Het Chimpansee Complex (2014)

In potentie een enorm interessant uitgangspunt: kun je verwaarloosde apen resocialiseren middels instituties waarbij de spelregels door mensen worden bedacht en uitgevoerd? Ligt er niet altijd het gevaar van antropomorfisme (menselijke kanten toedichten aan andere soorten) op de loer als je behandelingen ondergaat binnen die menselijke systemen?

Helaas weet Marc Schmidt zijn interessante vraagstukken niet voorbij een reclamecampagne te krijgen ter verwerving van nieuwe leden voor Stichting AAP. Indringende beelden van contacten tussen getraumatiseerde chimpansees worden namelijk gecombineerd met saaie interviews met medewerkers van stichting AAP, die zelf ook nauwelijks boven de materie lijken te staan. Met tot gevolg dat morele en ethische vraagstukken steeds beantwoord worden binnen het framework van hoe de desbetreffende stichting naar de kwesties kijkt. Marc Schmidt zet zijn eigen positie noch die van stichting AAP uiteen met betrekking tot hoe gekleurd zij zijn naar het onderwerp.

Was De Regels van Matthijs zo sterk omdat de interviewer door persoonlijke betrokkenheid dicht op zijn onderwerp kon komen; hier verwordt persoonlijk engagement met het onderwerp tot gemakzuchtig blijven hangen bij wat geïnterviewden hem wijsmaken. Een houding die niet past bij een onderwerp waar juist meerdere zienswijzen tegen elkaar afgewogen moeten worden om het bredere maatschappelijke belang over te brengen. Het enige wat nog mist aan de aftiteling is groot in beeld het gironummer waar bevlogen apenliefhebbers geld kunnen storten omdat het eenzijdige manifest zo overtuigend zijn eigen belang onderstreept. Jammer voor een project met eindeloos meer potentie dan er in deze beperkende vorm uitgehaald kan worden.