Limbo (2014)

Wel een behoorlijk vetvlek op mijn verder zo constante festival programma van dit jaar. Het heeft zelfs zo weinig indruk gemaakt dat ik nu al diep in mijn geheugen moet gaan graven om na te gaan hoe het geheel ook alweer verliep. Mijn ergernis lag hem vooral in de leegte en het totaal ontbreken van plot. Wat hier boven beschreven staat krijgen we slechts tussen de regels iets van mee. En die regels zijn veel nietszeggende, eindeloos voortdurende shots van fietsende kinderen en suikerbieten velden, allemaal heel lui en keurig vanuit een auto gedraaid om te eindigen met een vage plottwist die weliswaar uit het niets komt en verrast maar weinig met me deed omdat er nog verre van een binding was, wat wel van ons verwacht leek. Het was zo een beetje als of ik naar een film keek die in zijn oorsprong dik drie uur was en daarna heftig verknipt is, zoveel tijd wordt er genomen voor het tonen van (toch deels mislukte) sfeerbeelden en zo weinig voor uitdieping van karakters terwijl de aanzetten er wel waren en er dus echt wel meer mee gedaan had kunnen worden. Kurkdroog einde ook dat je alleen maar meer in desillusie achter laat. Van dat best wel enthousiaste applaus over de aftiteling snapte ik dan ook weinig. (2*)

Louter bekeken omdat het Deens was. Maar inderdaad een tegenvaller. Het is een coming of age van een tienermeisje die een oogje heeft op haar lerares, maar dat niet positief beantwoord ziet. De film blijft verder op de oppervlakte. Weinig balans ook in de film. Er wordt te veel gefocust op andere dingen die er niet toe doen.

Die suikerbietenproductie bijvoorbeeld hebben weinig met de film of het meisje te maken. Het is zelfs niet functioneel. En om als sfeerbeeld te dienen, zijn ze te prominent aanwezig. Een film ook met beperkte dialogen, vele stiltes en stilistische beelden. Veel focus dan op het klasgebeuren over maatschappelijke thema’s. Een film zonder evenwicht en iets te vaag. Jammer.