Neko no Ongaeshi (2002)

Dit soort werkjes zijn overal wel te verkrijgen, FRS bijv.

Met dank aan Erwinner.

Lief verhaaltje, niets mis mee. Omdat het pas mijn tweede Ghibli is en ik zo-ie-zo geen groot kenner ben van animatie zal ik verder maar niets zeggen over stijl en dergelijke. Gaat het mij ook niet om. Beavis and Butt-Head zijn lelijk getekend; toch zijn ze leuk. Voor mooie plaatjes ga ik wel naar een museum.

En katten Altijd minimaal 4****

Heb me toch weer vermaakt met de herziening van The Cat Returns, alhoewel ik hem de eerste keer nog iets leuker vond.

Waar de meesterwerkjes van Miyazaki uitblinken in animatie en sfeer schiet deze animé behoorlijk te kort. De animatie is verre van indrukwekkend en de sfeer is niet Ghibli. Bij Ghibli denk ik aan prachtige werelden en fantasierijke schepsels. Hier zijn het slechts pratende katten en dan houdt het wel een beetje op. Verder ook niet zoveel memorabele scenes of personages, behalve de baron die ook te zien is in Whisper of the Heart.

Toch heeft de film een lekkere feel good gehalte en valt er nog best wat te lachen. Soms flauwe grapjes, andere weer meer geslaagd. Samen met de korte speelduur maakt het nog steeds de moeite waard om hem een keer snel even in je speler te rammen.

Vermakelijk!

Deze film wordt nogal eens aangehaald als de minste film van de Ghibli studio `s.

Onterecht, aangezien er genoeg losstaande scenes inzitten die meer dan de moeite waard zijn, ik noem: de kattenoptocht, de ontdekking van het plein van de baron en de merels die samen een trap vormen voor de vallende hoofdpersonen.

Het is verder allemaal niets nieuws onder de Ghbili zon ( lief verhaal over een wat dromerige, twijfelende scholiere ), maar het is gedetailleerd geanimeerd en interessant genoeg om naar te blijven kijken, de scene waarin de zon op het plein van de baron schijnt is zelfs schitterend! Een 3,5*

Weer een zeer vermakelijke Ghbili-film (uitgever van oa: Grave of the Fireflies en Spirited Away) Wou hem ook graag zien omdat ik een fanatiek kattenliefhebber ben. Maar toch moet ik zeggen dat The Cat Returns niet echt is gelukt en een hoop soul en sprookjesachtige melancholie mist, wat je wel eist te verwachten bij dit soort anime's. Met het verhaal zelf lijkt ook weinig gedaan te zijn, maar toch blijft het nog wel een leuke film met hier en daar een paar leuke grappige ontroerende momenten en figuranten. Haru was leuk en verlegen neergezet, die dikke kat werkte erg op je lachspieren, die meesterkat was ook interesant, en oh oh oh.... wat vond ik die Yuki liiiiiieeeeeffff!!!!! De getekende decors waren ook een beetje aan de karige kant.

Cat Returns is gewoon nog wel een schattige film die, als er wat dingen opgevuld werden, (zoals ik hierboven beschreef)dan toch wel meer zou krijgen dan een 3,5*

The Cat Returns is een zeldzaam moment waarop Studio Ghibli een product van de lopende band aflevert, of op zijn minst een film die wat al te typisch is voor de studio. Dat kun je ook zeggen van het latere Arriety, maar die overtuigde nog omdat de uitwerking daar weer bijzonder goed gedaan was. The Cat Returns mist het oog voor detail, voor kleine momenten en de algehele sfeer van Miazaki's voorbeelden. Waar zijn films vaak goed in zijn is het gevoel achter bepaalde momenten vangen, iets wat hier mist. Dan hou je een vrij simpel sprookje over, dat nooit iets extra's te bieden heeft.

Gelukkig heb ik zelf wel een zwak voor materiaal als dit. Nee, niet voor katten, maar wel voor dit type avonturenverhalen en als zodanig is The Cat Returns prima te genieten, zelfs al is het geen uitschieter in het genre. Het meisje is zoals meestal bij Ghibli's een charmante hoofdfiguur en het is uiteraard leuk om twee personages uit persoonlijke favoriet Whisper of the Heart tegen te komen. Verder wordt het allemaal lekker vlot verteld, waardoor het nauwelijks opvalt dat er stiekem geen echt bijzondere scène in zit. Duidelijk een mindere Ghibli dus, maar als dat minder is dan hoor je mij niet eens al te hard klagen.

3*

Kattenkarakters.

Een bijzondere en kleurrijke tekenfilm uit de beroemde Japanse animatiestudio Ghibli. Uiterst sfeervol en mooi geanimeerd maar, ondanks de kattenwereld, minder magisch dan doorgaans wordt afgeleverd door de studio. De film is er echter niet minder door. De karakters zorgen in elk geval voor een glimlach en het sprookje kent een prettig tempo.

Goed.

In 2006 leerde ik de Japanse animatiewereld kennen dankzij Spirited Away. Mijn beeld van Japanse animatie was tot dan die van Pokémon en consoorten, een afdeling die me vooral deed afschrikken van deze prachtige films. Tot Spirited away dus, wat me toch al een andere blik deed krijgen. Tijd dus om andere films op te zoeken, maar zoiets geven ze niet meteen op tv of in de bioscoop helaas. Tot in 2008 ik m'n 2e Ghibli zag: The Cat Returns. Meteen was ik verkocht en werd het de stap om in die studio meer materiaal te zoeken. Vanaf dat jaar ben ik actiever gaan rondzien en titels gaan opzoeken om nog meer pareltjes te ontdekken.

We zijn ondertussen dik 5 jaar later en mijn Ghibli-ervaring is al lang niet meer beperkt tot die van Spirited Away en The Cat Returns. Tijd dus om deze film nog eens te herbekijken met de vernieuwde filmbril. En dan moet ik toch toegeven dat The Cat Returns minder oog heeft voor detail, net iets minder creatieve fantasie heeft en minder magische muziek bevat. Is het dan een slechte film? Verre van, maar Ghibli heeft al veel beter afgeleverd. Dit is gewoon een leuk sprookje, maar de lat ligt ondertussen al wel een pak hoger.

Ironisch genoeg was het later net een aangenaam weerzien met de baron in Whisper of the heart, waar dit eigenlijk een soort spin-off van is. Dit is ook de enige film geregisseerd door Hiroyuki Morita. Het had beter geweest als Yoshifumi Kondō opnieuw de regie op zich nam om de sfeer van Whisper of the heart te behouden. Maar Kondō stierf helaas in 1998 zodat er geen nieuwe animatie meer kwam onder zijn regie. Waarbij nog maar eens bewezen is dat de stijl en sfeer van Ghibli niet enkel bepaald wordt door de studio, maar dat de regisseurs ook zeer belangrijk zijn.

Tegenvaller, helemaal als je de stal in ogenschouw neemt. Paar dagen geleden gezien en nu al bijna het meeste weer vergeten. Het mag er dan uitzien als een Ghibli, het voelt te weinig als een Ghibli. Vaak iets dat met hart en ziel een brug slaat, maar ik kon het er hier niet in ontdekken.

Het komt allemaal een beetje over als een haastig in elkaar gedraaid, verplicht nummertje. Het gebruikt weinig tijd om z'n schattige sfeertje uit te spelen en van deze karaktertjes blijft zo ook niet veel hangen. Misschien zou het helpen om eerst Whisper of the Heart te kijken, maar toch.

De dikke witte bromkat heeft z'n momentjes, maar dat is het dan ook wel. De ontvoering is aangaande het avontuurtje een kleine opleving. Daar staat dan weer tegenover dat er weinig terecht komt van de scène in het labyrinth. Beetje gemakzuchtig, iets dat vaker te binnen schiet.

ge-wel-dig!!! 6 sterren!

Luchtig en prettig filmpje van de alom gerespecteerde Ghibli Studio. Het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn om goed te zijn. Dit sprankelend fantasietje staat in ieder geval garant voor een goed uurtje weg van deze wereld. Een verborgen kattenrijk, transformaties, een doolhof... er worden heel wat elementen in de film gepropt, maar net als Haru wordt je tot de laatste minuut meegezogen in een leuk verhaaltje, gericht op een publiek van 6 tot 12 jaar. Volwassenen (al dan niet aan het Peter Pan syndroom lijdend) kunnen natuurlijk ook meegenieten. Niks mis met deze anime.

Voor mij persoonlijk één van de beste films uit de Ghibli stal. De animatie is weer fantastisch, de sfeer is luchtig en het verhaal is origineel. Ook de karakters zijn erg leuk verzonnen.

Mijn eerste Ghibli-film die niet uit de koker van Hayao Miyazaki komt. Aan mij is hij niet besteed. Het begin is best aardig. Haru's saaie en eenzame leventje wordt goed neergezet en de kattenprocessie is magisch. Zodra ze in het kattenkoninkrijk zijn beland kakt de film echter in. Alles hangt als los zand aan elkaar, de flauwe humor werkt voor mij absoluut niet en de diepgang die ik aan Miyazaki's films zo waardeer ontbreekt volledig. Misschien had ik er gewoon te veel van verwacht. Ik zal hem binnenkort nog eens kijken, misschien dat hij me dan wel weet te boeien.

Herzien en mijn waardering verhoogd van 2,5 naar 3 sterren, want een onvoldoende verdient dit aardige avontuurtje toch niet.

Ditmaal heb ik hem in het Nederlands gezien. De nasynchronisatie is niet al te best, maar wel beter dan die van Spirited Away. In ieder geval hebben ze hier consequent Vlaamse stemacteurs gebruikt in plaats van een onlogisch mengelmoesje van Vlamingen en Nederlanders.

Voor een Gibli vond ik deze opvallend meer op kinderen gericht dan gebruikelijk. De animatie zelf is mooi en het verhaal over een meisje dat in de kattenwereld belandt is wel aardig maar ook wel eenvoudig en rechtlijnig. De magie ontbreekt een beetje, zowel in de film zelf als in wat het uitstraalt. Ook de personages hebben wat minder uitstraling, met de kattenkoning (de "slechterik" van het verhaal) als minst interessante figuur. Misschien worden we teveel verwend door Gibli (en vooral door Miyazaki) waardoor de verwachtingen hoog komen te liggen.

Leuk om een keer gezien te hebben, zeker voor kinderen denk ik, maar zeker niet van het hoge niveau als de meeste andere Giblis. 3,0*

Wat ik van The Cat Returns heb meegekregen is dat het is afgeleid van een fictief boek, geschreven door een personage uit een andere Studio Ghibli film. Het is bedoeld als een onschuldig jeugd-avonturenverhaal en dat is precies wat deze film levert. De eerste helft van de film had veel creativiteit die mijn interesse vasthield. Hoe je stapsgewijs de fantasie wereld in word geleid is subtiel gedaan en het had de nodige humor. De tweede helft van de film vond ik echter minder goed: een grote hoeveelheid jeugdfilm clichés kwamen voorbij wat afnam van de creativiteit, evenals dat de humor of spanning afwezig werd. Wanneer je eenmaal ziet wat de fantasiewereld eigenlijk voorstelt voelde het een beetje onorigineel voor een Studio Ghibli film. Desalniettemin zaten er wel degelijk een paar geinige snufjes in de tweede helft verwerkt die ervoor zorgde dat ik me niet ging vervelen, wel ontnam het de potentie die de film opbouwde in de eerste helft.

Al met al: als je een liefhebber bent van de Ghibli films is het een amuserende film om eens te hebben gezien. Het is echter niet iets dat ik zou aanraden.

3*

toen ik deze film keek dacht waar op slaat dit

maar een maal bezig dacht ik hmm de film is eigenlijk best oke gedaan

verder niets bijzonders aan deze film

Doet me denken aan een soort 'Alice in Wonderland' met veel katten. 'Alice in Wonderland' is nooit mijn ding geweest en ik ben totaal geen kattenmens. De vlaamse dub, in tegenstelling tot de vlaamse dubs van de Pixarfilms, is maar zwakjes, vooral de stem van het hoofdpersonage Haru irriteerde me.

Deze film kan probleemloos overgeslagen worden.

Ook hier weer de klare lijn van de Ghibli studio’s en ook hier weer, net als al die andere animatiefilms uit deze Japanse studio, weer een zwaar overschat filmpje. Het lijkt wel dat alk die Japanse animators maar in één stijl kunnen tekenen. Vergeten op het moment dat het afgelopen is.

Katten.

Ben niet zo een fan van de wereld die deze film creëert. Normaal zit er genoeg fantasy in Ghibli maar dit was mij wat te droog. Aparte kattenwereld voelt meer Pixar aan. Neemt niet weg dat het wel geinig weg kijkt en super kort is, maar wel begrijpelijk dat dit niet de meeste bekende Ghibli is. Op naar weer een sterke.

3 sterren

Aardig filmpje dat net te kort is voor echte diepgang en in het tweede deel net te veel op actie is gericht en vooral te afgeraffeld is, maar verder prima kijkvoer. Leuke personages en zeker tot het moment in de kattenwereld ook met een fijn sfeertje en goede opbouw. Daarna gaat het snel van scène naar scène waar men best de tijd voor had mogen nemen. Net als de kattenwereld zelf die niet heel erg getuigt van veel fantasie. De tekenstijl verder is aardig maar ik ben veel mooier en detailrijker gewend. De stadse achtergronden zijn wel fraai. 3,0*.

The Cat Returns verteld het verhaal van Haru, een doodnormaal meisje die op een dag een overstekende kat red. Tot haar grote verbazing staat de kat naderhand op en bedankt haar. Later krijgt ze te horen dat de koning der katten haar als beloning met zijn zoon wil laten trouwen, maar dat wil ze niet. De half-kat Baron Humbert von Gikkingen is de enige die haar nog kan helpen.

Eigenlijk is The Cat Returns een spin-off van Whisper of the Heart, waarin de Baron ook voorkomt. Daarmee is het de enige vervolg-film die Studio Ghibli ooit heeft gemaakt. Waar vrijwel alle Japanse animatiefilms de prettige speelduur van 2 uur hebben, is deze dan ook net zo kort als de films van Disney. Ik erger me altijd erg aan de korte speelduur van dit soort animatiefilms. Daarmee sluit je iedere mogelijkheid tot diepgang uit.

Ook hier was het dus niet veel meer dan een vermakelijk uitstapje, Geslaagd antropomorfisme en ondanks dat het computer-gekleurd is, was de animatie nog steeds schitterend.

Haalt het niet bij Moving Castle en Spirited away, maar verder een fijne film om gezien te hebben.

Degelijke Ghibli, maar heb er al leukere en betere gezien. Maar de kwaliteit is zeker aanwezig met een nieuw fantasieverhaal in een wereld vol katten. Goede animatie met mooie prenten, maar allemaal net dat tikkeltje minder dan de referentieprenten.

Fijn verhaal waarbij Haru toegeleid wordt naar de kattenwereld waarbij niet alles volgens plan verloopt. Had sowieso meer verwacht van de kattenkoning, maar die werd eigenlijk het minst uitgewerkt. Zoals hier ook al gelezen misschien eerder een animatie die dichter aanleunt bij kinderen, maar als volwassene er ook zeker graag naar gekeken.

Wat mij vooral opviel was dat de kat Moon en Baron Humbert von Gikkingen precies dezelfde katten uit 'Whisper of the Heart' uit 1995 zijn.

Ik ben al een paar jaartjes bezig met het bekijken van alle Ghibli films en nu was deze The Cat Returns aan de beurt. Waar Ghibli soms nog wel eens de films langer maakt dan ik had gewenst is dit een lekker snelle film van een minuut of 75. Da's genoeg om alsnog een prima en boeiend verhaal te vertellen over de kattenwereld. De film is vrij sympathiek en vrolijk en kijkt gewoon lekker weg. Ook fraai geanimeerd en met fijne muziek. Het is geen titel die ik me over 10 jaar nog zal herinneren maar dat hoeft ook niet elke keer.

3,5*

Nog een 6-tal Ghibli's staan er op mijn lijstje waar deze dus eentje van is. Laten we zeggen een van de luchtigere filmpjes van deze studio. Het verhaal is eenvoudig, niet al te veel symboliek ook vrij kort. Mooie animatie, leuke karakters en een aantal grappig momenten. Ik heb er mij wel mee vermaakt.