Pi (1998)

"helaas" is deze film té vaag voor mij. Ik heb m'n best gedaan er iets van te begrijpen, maar helaas, tevergeefs. Een uitleg opzoeken op internet gevolgt door een herziening van de film zou misschien kunnen helpen, maar ik denk niet dat de film voldoende nieuwsgierigheid gewekt heeft om dit te realiseren.

Aangezien ik de film niet begrijp, komt het op mij over alszijnde een slecht verhaal, dat slecht uitgewerkt is. Mijn score voor nu is dan ook 1.5*

ps. de beschrijving bij deze film kan misschien wat aangepast worden. De hoofdlijn van het verhaal zit em volgens mij niet in de supercomputer, maar meer in het "gevecht" van de hoofdrolspeler met zichzelf om het antwoord op alle vragen te vinden. (als ik het zo goed formuleer).

Je hebt helemaal gelijk wat betreft de beschrijving van de film, het gaat inderdaad over Max Cohen die zoekt naar betekenissen van het leven.

De film is redelijk ontoegankelijk en dat wordt het nog meer als je een verhaal over wiskunde gaat vertellen.
Ik denk dat de film verklaard kan worden, namelijk: Max is natuurlijk vreemd (licht autistisch, mensenvrees of wat dan ook + drugs erbij niet best in ieder geval)
Hij is ook een Pythagorist als ik dat ooit goed begrepen heb tijdens filosofie. Iemand die alles ziet in cijfers en alles wil begrijpen in cijfers, in plaat van leters.

Hij denkt dat hij met nummertheorie op het getal Pi een antwoord kan vinden op belangrijke vragen in het leven.
Hij vindt dingen maar begint langzaam aan te flippen
Andere mensen om hem heen lenny meyer en die marcy willen zijn brein gebruiken voor extreme of verkeerde dingen. En max zijn ziekte begint zwaarder te worden, dan wordt hij gek en pleegt hij zelfmoord.


Het verhaal is natuurlijk wel vreemd en de film is door zijn zwart wit, harde geluiden en drum n bass natuurlijk moeilijk om naar te kijken. Als je het grijpt is het ook een heerlijke film! 4*

blijft interessant om naar te kijken,
het thema is en blijft vaag, zeker omdat het helemaal niet zeker is of dat het waar of niet waar is,,
er kan best een kern van waarheid in zitten.

mooi om te zien hoe ook deze hoofdrolspeler in een neergaande spiraal terecht komt, net als in Aronofsky volgende film Requiem for a dream.
ben daarom wel extra benieuwd naar The Fountain!
het is echt duidelijk dat we hier niet met een standaard regisseur te maken hebben maar echt met een regisseur die wat te melden heeft en weet wat hij wil.
3.5*

Aantrekkelijke film...

Streelt niet in het oog, maar is wel eens de moeite om meerdere keren te bekijken...

3*

Hele goede film. Na Requiem for a Dream had ik erg mijn twijfels over Aronofsky, maar deze film is toch echt wel een klein meesterwerk. Het is enorm sfeervol gefilmd, en de muziek brengt ook nog wat extra sfeer. Verder is het natuurlijk ook een fascinerend verhaal, een wetenschapper die denkt dat de hele wereld bestaat uit cijfers en patronen, en daarmee alles te verklaren/voorspellen is, en uiteindelijk gek wordt van zichzelf. Ik snap alleen niet dat mensen deze film vaag noemen. Ik vond hem nochtans heel duidelijk... 4,5*

Zo vaag en zo vet

Eindelijk Z/W film

Ziek

4.00

Erg gestoorde maar goede film. De film lijkt moeilijker dan ie is, het gaat gewoon over een jongen die wiskundegek is en het getal Pi onderzoekt, en daarvoor zijn hele sociale leven opgeeft.

De opbouw van de film is prachtig, je komt er meteen inrollen, en de spanning is ook goed aangevuld.

3,5

Wat is er dan vaag en ziek aan? En er zijn echt veel meer zwart/wit films hoor.

Ik ben dol op Science-Fiction en het verhaal was ook erg goed maar de film zelf is voor mij een groote teleurstelling .

Tja en dan ook nog zwart wit

Een gemiste kans zo heb ik het ervaren .

2 sterren voor het goede verhaal .

Tja, als je daar al over valt...

Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die of deze film helemaal te gek vinden, of juist 10 x niks...

Het onderwerp moet je denk ik sowieso al aanspreken.

Maar voor de 'Thriller/Sci-Fi' fans, die daarnaast ook

van 'freaky' cult films houden, is deze film al snel een 8 waard!

De film blinkt uit door z'n zwart/wit kleuren,

intelligente & boeiende storyline, en opgezwepende, mysterieuze drum 'n base muziek.

Soms moet je echt snel nadenken, en zeker basis-kennis hebben van wiskunde, anders zul je film minder snel begrijpen.

Alweer respect wat mij betreft naar de makers van deze film, en die muziek.

Ook Requiem For A Dream heeft mij vanaf begin tot eind meegesleurd in het verhaal, en daarvan heb ik ook genoten.

Ik studeer Natuurkunde, waarbij je een grote portie wiskunde krijgt. Nu moet ik zeggen dat ik de kans aanwezig acht daardoor iets meer affiniteit te hebben met het onderwerp. Soms zie ik namelijk wonderbaarlijke patronen en logica in de natuur, en bovendien is wiskunde de taal van de natuur(kunde).

Echter... om de film te 'begrijpen' heb je echt_geen_wiskundekennis nodig. Het verhaal is niet zo moeilijk te volgen, en wiskunde is daarbij al helemaal niet bruikbaar.

Als je het hiermee oneens bent, zou ik graag een voorbeeld horen

Je moet wel iets van het getal Pi weten......

Er zijn genoeg sites:

http://www.cijfers.net/pi.html

http://www.math.uu.nl/peopl...

Voor de 'freaks'.....tip: zie externe links....de 100.000 decimalen van Pi...of meer.....fascinerend!

http://nl.wikipedia.org/wik...

Ik vraag dan ook geen informatie over het getal pi, maar over voorbeelden in de film waaruit blijkt dat je kennis ervan nodig hebt. Wát moet je van pi weten??

De grap is dat juist het getal Pi nauwelijks in de film voorkomt, ondanks de titel.

Het gaat nog meer over de gulden snede (de 'perfecte verhouding' genaamd phi: http://goldennumber.net/ )

bijvoorbeeld de draaikolken van melk in koffie en andere spiralen die de film laat zien. Verder heeft Max het over patronen in het algemeen, die in de natuur voor (zouden) komen. Ter ondersteuning van deze hypothese (alles in de natuur is wiskundig te verklaren) noemt hij bijv. een (konijnen?)populatie. Die volgt het model van de fibonacci-reeks, ook weer de gulden snede.

Of het op gezette tijden buiten haar oevers treden van de Nijl: niets met pi te maken.

Rotsvast gelovend in de stelling dat de gehele natuur te verklaren is met getallen, tracht hij een patroon te herkennen in de effectenbeurs (stock market). Voor zover ik me kan herinneren (is alweer een tijdje geleden) gebruikt hij ook hiervoor geen pi.

Kortom, voor het verloop van de film hoeft men *niets* te weten van het getal pi.

Mijn idee is dat Max op zoek is naar bepaalde wiskundige patronen, systematische structuren, omdat die overal aanwezig zijn.

De bekendst voorkomende is waarschijnlijk het evenredige verband tussen straal en omtrek/opppervlak van een cirkel, iedereen krijgt dit immers al op middelbare school.

Iedereen is bekend met pi. Ik denk dat daarom voor deze titel is gekozen; het zorgt voor een beetje herkenning.

Heb je mijn vorige posts gelezen?
Je moet volgens mij in zoverre iets van Pi weten dat het geen voorspelbaar patroon heeft en een oneindig reeks
achter de komma bezit.....Het getal verwijst naar het ongrijpbare van veel verschijnselen en naar het obsessieve ('I'm close') van de hoofdpersoon...de titel dekt volledig de lading. Pi is een prima symbool voor de film! Maar het is inderdaad globale Pi kennis.

meervoud, je bedoelt dus veel eerdere berichten? Nee, ik zal het meteen doen

Ben benieuwd wat je daar over pi hebt gezegd.

Bedankt!

woww van deze film krijg je zelf ook zowat hoofdpijn.. nog visueler als requiem. 4.

Interessante film! 4* En daar hou ik het even bij

Eigenlijk had ik besloten om na het wanstaltige Requiem for a Dream mijn hele leven een hekel te hebben aan Aronofsky, maar ik moet bekennen dat deze niet onaardig was. Wiskundige met chronische hoofdpijn probeert de numerieke code achter alles te kraken, waarbij zijn computers evenzeer op hol slaan als hijzelf. Aronofsky is wederom erg met de vorm bezig. Schnitt en geluidsband worden continu ingezet om de gemoedstoestand van de hoofdpersoon te verbeelden danwel invoelbaar te maken. Dat is hier beter gelukt dan in Requiem, waar de vorm de inhoud maar een beetje liet bungelen. Blijf ik alleen zitten met het plotgegeven: doordraaiend genie dat in low-budget productie de code van het leven probeert te kraken. Dat is als de boef die in een James Bond-film de wereld wil opblazen. Soms is het beter een schepje minder te nemen.

Gelukkig. Hopelijk had je hier geen last van drammerigheid? (serieuze vraag)

Hoe kun je dit nu met een hersenloze actiefilm als James Bond vergelijken? Lees bijvoorbeeld de mooie post van NarcissuBladsp.

De wereld opblazen is iets heel anders dan de diepste waarheid, alle redenen voor ons bestaan achterhalen, en misschien in contact komen met God. Pi heeft een waar filosofisch verhaal.

Nee, ik heb de film niet als drammerig ervaren.

Het gaat er niet om pi met james bond te vergelijken als films maar beide zetten te hoog in qua verhaal: het moet het ultieme zijn, ultieme misdaad, ultieme oplosing. Dat vind ik jammer, want daardoor verliest deze film aan kracht, terwijl die bond movies voor dit soort dingen gemaakt worden natuurlijk. Niet voor niks ook dat casino royale zo is aangeslagen trouwens: eindelijk weer een "normaal" verhaal.

Ah vandaar. Ikzelf vind de uitwerking van dit onderwerp niet minder dan geniaal; staat niet voor niets op één in mn top10.

Als je dat niet vindt, kan ik me voorstellen dat je het onderwerp misschien als te hoog gegrepen beschouwt.

Het is niet het allerorigineelste onderwerp, maar de uitwerking is bijna altijd bagger, in grote tegenstelling tot Pi.

Te hoog gegrepen, nee. Aangezien ik zelf wetenschapper ben hou ik hier wel van. En zo moeilijk is het toch allemaal niet, dat verhaal?

Snap niet wat Low budget met het plot te maken heeft....

Voortaan misschien maar een film over iemand die een bord met pap eet?

Maar... als ik de synopsis van The Fountain lees vermoed ik dat Dhr. A dat advies in de wind heeft geslagen. Zou de man makkelijk van grootsheidswaanzin kunnen beschuldigen Zo geweldig vond ik zijn beidde films ook niet, RFAD vind ik ronduit een draak en Pi is toch een beetje Frankenstein Revisited.

Het resulteert tot nu toe alleen maar in zware, ambitieuse onderwerpen in matige en prententieuze uitvoeringen. Geef mij dan maar een vakkundig en passioneel gemaakte film over een monster in een ruimteschip bv. Voor mij iig ook een behoorlijk overroepen regisseur die Aronofsky.

Ach man, vind de inspiratievolle films van Aronofsky toch beter dan vele vakkundig ( ) gamaakte saaie films. Het onderwerp van RFAD is idd ietwat misplaatst, de uitwerking ervan is denk ik toch wel vernieuwend en ronduit prachtig te noemen. Zelfde voor Pi, al is het verhal hier zeker niet misplaatst.

Edit: Z'n films zijn toch ook een stuk passioneler gemaakt dan Alien. En vind je jouw top-10 film 2001:... dan niet een stuk pretentieuzer dan Aronofsky's werk?

Wat is er dan zo inspiratievol aan die films eigenlijk? (serieuze vraag)

Als je kijkt naar de technieken, muziek die hij in z'n films gebruikt moet je toegeven dat dit toch zeker niet dagdagelijks is. Lijkt me toch duidelijk.