Into the Wild (2007)

Het einde vond ik ook zeer sterk.

En de scene met Cris en die oude man, bovenop die heuvel, vind ik veruit de beste scene. Schitterend!

Wanneer gaat deze de top 250 binnen walsen?

Als ik toch een euro zou krijgen voor iedere keer dat dat gevraagd wordt..

Ga deze film nog maar is herzien misschien dat ik hem de tweede keer beter vind. Errste keer vond ik hem toch wat tegenvallen, had dan ook wel hoge verwachtingen. Het verhaal van de film is wel geweldig!

Prachtige film, meeslepend verhaal met fantastisch in beeld gebrachte natuur.

Dit is een film die me echt bij blijft.

Wat een akelig, Über-Amerikaans walgproject.

Into the Wild had vrijwel alles in zich om een fantastische film te worden, maar het is alles behalve dat. Pure verheerlijking van een man die - let's face it - eigenlijk gewoon knettergek is. De film vraagt het zich niet eens af of het wel slim is om in je eentje zonder enige kennis of materiaal 100 dagen door Alaska te trekken. Nee, de hoofdpersoon is gewoon een held. Punt.

Deze held, die nog heel aardig wordt neergezet door Emile Hirsch, is voor eenieder die hij tegenkomt een ware messias. Voor de een is hij de zoon die hij nooit heeft gehad, voor een ander de ware vriend en bij weer een ander doet hij haar denken aan haar verloren zoon. Van een echt personage kunnen we niet spreken.

De structuur van de film is misschien nog wel het allergrootste struikelblok. In plaats van gewoon van een begin naar een einde te werken krijgen we hier een soort van halve raamvertelling. De scenes in de bus hadden veel beter gewerkt als ze gewoon aan het einde hadden gezeten. Ook de voice-overs zijn erg slecht. Enerzijds horen we het zusje van Supertramp zwijmelen over hun jeugd en hoe verdrietig ze wel niet is, en anderzijds is daar de stem van Hirsch zelf die wat filosofisch bazelt over het leven en de natuur.

Die natuur is dan wel het grootste pluspunt. Veel mooie locaties ondersteunt door goede muziek. In deze scenes zien we alleen nét wat te vaak een groepje vogels voorbij vliegen, die ons er uiterst symbolisch op moet wijzen hoe vrij de hoofdpersoon wel niet is.

Uiteindelijk moeten we de boodschap krijgen dat Christopher McCandless een echte held is. Eentje die de boze maatschappij is ontvlucht om andere en zichzelf gelukkig te maken, en daarin slaagt. Helaas voor Sean Penn is de boodschap die ik vooral meekreeg een totaal andere. Namelijk dat koppigheid niet loont, en dat boontje wel degelijk om zijn loontje komt. Het zij zo.

Zwaar overgewaardere natuurfilm, met een goede hoofdrolspeler, maar een totaal verkeerd aangepakt verhaal.

Heb hem ook herzien en ben ook nog steeds niet overtuigd van deze film. Kan me ook wel enigzins vinden in de kritiek die hier boven staat. Ik had na afloop meer het idee dat de hoofdrolspeler beter had kunnen gaan backpacken in India voor een jaar dan op goed geluk Alaska in te trekken.

Ik ben niet bang voor een beetje symboliek. Het probleem is dat de symboliek volledig misplaatst is in Into the Wild. En ja, ik denk dat ik hem heb gegrepen.

Dan zou je weten dat hij al die tijd niet gelukkig is geweest.

Haha, nee. Wat ik wel liever had gezien was dat Hirsch' personage niet zo werd verheerlijkt. Dat niet alles wat hij deed in een super positief daglicht werd geplaatst.

Om nog even op dat gelukkig zijn terug te komen. Op het einde zegt hij Happiness is only real when shared. Oftewel.. hij is al die tijd niet gelukkig geweest.

En op bovenstaand bericht: Zoals ik al zei is het vanuit zijn standpunt en als dat dus een verheerlijking is van zijn leven. Tja, voor hem is (was) dit een heerlijk leven.

Ja, maar daar komt hij pas achter op het moment dat hij weet dat ie dood gaat. Volgens mij is ie daarvoor wel de hele tijd gelukkig geweest. Doet er voor mij ook niet zo heel veel toe eigenlijk.

Hij dacht het, maar uiteindelijk bleek het niet zo te zijn.

Oeps...?

Het is juist OMDAT hij niet gelukkig is en zijn draai niet weet te vinden in onze moderne Westerse prestatie maatschappij dat hij op zoek gaat naar een alternatief, toch...?

En zeg nu zelf, op die jonge leeftijd zijn er onwaarschijnlijk veel tieners met een ideaalbeeld voor ogen waar ze blindelings voor gaan. Het is meestal pas wanneer het mis loopt dat ze beseffen wat voor een stommiteit ze begaan hebben

Dat was zijn insteek ja, maar uiteindelijk bleek dat hij het geluk ook niet gaat vinden in de natuur.

Zeg ik dat niet de hele tijd? Dat was in ieder gevaal wel mijn bedoeling.

Ik las het in een post hierboven net anders. Dan had je het misschien niet goed geschreven (zie quote).Fijn, dan zitten we op dezelfde lijn.

Met 'al die tijd' bedoelde ik de tijd in Alaska

De film viel me erg tegen. Ik heb hem met veel moeite uitgekeken. Kan iemand me uitleggen wat er goed aan deze film is?

Natuurlijke waren er mooie locaties, maar veel meer heeft deze film niet te bieden. Verder vond ik dat de hoofdpersoon wel aardig acteerde.

De film is erg langdradig en gewoon saai. Er gebeurt te weinig in de film. Verder zijn er dingen onduidelijk. Waarom wil die jongen nou geïsoleerd leven in Alaska. omdat je dan gelukkiger bent? Er zijn wel wat argumenten genoemd waarom de hoofdpersoon wilde vertrekken, maar het die argumenten waren wel erg zwak en niet goed toegelicht.

In de film kwam naar voren dat de hoofdpersoon naar Alaska wilde, omdat hij vrijheid wilde, en die kon hij krijgen door te leven in de wildernis. Wat is de achterliggende gedachte daarachter? Dat kwam helemaal niet duidelijk naar voren in de film.

Mijn welgemeende respect ten opzichte van je gevoelens... maar dit stukje tekst getuigd toch wel van een weerzinwekkend laag inlevingsvermogen.

Eén gemiddeld individu heeft niet al te veel empatisch vermogen nodig om de aanwezige hoofdpersoon volledig te kunnen begrijpen in zijn doen en laten!

Als de handelingen van hoofdpersoon niet goed toegelicht worden, dan wordt het moeilijker om me in te leven in de hoofdpersoon. Zeker als de hoofdpersoon een besluit gaat nemen om ergens geïsoleerd in Alaska te leven. Bij andere films lukt het me wel om me in leven, dus dan ligt dat aan deze film

4,11 * is een ongelooflijk hoge score voor een film die eigelijk gewoon te langdradig is.

de film begon me na een 70 tal min echt te vervelen.

het is niet om je het allemaal mooi in beeld brengt dat je ook een goeie film hebt.

als het er echt op aan zou komen en een avontuur wil begaan zoals deze wees dan maar zeker dat het allemaal niet zo goed zal loopn zoals je hier meestal wel te zien kreeg.

Mijn hemel.... het gaat niet om de mooie beelden....

Waarom denken jullie dat deze film zo'n hoge score krijgt vanwege de mooie beelden?

Natuurlijk zijn de beelden prachtig... en dat is ook een leuke bijkomstigheid.... maar het verhaal van deze film is gewoonweg prachtig !

Dit is kunst, een echt verhaal .... iets om bij weg te dromen en in mee te leven!

De films kluistert mij aan het scherm maar laat me ook huilen, het brengt me in een achtbaan van emoties

de film kon me gewoon niet boeien en dus vind ik het geen goed verhaal anders was dat zo nie gebeurd.

Wanneer je opzoek bent naar spektakel, dan is dit gwoon niet de film voor je.

Er zijn altijd kijkers die een film minder beoordelen, dus waar doen we moeilijk over. Ieder heeft zo zijn eigen gevoel en interpretatie van een film

Ik vond het een film met een goed en origineel verhaal.

Het acteerwerk was van hoog niveau en de locaties zijn schitterend!

De film doet je laten nadenken over je eigen rol in de maatschappij en de doelen in je leven.

Wanneer een film mij op zoon manier raakt dan is er maar 1 beoordeling mogelijk: 5 sterren!!

Als deze film een happy end zou hebben, zal hij van mij 1,5* krijgen