Kozure Ôkami: Sanzu no Kawa no Ubaguruma (1972)

Lekker overdreven samurai film, een stuk meer over-the-top dan het ietwat serieuzere deel 1. (babycart: sword of vengeance)

Coole zwaardgevechten en merkwaardige scenes met de babycart die velerlei wapens blijkt te bevatten maken deze film tot een must-see.

Zorg ervoor dat je een engels gedubde versie te pakken krijgt want dan hoor je al die megacoole 'wu-tang clan'-samples weer terug!

Meen je dit serieus? Sarcasme mag ik hopen. Bedoel je trouwens met Engels gedubde versie Shogun Assassin?

Lijkt mij ook fantastische om de bekende (Engelstalige) Wu-Tang Clan samples eindelijk met beeld te zien

het zijn de samples van 'liquid swords', de eerste solo van gza/genius die in de schaamteloze 'shogun assassin' te horen zijn.

de andere zijn waarschijnlijk afkomstig van de old school wuxia's, al heb ik er nog geen gevonden.

Er zitten er al een hoop in The Killer bvb.

Deze film is het bewijs dat een vervolg beter kan zijn als het origineel. Deel 2 overtreft bijna op alle punten deel 1. Dat wil overigens niet zeggen dat deel 1 slecht is, allesbehalve, maar wil wel zeggen dat deze echt heel erg goed is. Voor fans van Kill Bill (en dan vooral volume 1) is dit een absolute aanrader. Maar vergeet de engelse dub en ga gewoon voor het originele Japans.

ruim 4,5 *

Vond deze stukken warriger dan Shogun Assasin. Typisch omdat dit bedoeld was als 1 film en 'Shogun' slechts met een voice-over aan elkaar geplakt was. Mooie scènes, ik vond Tomisaburo Wakayama een geweldige rol neerzetten die hier veel beter tot zijn recht komt dan in Shogun.. 3.5*

Al vanaf de meesterlijke opening van Babycart at Sanzu River wordt duidelijk dat het toch al zeer vermakelijke deel één overtroffen gaat worden.

Twee samurai vallen Lone Wolf and Cub aan op een verlaten brug. Met precisie plant Itto zijn zwaard door de hoed van de eerste, zijn hoofd op centimeters na rakend. De rekel tracht het wapen nog tegen te houden, tevergeefs: zijn schedel wordt gespleten. Zijn metgezel spring over de schouders van zijn stervende kompaan en haalt uit, natuurlijk om halverwege zijn vlucht ook neergesabelt te worden. Op zijn sterfbed stamelt de eerste samurai nog de onheilspellende tekst: "Wij Yagyu zijn over het gehele land verspreid: nergens zul je veillig zijn!" En hopla: een uiterst vette jaren 70 tune begeleid de aantiteling, de belofte van veel bloedvergieten is gemaakt.

Die belofte wordt natuurlijk ingewilligd. Wederom kunnen we bergen losse stukjes en liters robijnrood bloed verwachten. Heerlijk! De kinderwagen pakt bovendien nog toffer uit in dit tweede deel (letterlijik) en Daigoro ontpopt zich als een tof kereltje. Zo zouden alle filmkinderen moeten zijn. Verder is er zelfs nog ruimte voor spaarzame momenten van rust. Mooi. Leuk detail trouwens: de overduidelijke plakbaard en -wenkbrouwen van Retsudo Yagyu!

Nou en of! Beter dan zijn voorganger en die kon ik ook al waarderen. Liters rode verf....eh........bloed spuiten weer tegen het beeldschem en er wordt zelfs een kerel in tweeën gespleten!



Aangeboren coolness! En inderdaad zouden alle filmkinderen zo moeten zijn: (vooral de) bek houden en koel handelen!

Op naar deel 4!

In Kill Bill toch ook? Zelfde shot. Een directe ode lijkt me.

Hmmm? Ja. Zo kan je het natuurlijk òòk zien! Nog eens bekijken, dat Kill Bill dan maar....

Ook erg leuk. Kende de meeste slachtpartijen al uit Shogun Assassin, maar het is toch een erg vermakelijke reeks. Ook geweldig beeld, zo'n Samurai achter de kinderwagen.

Wederom kleine 4*

Aah, het vervolg op de eerste Kozure Ôkami. Dit lijkt me wel wat

Een aardige actie film.
De actie is fantastisch. Over-the-top met veel bloed en bruut geweld, stoere gevechten, kortom; helemaal goed.
Het verhaal van dit tweede deel uit de Lone Wolf and Cub serie is alleen erg mager. Het tempo is ook vervelend, zo zitten er toch aardig wat taaie stukken in.

Voor mij is dit voorlopig het laatste deel uit de serie, ik kijk voorlopig uit naar andere samurai/ronin films.

Lichte meevaller. Deze film is wat sfeervoller dan de vorige, niet in de laatste plaats vanwege de percussieve soundtrack. Ook visueel wat interessanter, waarbij men juist bij de gevechtsscènes de experimenten niet uit de weg gaat getuige één scène waarbij de overlays rijkelijk aanwezig zijn. Op andere momenten voelt het nog steeds een beetje amateuristisch aan, al is verouderd misschien een beter woord.

Ook leuk is dat het kind een wat belangrijkere rol krijgt, zeker als hij de wapens van het karretje, waarbij ik overigens een beetje aan James Bond moest denken, bedient.

Een ruime 2,5* in ieder geval voor dit deel. Ben benieuwd of de komende delen weer wat beter zullen zijn.