Sunrise (2014)

Hoe was deze beavis?

sfeervol en cool, maar ook wel met een paar tekortkomingen

1) Lost River wordt stilistisch kopieerwerk kwalijk genomen (daar kan je een debat over voeren, zoals op Imagine ook gedaan werd bij die film. En er is ook wat voor te zeggen om het "beeldtaal" te noemen die vrij is om gebruikt te worden; mits het toepasselijk en coherent wordt ingezet). Maar ook hier komt veel van het kleurgebruik en camerawerk wel heel direct uit de Noe/Refn "school".

2) Een ijzersterk verhaal had het vorige punt geheel teniet kunnen doen, maar ook daar schort er nog iets. De grens tussen realiteit en fantasie wordt steeds vager in de film. Er wordt niet alleen achter schaduwen gejaagd, maar soms ook letterlijk op de schaduw geschoten. Dit is wellicht een poëtische metafoor, maar ook een tikje silly. En aan het eind raakt alle grip op de realiteit verloren, wat niet perse slecht is, maar wel ook het laatste restje spanning en binding met de hoofdpersonage verloren doet gaan.

kortom. een mooie/coole/interessante film met veel potentie die het uiteindelijk niet helemaal waar kan maken. (en in zijn eind-coda nog sympathie probeert te kweken door een bestaand serieus probleem, en onderliggend thema van de film, in het voetlicht te plaatsen... dat werkt bij mij vaak tegengesteld)

Thanks, daar kan ik zeker wat mee. Uitgebreid antwoord.

Fijn.

De link naar Lost River was inderdaad snel gemaakt, maar ook Vinyan was niet veraf. Wel met die bemerking dat deze film toch net iets minder innemend is en daarom z'n eigen pretenties nooit volledig weet waar te maken.

Maar nogmaals blijkt dat India meer is dan Bollywood en wat oude arthouse. Ze hebben daar een aardig wereldje vol genrefilms die best de moeite zijn, maar internationaal moeilijk lijken door te breken. Netflix wordt een steeds belangrijker platform voor dat soort niches.

De sfeer die neergezet wordt is best fijn. Duister, continu regen, neon-kleurtjes en wat trippy muziek. Maar Sunrise is verre van de eerste film die iets soortgelijks probeert te doen en daarbij ook verre van de beste. De sfeer komt een eind, maar weet nooit volledig over te slaan. Daarvoor laat Partho Sen-Gupta sommige scenes niet lang genoeg doorgaan. De climaxen komen iets te snel, waardoor het af en toe een beetje te slapjes aanvoelt.

Acteerwerk is verder wel goed, de film sleept ook niet te lang aan en het gebrek aan dialoog is passend. Het is ook absoluut geen slechte film, Gupta geraakt een heel eind, maar moet opboksen tegen films die ik tot mijn favorieten reken. En daarmee vergeleken valt het net iets te licht uit. Maar wel een aanradertje, zelfs voor wie niet van Indische cinema houdt.

3.5*

Ik zie de gelijkenissen met Lost River niet zo buiten de dansvoorstelling en het van kleur veranderende lampje op het dashboard. Vond ook dat er van sfeer weinig sprake was. Het kabbelde maar een beetje voort.