Le Château des Quatre Obèses (1939)

Er bestaan er helaas meerdere van : regisseurs die Noé heten...dat voegwoord slaat niet eens op de weinig gerenommeerde Yvan die dit merkwaardige B filmpje in mekaar knutselde. Hij deed dat zonder anal rapes, wc tegelwijsheden of sex en drawgs " lekker gek doen " puberale flauwekul , wat te prijzen valt. Misschien komt het omdat Noé zijn pseudoniem was en niet zijn echte naam - dat was het weinig sexy Noetinger. Geen familie, derhalve.

Hoe dan ook, die Noé vervaardigde toch nog wat, meest nu vergeten, films waarvan dit een voorbeeld is. Hij schreef en bedacht het trouwens allemaal zelf, produceerde het deels en verzon de- dat moet je toegeven- briljante, absurde titel die meteen het beste onderdeel van de film vormt. Die overigens niet eens zo extreem slecht is, wel behoorlijk weird. Maakt bovendien de indruk niet geheel voltooid te zijn naar de wens van de regisseur.

Het betreft hier een ouwerwetse whodunnit die het 10 little niggah- of 4 not so little fattie fucks- procédé combineert met een gesloten ruimte mystery à la Leroux, en zelfs een heuse spythriller. Alles geset in het onvermijdelijke gothische kasteel tijdens allicht een onstuimige nacht vol onweer, dat we van buitenaf overigens slechts zien in...miniatuur. Ook symptomatisch voor het zeer bescheiden budget dat tevens de bescheiden speelduur verklaart.

Al even symptomatisch daarvoor is de tamelijk ongekende cast, met Brulé als de weinig charismatische Held Carter. Dat blijkt een brave huisarts te zijn die geruïneerd is, echter een bizar aanbod krijgt dat hij niet kan weigeren : spioneren voor het deuxième bureau ! Waarom uitgerekend hij leren we overigens nooit, en de hele intrige is sowieso vergeven van de plotholes. Deze gothische spythriller/ whodunnit heeft zelfs een heuse spygirl: Sylvia Bataille, beter gekend als mevr. Gorges Bataille wellicht. We zien haar under cover van een zottin enthousiast aan de slag gaan met - voor die tijd - ongetwijfeld hippe spygadgets. Er is zelfs een typische spyfilm macguffin gadget : een klokje waarin de formule van een chemisch wapen verborgen zou zijn...

Wat deze typische spionage intrige in godesnaam te maken heeft met 4 fat fuck broers die gezamenlijk een gothisch kasteel bewonen met hun slanke nichtje moet u zelf zien, maar de combi is dermate absurd dat Noé eigenlijk niet in staat is om er een zinvolle uitkomst aan te verbinden. Trouwens : de 4 obesen zouden we anno nu hooguit corpulent noemen.

De film wordt goeddeels uitgewerkt als een whodunnit mystery incl. een bumbling cop die de "dood "/ verdwijning van de vetkleppen gaat onderzoeken, en eindigt dan op tamelijk onbevredigende wijze weer als een spythriller. Het is op zich een te prijzen poging tot een genrepastiche, maar we moeten toegeven dat dit experiment goeddeels mislukt is.

Velen hier moeten deze prent trouwens gezien hebben, aangezien hij nota bene is uitgebracht op DVD in het koninkrijk der Belgen ! De afwezigheid van stemmen is dan ook bizar te noemen. Jullie gaan deze omissie ASAP herstellen. Dat is geen verzoek, maar een gebod.