3½ Minutes, Ten Bullets (2015)

Interessant docu over een ruzie bij een benzinestation wat uit de hand loopt. Daarbij komt nog dat ze in Florida een (belachelijke) wet hebben aangenomen mbt zelfverdediging. Wat ik al zei, het is een interessante docu al zijn er weinig echte feiten omdat er buiten bv geen camera hing. Wel fascinerend hoe het eraan toe gaat in de rechtzaal en hoe ver iemand kan gaan.

Familie van het slachtoffer gaat wel heel ver in het doordrammen van een racistisch motief. Het lijkt mij vrij duidelijk: De dader hoort harde muziek uit een auto en is geïrriteerd, vraagt of het wat zachter kan wat vervolgens gebeurd, vervolgens krijgt hij een grote mond van een van de jongens en gaat de muziek weer keihard aan. Als de dader vervolgens vraagt of die grote mond voor hem bedoeld is en het antwoord is ja en hij krijgt opnieuw een grote mond flipt de dader en begint te schieten.

Als er al een racistisch motief is is het omdat de dader niet van rap houdt waar met fuck en kill word gescholden endat dit toevallig muziek is waar veel zwarte jongeren naar luisteren.

doordrammen over racisme hoor ik hierboven me.

dat geeft mij al genoeg reden om het niet te kijken want ik weet al precies welke kant dit opgaat en ik weiger niet om racisme niet te zien maar hoe dit maar één kant op gaat. de mazzel!

Blijft vrij oppervlakkig allemaal. Wat ik mij afvraag: bij de uitspraak van de rechter in de tweede rechtszaak verschijnt de verdachte met vet haar en in een vuile oranje gevangenisoveral. Mocht hij er de gehele rechtszaak zo bij hebben gezeten, dan is het voor een jurylid toch nagenoeg onmogelijk daar niet door te worden beïnvloed? Laat die man zich wassen en trek hem een fatsoenlijk pak aan!

In 2004 voerde de staat Florida de zogenaamde “Stand Your Ground”-regel in. Dit houdt in dat je iemand mag neerschieten uit zelfverdediging als er sprake is van een bedreigende situatie. In 2012 schoot Michael Dunn tien kogels af op een voertuig waarin vier zwarte jongeren zaten. Directe aanleiding was een woordenwisseling over de harde muziek die de jongens draaiden. Deze 17-jarige Jordan Davis stierf aan zijn verwondingen maar in de rechtbank voert Dunns advocaat de verdediging op dat Dunn schoot omdat hij meende dat Jordan een wapen had. Volgens wet moet de verdediging aantonen dat daar geen sprake van was, dus het maar de vraag of de jury Dunn zal veroordelen wegens moord. Nog altijd zeer actueel, zowel vanwege het publieke debat over de wapenwet als het onderliggende racisme bij dit incident. Helaas kiest Silver voor een vrij kleurloze combinatie van beelden van de rechtszaak en interviews met Jordans familie en vrienden waardoor de emotionele impact uitblijft.