Conquering China (2014)

De documentaire begint en geeft me de indruk dat het gaat om een b-artiest, die wat gaat proberen. Ik zat er niet veel naast: het blijkt ook nog eens de regisseur te zijn! Een docu over je eigen avontuur maken. Dan moet het goed zijn. Maar moet het ook slagen? Het blijft de hele tijd door mijn hoofd spoken: wat denkt die man? Is hij zo goed dat hij "het wel even gaat maken in China?" De Chinezen zijn ook niet achterlijk zo blijkt. Jonason maakt er een uiterlijk mooie docu van: het is een zoektocht naar het nieuwe China, naar de woorden van Marco Polo - jawel - hij leest ook weleens wat. Glinsterend tegen het neonlicht treft hij enkele grootheden in de scene. Ze hebben lak aan hem. Hij maakt een grap over neukende duiven...geen reactie. Geen interesse. Gekke Zweed. Gekke stem. Aan het eind van de docu is de Zweed realistisch. De wereld draait door. Plots sluit hij aan bij een net geschoten gesprek van twee wijze 30+ DJ- Chinezen: "de jeugd maakt de dienst uit". Ook Jonason past niet; niet als Zweed in China en niet als oude lul. Jammer maar helaas. Zo nu maar afsluiten met een mooi deuntje van mijn band, heeft hij gedacht... overigens in Europa niet makkelijk te googlen, dus ook niet (meer) bekend: Man Tear.

Voorgaande zou kunnen leiden tot een vrij lage waardering. De reden dat ik de film met 3,25* geef, is dat deze man gewoonweg door het stof gaat en zich opoffert om zo een beeld te geven van de Chinese nieuwe wereld, de goedbetaalde DJ's. Het wordt een tijdsdocument, een vrij absurde, van een man die zichzelf wellicht ook een tikkie te serieus neeemt, maar die geen lafaard blijkt. Getuige voorgaande link een man van de indie/ electropop, och ja Brian Ferry.