Hotaru no Haka (1988)

Het einde was wel erg uitgemolken.
Al met al een erg aandoenlijke film, best zielig, maar wel mooi.
3,5*

Laatste stem dit jaar...

Was weer een erg onroerende maar ook een zeer dramatische film. Echt geen film om te gaan kijken als je depresief bent, of vrolijk. Maar toch voel je in eerste instantie niet echt veel tijdens het kijken. Maar als de film eenmaal verwerkt is en je denkt er de volgende dag aan, dan gaat het toch niet in je koude kleren zitten. En vooral als je aan het trieste eindscene denkt.

Het verhaal is erg mooi maar ook gewoon keihard. Het volgt de broer met een veel jonger zusje die na die bombardement op hun stad met zijn tweeen moeten overleven op het platteland. Broer weet al dat hun moeder zwaar verminkt is en uiteindelijk sterft maar dat bespaard ie zijn zusje, en wat ook heel mooi is is dat die twee toch soms zoveel verdriet hebben dat ze niet eens kunnen huilen en door paranoia helemaal vrolijk zijn. Maar sommige scenes was het toch best wel tranen. Die rol van dat zusje was ook erg schattig en onschuldig en het was echt een drama waneer ze stierf aan het voedselvergiftiging (als ik het goed begrijp) en dat ze door der oudere broer gecremeerd werd. Ja, werkt erg op je emoties, deze film. Hoe dramatisch het ook is. Zulke dingen gebeurden natuurlijk echt en deze film zie ik toch wel als een soort medeleven van de oorlogsslachtoffers.

Verder zagen de beelden er ook mooi uit en is ie ook heel stijlvol maar ook op een droevige wijze getekend. Lijkt trouwens ook alsof deze film 2 eindes moest hebben. Aan het begin zie je Seita en Sesuko in de trein en dan komt die lichtflits van die val van de atoombom (zullen ze natuurlijk niet overleven), en aan het einde sterft het Sesoku aan voedselvergiftiging. Hoe zit dat precies in elkaar?

Verder een hele emotionele film. Pas op met hoe je je voelt waneer je deze wilt zien. Een van de zeer betere anime.

4,0*

Prachtige film. Ik ben totaal niet bekend met Japanse animatie en misschien dat ik er daarom in het begin van de film nog wat over twijfelde of dit wel wat zou worden. Maar na een minuut of 35 begon ik het steeds mooier te vinden en zelfs ontroerend.
Zometeen maar eens de BBC opzetten voor Spirited Away.

Ik vond het niet zo goed. Het deed me gewoon niets. Het is een beetje standaard. Er is oorlog en het dochterje verliest z'n moeder etc. Het is allemaal wel zielig maar ik vond het niet boeiend om te zien.

Ik zette het uit na een uurtje dus stem ik niet.

Film die goed illustreert wat er zo'n beetje gebeurde tijdens WO II. Ik vond het juist wel boeiend om het te zien, maarja dat zijn je interesses

Leuke animatiefilm, wel eentje met een tragische noot.

Grave of the Fireflies begint niet helemaal perfect voor mij, had echt even 20 minuten nodig om erin te komen. Daarna begon het leuker voor me te worden en begon ik ook serieus mee te leven met de personages.
De film is realistisch, hard, dramatisch, zielig, lief, vrolijk en tragisch tegelijk. En dat voor een tekenfilm! Soms wordt er bij bepaalde slechte situaties wel heel erg de nadruk erop gelegd, maar het blijft mooi. Ook het einde liet raakte me, stom van mij om te denken dat het goed zou aflopen, dit liet veel meer indruk op mij achter.

Grave of the Fireflies/Hotaru no Haka heeft zijn doel wel getroffen bij mij!

3,5*

had hoge verwachtingen maar die werden teniet gedaan door het nogal onlogische gedrag van Sietske (ik weet die naam niet meer) verder toch wel leuk hoor maar niet helemaal geweldig, maar dat is mijn mening.

Omdat je niet eens de moeite doet om de juiste naam van het personage te schrijven zou ik nog niet eens moeten reageren. Maar toch...

Geef eens wat concrete voorbeelden van dat onlogische gedrag.

Heb hem weinig onlogische dingen zien doen inderdaad.

Na een herziening mijn hele lichte twijfels over de top tien positie van deze film weg genomen. Bravo

Tegenvallend. Na het goede Princess Mononoke heeft deze me toch wel teleurgesteld.

Manier van tekenen is niet voor me weggelegd en heb soms nog steeds moeite met zo'n anime in een taal die ik niet versta (bij non-animatie films heb ik dat veel minder), maar dat allemaal terzijde. (Die punten zouden me er namelijk niet van weerhouden om iets een geweldige film te vinden).

Opzicht een goed concept om zo'n drama-film om heen te bouwen, maar wil je dat in een animatie goed doen moet er toch wel moeite in gestoken worden (daar we ook geen 'echte' gezichtsuitdrukking zien en het voornamelijk op de emotie in de stemmen aankomt).

Sorry voor de liefhebbers, maar vind het pakweg de helft van de film erg traag. Ik krijg in het begin niet genoeg kansen om de personages te leren kennen, om dus maar over sympathie en dergelijke emoties te zwijgen. En het komt ook vooral in het begin zo geforceerd dramatisch over.

Om er eerlijk over te zijn, gebeurt er het eerste uur gewoon te weinig. Dat klinkt misschien 'harsh' maar als het al de nodige moeite kost om 'in de film te zitten', dan draagt dat niet echt bij aan aandacht vasthouden.

Na verloop van tijd werd het iets beter maar wanneer het eenmaal op gang leek te komen was het plots voorbij.

Score is geweldig en trekt het nog iets omhoog, maar verder wat mij betreft een fikse tegenvaller.