Xiao Bi De Gu Shi (1983)

Geproduceerd en medegeschreven door Hou Hsiao-Hsien en gebaseerd op een boek van Chu Tien-wen die tot op de dag vandaag ook meeschrijft aan Hou's films. Deze film was zo'n succes dat Hou Hsiao-Hsien dacht dat de tijd van zijn clubje gekomen was en een hypotheek op zijn huis nam op Taipei Story van Edward Yang te financieren. Die film flopte volkomen. In de jaren daarna waren zowel het publiek als de pers in Taiwan niet erg enthousiast over de new wave-films. Maar ze bereikten door het festivalcircuit wel het Westen.

Deze film is dan ook wel conventioneler dan de vroege films van Hou die ik zag. Er zijn popliedjes. Er is sentiment, maar dat blijft behoorlijk binnen de perken. Er is comic relief, onder andere door een zus die langskomt en wat over de top wordt neergezet als de tegenpool van de moeder. Al ken ik mensen die toch aardig in die richting komen qua karakter (het hele huis overnemen als je langskomt bijvoorbeeld).

Prettig was het dat de film door de programmeur van dit kleine overzichtje in de historie geplaatst werd. In de jaren '60 was het in Taiwan niet ongewoon dat oudere gevluchte Chinese mannen die hun gezin achter hadden gelaten in het communistisch geworden China hertrouwden met veel jongere Taiwanese vrouwen. Helemaal als ze weinig kans op de huwelijksmarkt hadden zoals de moeder in deze film die een buitenechtelijk kind had.

Een van de positieve kanten aan de film is de portretering van de stiefvader. Niet een bruut die het leven komt verstoren, maar veel eerder een goedzak met best goede bedoelingen binnen de normen van de jaren '60. Op papier lijkt het voor iedereen het beste. Dochter is onder de pannen bij een man die voor haar zorgen kan, haar kind heeft een vader en krijgt later nog een broertje en de stiefvader normaliseert zijn leven weer.

Naast een film over een opgroeiende jongen, is dit opmerkelijk genoeg ook een film over een depressieve moeder. En dat is nog best subtiel gedaan. De voice over van het vriendinnetje zegt in het begin al iets als "ze was nooit echt vrolijk en nooit echt droevig" en dat blijkt ook wel uit de film. De moeder is niet gelukkig en zit in een verstandshuwelijk, kan haar kinderen steeds minder goed aan en heeft veel moeite met haar leven De film schiet op een moment wat uit de bocht. Ik vond het jammer dat de film suggereerde dat de diefstal van geld voor de bloedtranfusie van zijn vriend de reden was tot haar zelfmoord. Dat hele stuk eruit en de film was beter geweest.

Door de conventionelere stijl vond ik dit iets minder dan de andere Taiwanese films die ik dit IFFR zag, maar desondanks toch erg genoten. En een ideale film voor de vroege ochtend eigenlijk ook.

3.5*