Fargo (1996)

Die scène van Mike Yanagita is een typisch Coen-element. Ze stoppen er altijd wel een of meerdere personages in die er verder niks mee te maken hebben. Denk bijvoorbeeld aan Jesus in The Big Lebowski. Waarom ze dit precies doen weet ik niet, maar het heeft wel een soort realisme. In het echt ontmoet je ook mensen die je daarna nooit meer zult zien en verder "niks met je leven te maken hebben". Ik vind het wel een leuke toevoeging.

Zo is dat. Die scène met Mike vind ik echt geweldig.

Ik vind de vergelijking met Jesus niet helemaal opgaan, los van het feit dat Torturro echt geweldig is, en ik deze scene maar niets vond.

Hoezo niet dan?

ten eerste is de opmerking 'dat ik de scene maar niets vond' natuurlijk relatief, ten opzichte van de hele film steekt hij maar schril af bij de rest van de film.

De scene laat een jeugdvriend van Marge zien die intimiteit zoekt bij haar, en dit overigens niet vind. Later blijkt hij de boel bij elkaar gelogen te hebben en bij z'n ouders te wonen.

Het draagt imo nauwelijk iets bij aan het verhaal. Het toont enkel Marge als rechtschapen partner. Daarnaast vind ik het ook an sich geen sterke scene.

De Jesus-scène draagt ook niks bij aan het verhaal. Vandaar de vergelijking.

Daar heb je gelijk in. Alleen is het 'verhaal' in big lebowski ondergeschikt en meer op de achtergrond dan in Fargo. De onder discussie staande scene in Fargo valt dan ook meer uit de toon (niet minder vermakelijk ) dan Jesus in big lebowski. Denk ik dan...

Volgens mij is het voor hen die in de kleinste dingen des levens nog humor kan ontdekken.

Zo heb ik mij kapot gelachen bij de plaats delict, als de zwangere Francis op onderzoek uitgaat, en dan vooral de manier waarop haar collega rechtop blijft staan met de koffiekopjes in zijn hand, verbaasd over wat Francis allemaal ontdekt.

In feite is het een soort 'observatiehumor'. Het is niet direct 'grappig' voor die personen, het is niet "een grap" (waardoor je het ook haast niet door kunt vertellen, of uit kunt leggen), maar als je toekijkt als 3e persoon herken je dat het gegeven zelf gewoon humor in zich heeft. Doordat dit in feite heel natuurlijke dingen zijn en niet, zoals gezegd, als "een grap" gebracht wordt, kan het heel makkelijk over je heen gaan. Vind je het niet grappig, dan merk je het ook niet op. Daarom moet de kijker zelf de humor in de film vinden (observeren) ipv. dat het je wordt opgedrongen, zoals in de meeste komedies. Voor wie dit dan ook niet aanslaat, kunnen Fargo volgens mij dan ook best als een gewone thriller wegkijken.

In 'het echte leven' kan ik zulke dingen ook erg waarderen, maar het zijn van die binnenpretjes (wat eigenlijk een heel positief soort humor is, volgens mij). Als je zulke dingen in zo'n hoog tempo op elkaar laat volgen zoals de Coen broers vaak doen, zoals in Fargo, kan dat echt hilarisch worden. Al moet ik er altijd wel even 'inkomen', je moet het opbouwen, als de openingsscene aan het eind van de film had gezeten was hij bv. voor mij veel grappiger geweest, denk ik. Daarom werkt de film volgens mij beter bij een 2nd viewing.

Maar tot zover mijn nederige kleine theorietje

Ik kan absoluut humor ontdekken in de kleinste dingen. Dagelijks, wanneer ik door de stad loop bijvoorbeeld. Het zal er wel aan liggen dat het erg weinig voorkomt dat ik ergens werkelijk om dubbellig. Al vind ik een grap briljant.

Magnolia-fan, ik ben het met elke zin die je geschreven hebt eens

Goede theorie Iedereen met wie ik het over de film had ziet het komische er ook niet van in en zien het als en 100 % thriller inderdaad

En in dit geval kun je ze het moeilijk kwalijk nemen. Jammer, want ze missen wel wat zo.

Heel goed verhaal.

Maar wat wordt er ongelooflijk slecht geacteerd.
Ligt het aan mij of zijn alle personages een beetje achterlijk?

Dit kan toch niet de bedoeling zijn van een verfilming van een "waargebeurd verhaal". Dit lijkt niet echt "meer".

3,5 sterren voor het zeer sterke verhaal.

Slecht geacteerd . Iedereen is fantastisch hier!

Ze zijn niet allemaal even slim maar achterlijk ook niet... Het ligt dus aan jou

Ik ga je een geheimpje verklappen het is niet echt waargebeurd

Ach, hij is niet de enige hoor, lees dit maar eens

Nee, dat ligt niet aan jou. Ik vind dat je gelijk hebt. Maar misschien komt het doordat de ene hoofdpersoon in deze film zwanger was, dat je daar dus de hele tijd van die slaperige boeren amerikaanse reacties van krijgt. Ik wil niets verkeerds over zwangere vrouwen zeggen maar het leek wel of alle hoofdpersonen in deze film zwanger waren. Zo idioot was het inderdaad.

Het citaat wat aanhaalt is één van de uitzonderingen in deze film. De rest van de dialogen zijn puur slaapverwekkend. De rol die Peter Stormare in deze film heeft is ook een stuk simpeler dan de rol die de Zweed in the Brothers of Grimm had als spraakmakende Italiaanse marteldeskundige Cavaldi (deel uitmakend van het Franse bezettingsleger dat Duitsland had bezet). 2½ *

Ik vind de rol van Stormare juist niet simpeler dan die in Brothers Grimm. En misschien een leuk weetje: dat 'zwangere boeren' gedrag bestaat echt in Minnesota. Is niet verzonnen. Alleen perfect uitgebuit.

Perfect uitgebuit misschien, maar vond het niet erg grappig of boeiend, eerder irritant.

En dat de personages "achterlijk overkomen"... Tja, dit soort mensen bestaan er bij bosjes. Je ziet er alleen zo weinig films over. En waarom zijn ze door hun klunzige gedrag en aparte accent (lees: niet perfect, zoals in zoveel andere films) direct 'achterlijk'? (misschien zegt dat meer iets over jou )

Ik was niet degene die het eerst die typering gebruikte, maar ik kwam tot de conclusie dat hun gedrag in deze film mij eerder irriteerde, staat vlak boven je neus. (misschien zegt dat inderdaad meer iets over jou, want het ik vond het een ietwat slome film. Tsja, en meningen kunnen daar nu eenmaal over verschillen, wat een gezeur... ) Deze film is duidelijk een stuk minder dan die andere brothers Coen-films : Hudsucker Proxy en Big Lebowsky. (Ok , dat zijn dan wel komedies, maar toch.)

dit is ook een komedie, hoor. een van de beste ooit w.m.b. en zelfs nog beter dan de andere Coen films.

Tsja, waarom komedie hier weer niet genoemd wordt als eerste (en zelfs niet als tweede) genre is mij ook een raadsel....

Nu is het wel een komedie. En terecht.

Had een correctie doorgestuurd, want dit is inderdaad een komedie en ik kan me ook niet voorstellen dat mensen dat niet zien (dat je het dan niet grappig vind is dan weer wat anders).

Ik kan me wel voorstellen dat mensen hier geen komedie in zien. Het is erg specifieke humor.

Ik vond er bijvoorbeeld maar erg weinig aan.Totaal niet grappig.Mcdormand begon me zelfs te irriteren.

Ik vind de Ernest films ook niet grappig maar het zijn wel komedies.

Weer zo'n typische Coen Brothers movie! William H. Macy (een vaste klant in dit soort films) zet weer een geweldige sul neer, zoals alleen Steve Buscemi en co dat kunnen. Zelden kan er om moorden zo worden gelachen als in deze film. **** 1/2