Perfect Blue (1998)

Het stond overigens ook op de dvd-hoes: Hithcock meets Disney of zoiets. Uitspraak van Roger Corman.



Ja, dat las ik ook, al is het alweer een tijdje terug sinds ik Requiem for a Dream zag. Kan me het shot daar niet in herinneren.

YouTube wel. Mooie ode.

Beter dan "Millenium Actress", minder dan "Paprika". Voorlopig althans, want ik raakte op een gegeven moment het spoor helemaal bijster. Volgende week nog maar eens een keer bekijken. De animaties zagen er in ieder geval wel mooi uit.

3,5*

Dat overkwam mij gisteren toen ik deze film voor de eerste keer zag en dat overkwam mij vandaag weer bij herziening. Voor mij is dit toch wel de anime met het meest ingewikkelde plot. Misschien deze film binnenkort nog maar eens herzien. Ik houd er nu eenmaal niet van dat ik een film niet helemaal snap. Daar ik deze film toch echt wel boeiend vind, geen moment saai vind meen ik toch mijn waardering hiervoor wat naar boven bij te moeten stellen.

Van 3,5* naar 4,0*

Wat volwassener dan andere van Kon.

Zeer krachtige Thriller met een psychologische inslag. De eerste paar minuten erg houterig, maar daarna loopt het allemaal weer wat vloeiender. De achtergronden en details blijven mooi en zullen nooit saai worden. De personages waren erg redelijk uitgewerkt en de stemmencast paste goed.
Ook de spanning zat er goed in, vooral vanwege de sfeer-achtige score en de soms aparte achtergrond tonen.

Helaas wordt het einde van de film (laatste 25-30 min.) iets too much voor mijn idee. Voor eventjes is het niet erg om er geen vaste grond te hebben in je eigen geloof van hoe het verhaal verloopt, maar als het maar door en door gaat wordt het wel een beetje vervelend.

Erg blij dat de ontknoping erg slim en een beetje stiekem is uitgewerkt. Blijft toch een hele klus om zoiets te verzinnen. Fijn dat alles toch op zijn plaats valt en niet abstractie tegenover abstractie is.

* 4,0

Effectieve thriller die helaas in de tweede helft iets teveel verwarring wil zaaien over wat echt en niet echt is puur alleen om verwarring te zaaien. Door het einde wordt het allemaal wel een stuk beter in perspectief gebracht en dat helpt een boel.

Erg gave anime.

Verwarrend, maar niet echt moeilijk te volgen verder vond ik. Vond vooral de editing echt heel goed, en ook het sounddesign was echt waanzinnig goed. Beiden werden ze erg goed vermengd, de muziek liep vloeiend over in de omgevingsgeluiden, en de scenes sijpelden vloeiend in elkaar over.

Het verhaal is interessant, maar wat gemakkelijk misschien en het slot is verder ook wel vrij logisch. De animatiestijl oogt wellicht wat verouderd maar er komen wel wat erg mooie scenes uit. Uiteindelijk is de film ook gewoon best spannend en de vertwijfeling maakt het leuk om te volgen.

4*

Geschifte filmervaring. Diep van onder de indruk.

Vreselijk beklijvend, sfeervol, spannend en angstaanjagend. Zat twee uur lang aan mijn stoel genageld, bijna in trance.

Namen als Hitchock, Argento en Disney (?) zijn al genoemd, maar mij deed deze film meer aan het werk van DePalma denken (m.n. Dressed to Kill en Body Double). Een thriller met voyeurisme, dubbelgangers, seksueel getint geweld tegen vrouwen, film-in-film, verwarring tussen droom en werkelijkheid...

Meesterlijk werkje, wat een verassing.

Dat was een diepe trance, als je twee uur blijft zitten bij een film van slechts 81 minuten. Nog een half uur naar het menuscherm gestaard?

Ik was stoned, het leek langer te duren (serieus).

of je hebt onbewust een paar keer op de play/pauze knop gedrukt.

Zeer leuk animatiefilmpje dit!

Ik vond Paprika van dezelfde regisseur destijds wel een leuk werkje, maar Perfect Blue is toch wel een stuk beter, mede door het erg sterke verhaal.

De animatie is uiterst verzorgd en degelijk, maar het is vooral de manier waarop Kon de spanning, mysterie en verwaring teweegbrengt, die ervoor zorgt dat alles tot aan het einde toe boeiend blijft. De film is enorm dynamisch en zit verhaaltechnisch goed in elkaar. Als je goed oplet is het allemaal goed te volgen en daarnaast blijft het leuk om constant te denken hoe de vork nu in de steel zit van deze film.

Ik heb er best van genoten dus en deze film mag best uniek worden genoemd, want ik ken geen animatiefilm die zo spannend is en anders hoor ik het graag.

4,0*

Wow, ik heb deze film net afgekeken. Wat een trip, zeg. Eerste helft was kalmpjes en was hoogstwaarschijnlijk een opbouw voor de -behoorlijk mindfuck achtige- 2e helft en ontknoping. Dat ik als nieuweling in de filmwereld meteen een film als deze ging kijken was ook niet echt bijster slim, maarja. Dit is animé en daar hou ik van. En aangezien ik al Millennium Actress en Paprika met veel plezier gekeken heb, moest ik deze ook zien.

De sfeer en setting is grauw en duister en dat vind ik fijn. Gelukkig zit in deze film nog altijd een beetje luchtigheid zoals ik gewend ben van Satoshi-san. Ook zijn er echt heel veel dingen die me verwarren, het verhaal is extreem ingewikkeld en sommige karakters hebben waarschijnlijk niet eens bestaan. Ik denk ook dat Mima verantwoordelijk was voor de moorden op de 3 slachtoffers, aangezien ze in deze fase in een conflict was tussen haar pop-idool persoonlijkheid en haar nieuwe baan als actrice. Ze walgt van haarzelf dat ze door deze personen in de massamedia enkele seksueel getinte beelden laat zien, en dit is een soort van wraak. Ook stond in de film erg veel psychopatische problemen centraal. Deze film lijkt me dan ook wel interessant voor psychologen of mensen die er in geïnteresseerd zijn. De animaties zijn vloeiend en er was niet echt veel aan op te merken. De stemacteurs verzorgen goed werk en meeleven met de karakters is niet moeilijk

Dikke *4

Hebben we het hier nou over dezelfde film?

De eerste keer raakte ik het spoor tussen realiteit en fictie helemaal bijster!

Vandaag heb ik de film nogmaals gezien en ik kan niets anders concluderen dan, dat Satoshi Kon een briljant en ingenieus spel met tijdslijnen, fictie en realiteit speelt. Het verhaal is aanvankelijk onschuldig, maar al gauw spannend en soms zelfs gruwelijk.

De animatie doet onder voor, de Shinkai `s en Oshii `s uit de animatiewereld, maar loopt het verhaal verder nooit voor de voeten. De locaties zijn daarbij perfect gekozen, de montage is meer dan uitstekend evenals de muziek!

Deze film staat nog steeds prima zijn mannetje! Ik ga binnenkort ook Paprika nog een keer herzien en dan mogen Perfect Blue en Paprika twisten om de titel: favoriete Satoshi Kon productie. De 4,5* blijven uiteraard staan.

Fantastisch.

Mijn kennismaking met Kon heeft min of meer omgekeerd plaatsgevonden. Als eerste zag ik Paprika en werd overdonderd. Millennium Actress vond ik minder maar het gaf me een betere inkijk in Kon's thema's en stijl. Perfect Blue moet zijn startpunt dus zijn.

Nu vind ik laatstgenoemde niet meteen beter dan Paprika; het mist immers de vloeiendere animatie, kleurrijke en frisse design en details. Maar voor de eenvoud van de look van Perfect Blue valt ook wat te zeggen. Eens temeer omdat de focus meer komt te liggen op het slimme script, en de tastbare creepyness doorheen de film.

Als kijker kun je niet voorkomen dat Kon voor je neus laag op laag legt, tot je je enkel laat meevoeren, laat verrassen en meeslepen, wending na wending. Heerlijk om in mee te gaan, en vooral heerlijk als dat zo kundig gebeurt als hier.

De inmiddels ietwat houterige animatie en fletse look is nergens storend. De film is intelligent en het idee gewoonweg eng. Perfect Blue benadrukt voor mij het verlies van Kon's dood. Jammer dat ik nu pas moet ontdekken van wat voor talent de wereld beroofd is.

Dikke 4*

Sterk anime werkje. Stuk beter dan Paprika en het vervelende Millenium Actress. Had hier weinig verwachtingen van maar werd zeer positief verrast. Hou erg van verhalen waar de realiteit en droomwereld met elkaar verweven worden (mits het niet overmatig wordt uitgelegd). Dat is hier gelukkig totaal niet aan de hand. Sterker nog er wordt canstand meer zand in je ogen gestrooid. Herziening is daarom een must. Dikke 4* en er zit misschien nog wel meer in.

De enige keer eerder dat ik deze film eerder heb gezien is bijna drie jaar geleden, dus het was wel eens tijd om hem te herzien. Hij lag al een tijdje klaar, maar na vandaag twee mindere westerse animatiefilms bekeken te hebben, was de zin pas echt aanwezig. Waar die andere films goed voor zijn...
Ondanks dat ik die eerste keer helemaal in de war was geraakt van wat er gebeurde, had ik het verhaal in grote lijnen nog goed in mijn hoofd. Bij herziening valt alles toch helemaal op z'n plaats en zijn droom en werkelijkheid veel beter van elkaar te scheiden. Toch valt er van het verhaal nog genoeg te genieten, het is niet als een computerspel dat saai is geworden als je het eenmaal hebt uitgespeeld, want het is prachtig om te zien hoe alles in elkaar is gezet. Vooral de montage is echt ontzettend sterk, ben ik zelden zo sterk tegengekomen binnen het anime wereldje. Qua structuur lijkt het nog het meeste op Millennium Actress, ook van Kon, maar Perfect Blue vind ik wat die structuur betreft net wat sterker.
Ik ben helemaal vergeten hoe ik destijds de soundtrack heb ervaren, lette ik toen ook nauwelijks op. Ditmaal zal het me meer blijven, want ik vond de muziek erg sterk, het maakte echt de spannende sfeer.
De film heeft wel een beetje dezelfde minpunten als Millennium Actress: de karakterdesigns die niet altijd even mooi zijn en de minder vloeiende animatie van de personages waarvoor ik een halfje aftrek. Maar ook met deze minpuntjes heeft de film mijn animatie-avondje gered. 4,5*.

Goede review Black Math

Wat een film zeg!.. de filmmuziek is in ieder geval wonderbaarlijk mooi!

Het is een tijdje geleden dat ik deze heb gezien, maar ik ben blij dat ik deze heb kunnen ophogen. Altijd fijn als een herziening ook 'nut' heeft gehad. Erg volwassen film van Kon die je bij de strot grijpt en niet meer los laat.

Perfect Blue begint heerlijk blij met de introductie van de J-popgroep CHAM! waar Mima deel van uitmaakt. Maar wanneer ze actrice wilt worden krijgt ze last van waanbeelden en worden er diverse naasten van haar slachtoffer van een onbekende moordenaar. Kon weet de kijker voortdurend op het verkeerde been te zetten en verschillende tijden en fantasieën spelen zich door elkaar af. Op een gegeven moment weet je niet meer wat echt en wat niet echt gebeurd is, net als Mima die steeds verder van het padje af gaat. De film is erg spannend, je weet niet precies hoe het zit, maar je weet wel dat het gevaar op de loer ligt en dat niemand te vertrouwen is. Je kunt jezelf zelfs afvragen of sommige personen wel echt zijn, aangezien er een film in een film speelt. Erg surrealistisch en regelmatig een beangstigend gevoel gevend.

Wat me ook zeer aanspreekt is het volwassen thema van de film. De personages zijn levensecht en maken serieuze overwegingen zoals men dat in het echt ook zou doen. Maar daarnaast passeren ook nudity, verkrachting en moord de revue. De vergelijking met Aronofsky's werk kan je niet om heen. Niet alleen doet de film denken aan het net zo vage Black Swan, of eigenlijk andersom natuurlijk, maar Perfect Blue bevat ook de oorspronkelijke badscene die één-op-één gekopieerd is voor Requiem for a Dream. Zelfs de verkrachting doet denken aan Connelly's scene in Requiem.

Nog een positief punt aan deze onheilspellende animé is de sterke soundtrack. Zenuwslopende suspense muziek wordt afgewisseld met vrolijke J-pop waar ik stiekem best van kan genieten. Het werkt sterk bij aan de beklemmende sfeer die de hele film door voelbaar is. Ik ben normaal niet van de 'mindfuck', maar Kon slaagt er met verve in om interessante personages te smelten met volwassen content en een diepgaand verhaal waar jezelf je interpretatie aan kunt geven. Deze film zal nog wel even in mijn hoofd rond blijven spoken.

Door je review heb ik weer zin in deze film!

Erg originele anime. Een genre, wat nu blijkt, waarin alles kan en waarin verschillende genres mogelijk zijn.

De erg sterke editing en het fantastische geluid, vermengd met een erg origineel verhaal maken van Perfect Blue iets unieks. Nog nooit eerder had ik een thriller zo uitgewerkt gezien. Qua animatie misschien wel wat verouderd, mar het doet nog steeds goed zijn werk. Alles wordt op een surealistische manier in beeld gebracht en dat zorgt voor nog meer suspense, waar de film al bol van staat.
qua afwerking ontzettend sterk. Ook de muziek was erg goed. Erg origineel en ik ben ook echt onder de indruk dat zo'n verhaal op zo'n manier verteld kon worden.

Mooie suspense film en is me veel beter bevallen dan Kon's Millennium Actress.

Perfect Blue.

Prachtige film, waar ik nog nooit eerder van gehoord had. Visueel was het allemaal erg mooi en ook de muziek paste perfect bij de beelden. De personages waren leuk en goed neergezet. Mima was erg leuk en ik leefde meteen enorm met haar mee. Fijn was dat, want nu kwam alles des te harder aan.

Het verhaal was mooi en vol met suspense. Het gissen naar de dader was leuk en Kon zette me steeds weer op het verkeerde been. Het was voor mij dan bij de ontknoping, die erg spannend was, ook een totale verrassing wie de dader was.

Het hele film in een film gebeuren vond ik erg leuk. Hierdoor werd alles nog weirder en had ik op een gegeven moment, net als Mima, geen idee meer wat nou echt was en wat nou film was. Ik had nog nooit eerder een verkrachtingsscene in een animatiefilm gezien en ik had niet verwacht dat dit gewoon net zoveel indruk maakte als in een live action film.

Anime is zo langzamerhand een van mijn favoriete genres geworden en films als deze bewijzen maar weer eens waarom. Prachtig.
4,5*

Origineel om een thrillerverhaal te animeren, jammer genoeg werkt het niet helemaal.

Animatie kent visueel ongekende mogelijkheden. Dat is al gebleken uit vele animatiefilms en dat is ook het geval bij Perfect Blue. De animatie is inmiddels al wat gedateerd maar dat terzijde. Met name het tweede deel van de film blinkt uit in montage. De eerste 45 minuten heb ik me echter lopen vervelen. Ik had geen feeling met de hoofdpersoon en ik vermoed dat dat hier, met zo'n verhaal, het nadeel van animatie is. Een echt persoon gek zien worden, komt veel meer over. Toch kantelde de film vanaf de verkrachtingsscene. Het werd spannender en spannender. Zoals melvddonk ook aangeeft, maakte die scene wel veel indruk. Nu spreek ik mezelf misschien wel tegen, maar zo heb ik het ervaren. Daarom ook moeilijk te beoordelen. Voor nu, een slechte eerste helft, een prima tweede helft.

3,0*