The Birth of a Nation (1915)

Nee... Booth werd niet opgehangen, dat waren zijn handlangers (8 man waaronde 1 vrouw werden berecht. 4 Kregen de strop, de andere 4 kregen levenslang). Booth werd in een schuur omsingeld, men stak die in brand, maar gelijktijdig wist er iemand hem door een kier dodelijk te verwonden. Men bracht hem nog naar buiten, alwaar hij stierf aan zijn verwondingen.

Amerikaanse politiek is altijd interessant. Juist ook nu.

Ik had het even mis.
Het was diegene die president Garfield dood schoot die beetje krankzinnig was.

Ras is per definitie een biologisch begrip. Er is dus maar één ras... en dat is de mens. Jij bedoelt (net als de halve bevolking) een cultuur.

De verschillen tussen de blanken onderling is genetisch vaak groter dan tussen blanke en gekleurde mensen.

Hm.. volgens mij heb ik altijd geleerd dat er echt wel rassen zijn onder de wereldbevolking hoor. 5 hoofdrassen meen ik. Heeft niks met cultuur te maken.

goed verhaal, als je het moralistisch bekijkt.:mensen moeten ten alle tijden gelijk zijn in rechten en mogelijkheden, ongeacht cultuur en ras. Zover ik de evolutietheorie begrepen heb,veranderen soorten door de omstandigheden waar ze leven en het voedsel dat ze eten. aangezien mensen eeuwenlang gescheiden geleeft hebben en zich aangepast hebben aan zijn omgeving zijn er rassen ontstaan.

hoewel moralistisch zijn toespraak geweldig is,lijkt me(als leek die af en toe een wetenschappelijk tijdschrift openslaat) dat het biologische gedeelte niet klopt.

Ik denk dat je genetisch geen verschil ziet tussen de verschillende "mensenrassen" buiten de gebruikelijke kleine variaties. Dat die een huidskleur veroorzaken doet niet ter zake. Het verschil tussen mij en mijn buurman zal wellicht groter zijn dan mij en Kunta Kinte.Dus waar hebben we het dan over?

Nogthans zijn er bevolkingsgroepen die uit joden bestaan en een aantal specifieke uiterlijke kenmerken hebben.

The Birth of a Nation geef ik anderhalve ster, maar ik wil er meteen bij zeggen dat er geen film is die ik zo'n laag cijfer geef die ik ook zo boeiend vond als deze. Een drie uur durende stomme film kijken klinkt misschien niet helemaal als het interessantste dat je kunt doen, maar buiten het ietwat rommelige eerste half uur om vliegt de film voorbij. Er is een hoog tempo, veel afwisseling en er zijn een aantal grootse scènes.

Dat is allemaal natuurlijk al goed, maar het meest boeiende aan de film is zijn slechtste eigenschap. Ik heb het hier natuurlijk over het veel besproken racisme in The Birth of a Nation. Ik wist van te voren dat het er in zou zitten, maar hoe erg het was had ik niet durven vermoeden. In de eerste helft valt het nog mee, maar in de tweede helft wordt het racisme zo groot dat ik bijna het gevoel had naar een surrealistische film te kijken. Ik heb bedoelt haatdragende films gezien (Jüd Suss) en een hele reeks onbedoelt racistische films, maar nooit zoiets als The Birth of a Nation. Het is tekenend dat strikt gezien deze film tot de tweede categorie behoort: het zou onbedoelt racistisch zijn. Griffith zou stomverbaasd zijn geweest toen men hem en zijn film als racist beschouwde. Het kan zijn dat hij loog of anders was het gewoon een enorm domme man, want overduidelijker racistisch dan dit wordt het niet. 1915 of geen 1915.

We worden getrakteerd op een bizar stukje geschiedsvervalsing die tegelijkertijd schrikbarend (waren de makers hiervan echt zo dom of kwaadaardig?) als lachwekkend is. Ja, 'lachwekkend', want sommige scènes zijn te idioot voor woorden. Het hele idee dat ooit in Amerika het Huis van Afgevaardigden in een staat compleet geregeerd zou zijn door zwarten is op zichzelf al achterlijk, maar de manier waarop het hier verbeeld wordt is al helemaal gek. We zien dan een stel zwarten ongemanierd in stoelen zitten, terwijl ze allemaal boosaardige wetten invoeren zoals "Alle blanken moeten voortaan salueren als ze een zwarte tegenkomen". Dan ineens wordt er een wet ingedient waardoor zwarten voortaan met blanken mogen trouwen en de zwarten beginnen allemaal te juichen en te dansen. Niet veel later volgen er een aantal scènes van zwarten die dan ook blanke vrouwen proberen te verkrachten of anders ze te dwingen met ze te trouwen. Ja, zoiets zit echt in deze film.

Nog surrealistischer kwam op mij de manier waarop de blanke 'helden' getoond worden over. We zijn zo gewend geraakt aan het idee dat blanken die voor zwarten opkomen helden zijn, dat het anders uitvoeren van dit gegeven bevreemdend overkomt. Dus als hier een blanke man de hand van een halfbloed weigert te schudden wordt hij gefilmd in een heldhaftige pose. Als een blanke man zegt dat hij wil helpen gelijke rechten te krijgen wordt hij gespeeld met een schurkachtige grijns op zijn gezicht. Het toppunt hier is een scène waarin en blanke man aangevallen wordt door een woeste groep zwarten. De blanke man pakt één zwarte op, tilt hem boven zijn hoofd en kegelt de hele groep zwarten omver. Zoiets verwacht ik in een maffe komedie, maar niet in een serieuze film als dit. The Birth of a Nation lijkt regelmatig op een South Park aflevering die niet weet dat het een aflevering van South Park is.

Kan de film verdedigt worden als een meesterwerk? Wel, zoals ik al aangaf blijft het ook buiten het racisme een boeiende film. Ik noemde het tempo en de afwisseling al, maar de film in zijn geheel is gewoon zeer meespelend. De technische vernieuwingen zijn wat overschat: Griffith deed dit soort dingen al in korte films voor The Birth of a Nation en ik denk dat zonder deze film de moderne cinema er ook wel was gekomen, want alles wees die kant in. Niettemin zal ik niet ontkennen dat de film wel enige invloed had. Weinig technieken mogen hier dan uitgevonden zijn, ze werden wel voor het eerst op grote schaal aan de hele wereld getoond. En het bewees dat een film van drie uur succesvol kon zijn. Dat een latere film dat waarschijnlijk ook bewezen zou hebben doet daar weinig vanaf. Griffith had ontegenzeggelijk een goed oog voor filmische mogelijkheden. Hij wist ook echt hoe hij drie uur in elkaar moest zetten. Het enige wat er bij hem ontbreekt is een goed oog voor het esthetische: echt mooi wordt het niet. Maar als je filmtaal aan het uitvinden bent is dat geen bezwaar.

Vanuit technisch oogpunt worden The Birth of a Nation en Battleship Potemkin vaak de meest invloedrijke films genoemd. Het opvallende is ook dat beide films wat mij betrefd inhoudelijk tot de meest idiote films aller tijden behoren. Kennelijk hebben de grootste filmische vernieuwers het te druk met hun technieken om een oog te houden op wat ze nou precies in beeld brengen. The Birth of a Nation vind ik een stuk pakkender dan Potemkin, maar hij is tevens een stuk kwaadaardiger. Ik vraag me af hoeveel mensen The Birth of a Nation daadwerkelijk tot hun absolute favorieten rekenen. De film verdient zijn plekje in de geschiedenisboeken, maar hoe vaak hoor je iemand werkelijk vol lof hierover spreken? Op Rotten Tomatoes heeft hij een score van 100%, geen geringe prestatie voor zo'n racistisch werkje, maar volgens mij durft niemand er vol adoratie over te spreken. Er is altijd die kanttekening. En die kanttekening is voor mij het teken dat het geen meesterwerk is. Films die ik moreel verkeerd vind geef ik altijd een laag cijfer, hoe goed de uitvoering ook is. Is dit een zwakte van mijn kant? Daar kan over gediscussieerd worden. 1,5* is eigenlijk nog mild voor wat wellicht op inhoudelijk vlak de meest haatdragende en walgelijke film is die ik ken. Aan de andere kant raad ik iedereen aan hem eens te bekijken. Eigenlijk is The Birth of a Nation niet geschikt voor sterrenbeoordelingen. Maar écht goed kun je het toch nooit noemen?

Mwuah... Het is maar net wat je in film zoekt. Als het technisch uitstekend in elkaar steekt en één van de meest invloedrijke films is, lijkt me een 1,5* puur voor de morele bezwaren die je hebt wat weinig. Maar dit is volledig aan jou.

Verder een goede recensie die mij alleen maar nieuwsgieriger maakt.

Ik weet dat het moeilijk is om met de wetenschap en de waarden en normen van vandaag onbevangen naar de film te kijken. Maar die bevolkingsgroep werd nu eenmaal door de massa als minderwaardig gezien.

Er heerste een andere mentaliteit, maar zelfs toen de film uitkwam was hij zeer controversieel hoor. Meteen in verschillende staten verbannen.

filmische waarde gaat naast het audiovisuele toch ook over het verhaal, het scenario, de premisse en de moraal van een film. Ik heb deze film nog niet gezien, maar afgaande op wat TOR hier beschrijft zou ik waarschijnlijk een nog lager cijfer geven.

Waarom geef jij Avatar dan nog een voldoende?

Wat zou er (erg) mis moeten zijn met avatar? Prima (misschien beetje simpel) verhaal. Ook qua moraal (idem) niet verkeerd (of heb ik iets gemist?) En het zag er verder erg mooi uit.

Maar een film bestaat niet uit alleen maar audiovisuele elementen. Er zit iets achter, een gedachte, een verhaal, een uitdrukking, wat dan ook. Zelfs de meest abstracte film heeft een idee. Films bestaan niet in een vacuüm die los staan van hoe wij de wereld waarnemen. Ze zijn een onderdeel van deze wereld en ik kan het niet als iets anders zien. Niet iedere film hoeft politiek correct te zijn natuurlijk, maar het wordt een ander verhaal als ik het heb over de meest racistische film die ik ken (samen met Jud Suss). Het racisme heeft meerdere nadelen voor de film. Niet alleen wordt het moreel verwerpelijk en een 'kwaadaardige' film, het wordt in dit geval ook lachwekkend, omdat de uitbeelding van de geschiedenis wel erg krom is. Het is overigens niet zo dat ik denk dat de film nog gevaarlijk is. In 1915 maakte het de Ku Klux clan weer eventjes populair, maar een drie uur durende stomme film heeft dat effect nu niet meer.



Dat is je goed recht. Hoor je mij ook niet over. Het is echter gewoon zo dat ik vorm en inhoud moeilijker los kan koppelen, zeker als de inhoud verderfelijk is. Ik koop weinig voor technische vernieuwing in een film die een enorme haat draagt tegenover een compleet ras.



Wat heeft dit ermee te maken? Het privéleven van regisseurs betrek ik alleen in de beoordeling als het op de een of andere manier in de film terecht komt. Als Griffith zijn schoonmoeder vermoord is dat inderdaad niet mijn probleem. Doet hij dat op film dan wordt het een ander verhaal.

Ik denk alleen dat je de boodschap van Griffith verkeerd begrijpt. Je denkt dat de film zich tegen de zwarte bevolking richt (zoals de Nazi propaganda dat met de Joden deden)
Dat is echter niet het geval. Griffith (en de KKK in beginsel) "vechten" tegen de Noordelijke blanken die o.a. de vrijgekomen slaven ronselden om de Zuidelijke staten leeg te zuigen. De zgn. Carpetbaggers.
Dat is wat Griffith in BoaN laat zien. Je bekijkt het teveel met de racistenbril op. Begrijpelijk omdat je het metafoor nu niet meer kan verkopen. Maar in de context van de negentiende eeuw zeker nog wel.

Dat de KKK later puur racistisch zijn geworden staat los van deze film.

Het zit wel wat complexer dan dat. De zwarten zijn misschien niet het hoofddoel, maar wel een groot tweede doelwit. De carpetbeggars hebben hier immers een kwaadaardig plot waarin ze de zwarten de macht krijgen zodat die het zuiden kapot kunnen maken, waarna de carpetbeggars het weer over kunnen nemen. Kortom, het hele uitgangspunt steunt op het idee dat als zwarten vrijheid krijgen ze veranderen in verkrachtende, vandalistische en moordlustige barbaren die als een stel fascisten de rest van de bevolking zullen onderdrukken. Er zitten sympathieke zwarten in, maar die kiezen er dan weer voor om slaaf te blijven (en zijn tevens stereotype, domme mensen). Niet bepaald vlijend, vind je wel?

Dus wat is de boodschap van Griffith? Staat die geheel los van rassenkwesties? Duidelijk niet, aangezien bijna de helft van de scènes in de film om confrontaties tussen zwarten en blanken draaien.

Lees overigens ter informatie ook eens over de schrijver van The Clansman, waarop The Birth of a Nation gebaseerd is, Thomas Dixon. Dixon had een spuughekel aan zwarten. En hij maakte persoonlijk een vervolg op The Birth of a Nation, getiteld The Fall of a Nation. Deze film is verloren geraakt, maar zou gaan over hoe alle Europese landen, onder leiding van Duistland, samen zouden werken om de VS te veroveren. Die Dixon leek mij op basis van zijn werk niet bepaald een solidair type.



Hoewel ik het met je eens ben dat je bepaalde dingen in films in hun tijd moet plaatsen wil dat niet zeggen dat je alles kunt goedkeuren door de tijd waarin het gemaakt is. Een eigenschap van een meesterwerk is toch immers dat hij voor een groot deel nog tijdloos is. Niet alles hoeft meer voor deze tijd te zijn, maar de hele visie van The Birth of a Nation op ras is zo compleet veroudert dat het gewoon echt niet meer kan. En het kon ook in 1915 niet. Ja, je kon het nog verkopen toendertijd, maar dat was toch niet goed?

Het is een beetje spelen met tijden wat mij betreft: wat was de waarde van de film in zijn tijd en wat kan ik er nu nog mee?



Nee hoor. De klanleider uit deze film weigert immers zwarten de hand te schudden en zegt dat zwarten geen gelijke rechten verdienen. Dat de KKK niet alleen gericht is tegen de zwarten, maar ook tegen de noorderlingen, wil niet zeggen dat ze ineens niet racistisch waren. Het is toch vrij duidelijk dat ze de slavernij weer terug wilde brengen? Zie jij dat als een daad van compassie?

Laat ik het anders vragen: wat in de ideologie van The Birth of a Nation vind jij goed? Welke goede moralen vind jij erin terug?

Ik hoef gelukkig niet een ideologie aan te hangen om deze film goed te vinden. Ik stel enkel dat je 'm te "zwart-wit" ziet (no pun intended)

Maar, ik kan me in zekere zin wel in het verzet verplaatsen van de zuiderlingen ten tijde van de Reconstruction. Het is heel simpel. Ze hebben de oorlog verloren en staan economisch ver in het rood. De "Vijand" komt op slinkse wegen hun erfgoed opkopen en zetten daarvoor de sociaal zwakkere vrije slaven in. Onopgeleid, vervreemd van het cultuurgoed dat men zo graag wil behouden en waar men jaren voor gevochten heeft. (en dat is echt niet enkel het houden van slaven, net zo min als dat de enige reden was voor de burgeroorlog.)

De film komt uit een tijd waarin men in grote getale de Reconstruction als een ramp zag en dat de KKK enkel het erfgoed wilde verdedigen en een politieke en sociale balans wilden herstellen.

Pas decennia later kun je constateren dat het allemaal op "z'n pootjes" is terecht gekomen en kun je zeggen dat ze "er naast zaten". Dat kun je nu zeggen, maar niet toen de film werd gemaakt.

Ik stel ook niet dat je een ideologie aan moet hangen. Ik stel slechts dat deze er een heeft en dat daarover toch zeker een mening te vormen valt.



Natuurlijk, ik snap het probleem ook wel, maar dat is toch geen excuus om meteen maar een film te maken die op ernstige wijze de geschiedenis vervalst? De waarheid hoeft nooit compleet intact gehouden te worden, maar als er zo opzichtig mee gespeelt wordt als hier en er ook nog eens haatdragende elementen bijkomen is dat toch genoeg reden voor kritiek?

Hier moet ik je even corrigeren, want de zwarten acteren niet geheel op eigen houtje. De film suggereert dat het een plan was van de noorderlingen om de zwarten macht te geven, omdat ze wisten dat er dan anarchie zou uitbreken en het zuiden verzwakt zou raken en vervolgens onderdrukt kon worden door het noorden. De grote schurk in de film is een blanke man (de vader van het personage van Gish). Het is echter niet minder racistisch.

In het weekend met mooi weer ziek zijn en in bed liggen. Er zijn betere momenten om ziek te zijn, maar het is even niet anders. Het gaf me vanochtend wel de mogelijkheid om eindelijk deze oude klassieker eens te kijken, waar ik anders niet zo snel aan zou toekomen.

Dit moet wel zo’n beetje de allereerste oorlogsfilm zijn, dat kan haast niet anders. Een stomme film van drie uur is wel iets waar je even goed voor moet gaan zitten. Hoewel de film zijn mindere momenten heeft is het zeker een knap gemaakte film waarin mooie elementen zitten en opvallende veel bekende deuntjes. Zo komt bijvoorbeeld “Oh denneboom” meerdere keren voorbij.

De film is erg massaal van opzet en behoorlijk racistisch getint. Daar was ik eigenlijk nog het meest benieuwd naar. Het racisme komt een aantal keer erg duidelijk naar voren, daar kun je gewoon als kijker niet omheen. Als dit niet zo storend zou zijn, dan had je gewoon een prima film. Ik vond het echter wel storen, wat af en toe zelfs leidde tot irritatie en dat kost de film puntjes. Puur een gevoelskwestie wat mij betreft.

Toch moet ik zeggen dat ik ondanks dat de film een krappe onvoldoende krijgt, ik de film bijzonder knap gemaakt vind. Ik had niet gedacht dat zoiets in 1915 al kon. Griffith is in ieder geval een pionier voor de film geweest, dat moge duidelijk zijn.

2,5*

Blu-ray release: 22 nov. a.s..