiegel die de Amerikaan wordt voorgehouden waar hij van schrok. De film omzeilt ondertussen goed de val van propaganda. Vond het ook wel indrukwekkend hoe hij respect kreeg tijdens z'n reis.

Veel te kleffe zooi met een ronduit waardeloze voorstelling van hoe het zo ongeveer gegaan moet zijn. En niet alleen vanwege die stijve Russen. De rest van de docu is ook nauwelijks te pruimen. Blijkbaar vond men het nodig om er filmische allure en een narratiefje aan vast te plakken, maar met een kerel die in no time van ene naar de andere gemoedstoestand stuitert en een tolk die ondertussen ook een rolletje opeist, komt het totaal niet over. Ik kreeg vooral het idee dat het meeste in scène is gezet. Dan heb je nog wat zoetsappig gedoe met bekende acteurs (het zijn geen hogere wezens, hoor) e.d. en als klap op de vuurpijl een flinke schep persoonlijk drama, want baboesjka blijkt onbespreekbaar en dat moet natuurlijk uitgebuit worden. Niet te harden.

Ben het hier eigenlijk wel volledig mee eens, hoewel ik milder ben met mijn cijfer.

Ik voel hier geweldig veel gemanipuleer en dat doet alleen maar afbreuk aan wat de waarheid zou kunnen zijn. Ik heb sowieso een hekel aan docudrama. De regisseur doet zo veel moeite om het verhaal gewicht mee te geven dat het alleen maar averechts werkt. Het acteren, de persoonlijke verhaaltjes (met dan nog een 'eind goed…' stukje), persoonlijke telefoongesprekken dei toevallig op camera komen ???? Het veroorzaakt alleen maar twijfels.

Die sterren vind ik wel leuk, vooral als hij dan niet op de naam van die… Damon… dinges kan komen,… De Niro heeft dan weer duidelijk zijn toestemming niet gegeven om gebruikt te worden, want die kreeg maar een klein stukje hoewel hij toch op hetzelfde plan als Costner stond voor Petrov.

Vond de man zelf wel boeiend: gekweld en ongelukkig… en miskend toch ook wel. Dat hij nors en nukkig is, wat zou het? Ik gaf 'm trouwens dik gelijk dat die mensen zich niet met zijn familie moesten bemoeien.

Maar verder heb je hier natuurlijk nergens dat heerlijke 'fly on the wall' gevoel. Bij de openingstitels kreeg ik al een bang voorgevoel toen de man van het 'Sound design' zo'n prominente credit meekreeg. Gezien het onwaarschijnlijke verhaal dat erachter zit, toch wel zwaar teleurstellend.

…en zoals gewoonlijk blijkt een eenvoudig blik op Wikipedia al veel opheldering te brengen.

The man who might have saved the world.

Eén ding is zeker: alle respect voor een man die zijn buikgevoel heeft gevolgd in een systeem waar buikgevoel niet aan de orde was. Het bescheiden eerbetoon van Costner die het niet te veel aandikte, met die plastic bekertjes, was dan ook oprecht, gepast en leek ook wel zijn doel niet te missen.

Maar je kan hier hooguit spreken van een worst case scenario met domino-effect waar hij 'gewoon' het steentje was dat weigerde te vallen. Goed zo. Het had een ramp kunnen worden. Had kunnen. Dat verklaart misschien de wat kleine ceremonie in een achterafzaaltje.

Dat hij nooit de 'go' voor de tegenaanval kon geven, lijkt me logisch. Is dan ook wat laf dat de regisseur zijn verantwoordelijkheid nodeloos lijkt op te schroeven. Blijft ook nog heel dat gedoe met zijn vrouw (met alle respect, de tolk en zijn moesje. Hoe zat het dan met die generaal? (Ook hier weer: eerder een onder het tapijt moffelen van eigen geblunder dan een op het matje roepen van een 'ongehoorzaam' kolonel). Hoe zat het met dat systeem? Die context lijkt me toch boeiender voor een docu dan een niet ter zake doende moeder…

stinissenkomt donderdag 26 april om 0:00 uur NPO 2

Ik zie 'm nou voor de tweede keer... Zou eigenlijk primetime vertoond moeten worden in de VS. Ik wist niet dat één Minuteman (waarvan er duizenden in silo's zaten) de vernietigingskracht heeft van ruim anderhalf keer dat van alle bommen die in WO2 zijn gebruikt. Overigens zou de Sovjet Unie in 1983 dan bijna raketten hebben gelanceerd als gevolg van wederom valse detectie!! Zoals toen net weken eerder een Koreaans passagiersvliegtuig 's nachts uit de lucht was geschoten omdat de Russen dachten met een spionagetoestel te maken te hebben. De lijn kan worden doorgetrokken naar wat gebeurd is met MH17. Petrov is nog geen jaar geleden overleden. In 1983 kwam ook de film WarGames uit. Toeval? WarGames for real: How one 1983 exercise nearly triggered WWIII | Ars Technica - arstechnica.com

Nog ff twee quootjes uit de docu/film. Zegt een Amerikaanse wapenhandelaar bij wie Petrov ff lekker met wapens mocht schieten: "one day there will be no more war, then you can come shoot here". Petrov: "de beste manier om je vijand te vernietigen is... om er vriend mee te worden".

Waarom we het nu hebben over de man die de Derde Wereldoorlog voorkwam | NOS