Into the Wild (2007)

Kom op zeg.

Een mooie film die je echt aangreep en waar je sympathie voor de hoofdpersoon had... maar toch met moeite afgekeken ?

Daar kan ik helaas geen sympathie voor hebben

Ook een beetje tegenstrijdig. Zijn juist de 2 belangrijkstr punten, als je die goed vind dan zit je de hele film goed, lijkt mij?

Mooie film gebaseerd op ware gebeurtenissen. De jonge Chris is het na zijn studie zo zat om te moeten voldoen aan het ‘maatschappelijk gewenste beeld’ en materialistische zaken dat hij alles en iedereen achterlaat en op zoek gaat naar de vrijheid en zijn persoonlijke ultieme uitdaging – overleven in de wildernis van Alaska.

Ik kreeg bij het kijken wel een dubbel gevoel. Euforisch door Chris zijn ‘avonturen’ in de prachtige natuur, de mensen die hij ontmoet en raakt en het gevoel van vrijheid. Tragisch omdat de reden voor zijn vertrek terug te leiden is naar problemen met zijn ouders en een diepe verbitterdheid naar de huidige samenleving.


Voor wie het interessant vindt kan je een en ander na lezen over de echte Chris: Christopher McCandless - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
Let op - spoilers via de link.

Vooral dit vond ik opvallend om te lezen: After living in the bus for three months, Chris decided to leave, but found the trail back blocked by the Teklanika River, which was then considerably higher and swifter than when he crossed in April. McCandless was completely unaware that a hand-operated tram crossed the otherwise impassable river 1/4 mile from where he attempted to cross. Had McCandless known this, he could easily have saved his own life.

En dan de geschreven conclusie van de Alaska park ranger:

I am exposed continually to what I will call the 'McCandless Phenomenon.' People, nearly always young men, come to Alaska to challenge themselves against an unforgiving wilderness landscape where convenience of access and possibility of rescue are practically nonexistent [...] When you consider McCandless from my perspective, you quickly see that what he did wasn’t even particularly daring, just stupid, tragic, and inconsiderate. First off, he spent very little time learning how to actually live in the wild. He arrived at the Stampede Trail without even a map of the area. If he [had] had a good map he could have walked out of his predicament [...] Essentially, Chris McCandless committed suicide.


Al met al een mooie verfilming van een zeer bijzonder verhaal dat ik niet snel zal vergeten.

Wat een super film zeg! Heb echt genoten van de 2 en half uur. 4.5*

Ooh deze maand komt ie waarschijnlijk binnen in de top 25 van de top 250.

Correctie pas 24 april. Dan is de film 2 jaar uit

Goede film, had er stiekem toch iets meer van verwacht.. Maar verder is deze zeker niet slecht.

Vooral het tragische einde maakt voor mij veel goed. Het is dus zeker geen standaard hollywood drama film. Acteerprestaties zijn ook erg goed. De hoofdrolspeler en die oude man vond ik erg goed spelen.

Ik ga voor 4*

Het einde vond ik ook zeer sterk.
En de scene met Cris en die oude man, bovenop die heuvel, vind ik veruit de beste scene. Schitterend!

Wanneer gaat deze de top 250 binnen walsen?

Als ik toch een euro zou krijgen voor iedere keer dat dat gevraagd wordt..

Als je gewoon een paar posts boven je kijkt

Ga deze film nog maar is herzien misschien dat ik hem de tweede keer beter vind. Errste keer vond ik hem toch wat tegenvallen, had dan ook wel hoge verwachtingen. Het verhaal van de film is wel geweldig!

Prachtige film, meeslepend verhaal met fantastisch in beeld gebrachte natuur.
Dit is een film die me echt bij blijft.

Wat een akelig, Über-Amerikaans walgproject.

Into the Wild had vrijwel alles in zich om een fantastische film te worden, maar het is alles behalve dat. Pure verheerlijking van een man die - let's face it - eigenlijk gewoon knettergek is. De film vraagt het zich niet eens af of het wel slim is om in je eentje zonder enige kennis of materiaal 100 dagen door Alaska te trekken. Nee, de hoofdpersoon is gewoon een held. Punt.

Deze held, die nog heel aardig wordt neergezet door Emile Hirsch, is voor eenieder die hij tegenkomt een ware messias. Voor de een is hij de zoon die hij nooit heeft gehad, voor een ander de ware vriend en bij weer een ander doet hij haar denken aan haar verloren zoon. Van een echt personage kunnen we niet spreken.

De structuur van de film is misschien nog wel het allergrootste struikelblok. In plaats van gewoon van een begin naar een einde te werken krijgen we hier een soort van halve raamvertelling. De scenes in de bus hadden veel beter gewerkt als ze gewoon aan het einde hadden gezeten. Ook de voice-overs zijn erg slecht. Enerzijds horen we het zusje van Supertramp zwijmelen over hun jeugd en hoe verdrietig ze wel niet is, en anderzijds is daar de stem van Hirsch zelf die wat filosofisch bazelt over het leven en de natuur.

Die natuur is dan wel het grootste pluspunt. Veel mooie locaties ondersteunt door goede muziek. In deze scenes zien we alleen nét wat te vaak een groepje vogels voorbij vliegen, die ons er uiterst symbolisch op moet wijzen hoe vrij de hoofdpersoon wel niet is.

Uiteindelijk moeten we de boodschap krijgen dat Christopher McCandless een echte held is. Eentje die de boze maatschappij is ontvlucht om andere en zichzelf gelukkig te maken, en daarin slaagt. Helaas voor Sean Penn is de boodschap die ik vooral meekreeg een totaal andere. Namelijk dat koppigheid niet loont, en dat boontje wel degelijk om zijn loontje komt. Het zij zo.

Zwaar overgewaardere natuurfilm, met een goede hoofdrolspeler, maar een totaal verkeerd aangepakt verhaal.

Heb hem ook herzien en ben ook nog steeds niet overtuigd van deze film. Kan me ook wel enigzins vinden in de kritiek die hier boven staat. Ik had na afloop meer het idee dat de hoofdrolspeler beter had kunnen gaan backpacken in India voor een jaar dan op goed geluk Alaska in te trekken.

Bang voor een beetje symboliek?

Heb je überhaupt wel iets van de symboliek begrepen?

Ik ben niet bang voor een beetje symboliek. Het probleem is dat de symboliek volledig misplaatst is in Into the Wild. En ja, ik denk dat ik hem heb gegrepen.

Dan zou je weten dat hij al die tijd niet gelukkig is geweest.

Het is vanuit het oogpunt van Christopher en het gaat er dus om wat hij denkt. Het gaat toch om de (mooie) gedachte er achter en niet of het wel verstandig is. Of had je liever nog een 3e verteller gehad die minimaal één keer in de film zegt: 'But was this a smart thing to do?'

Haha, nee. Wat ik wel liever had gezien was dat Hirsch' personage niet zo werd verheerlijkt. Dat niet alles wat hij deed in een super positief daglicht werd geplaatst.

Om nog even op dat gelukkig zijn terug te komen. Op het einde zegt hij Happiness is only real when shared. Oftewel.. hij is al die tijd niet gelukkig geweest.

En op bovenstaand bericht: Zoals ik al zei is het vanuit zijn standpunt en als dat dus een verheerlijking is van zijn leven. Tja, voor hem is (was) dit een heerlijk leven.

Ja, maar daar komt hij pas achter op het moment dat hij weet dat ie dood gaat. Volgens mij is ie daarvoor wel de hele tijd gelukkig geweest. Doet er voor mij ook niet zo heel veel toe eigenlijk.

Hij dacht het, maar uiteindelijk bleek het niet zo te zijn.

Oeps...?
Het is juist OMDAT hij niet gelukkig is en zijn draai niet weet te vinden in onze moderne Westerse prestatie maatschappij dat hij op zoek gaat naar een alternatief, toch...?

En zeg nu zelf, op die jonge leeftijd zijn er onwaarschijnlijk veel tieners met een ideaalbeeld voor ogen waar ze blindelings voor gaan. Het is meestal pas wanneer het mis loopt dat ze beseffen wat voor een stommiteit ze begaan hebben

Dat was zijn insteek ja, maar uiteindelijk bleek dat hij het geluk ook niet gaat vinden in de natuur.

hij is wél gelukkig geweest tot het moment dat hij zich in Alaska, éénzaam en alleen, realiseert dat de essentie van geluk huist in het delen van dat geluk met anderen. Is net het omgekeerde. Waarschijnlijk dacht hij dan met spijt en smart terug aan zijn ouders en degenen die hij gekruist heeft op zijn pad, en die in feite nog een groter geluk konden betekenen voor hem indien hij dat vroeger had ingezien.

Zeg ik dat niet de hele tijd? Dat was in ieder gevaal wel mijn bedoeling.

Ik las het in een post hierboven net anders. Dan had je het misschien niet goed geschreven (zie quote).Fijn, dan zitten we op dezelfde lijn.