Gake no Ue no Ponyo (2008)
Alternatieve titels: Ponyo on the Cliff by the Sea, Ponyo

476 stemmen | gemiddelde 3,65

Japan
Animatie /
Avontuur103 minuten
geregisseerd door
Hayao Miyazakimet de stemmen van
Yuria Nara,
Hiroki Doi en
Akiko YanoOp een steile rots boven de zee woont een klein jongetje van vijf jaar, Sosuke, samen met zijn ouders. Op een dag ziet hij in het water een goudvis met een meisjesgezichtje. Het bijzondere visje, dat hij Ponyo noemt, is ontsnapt aan haar vader, een onderwatertovenaar. Ponyo is van plan mens te worden. Door haar sterke magische wil begint ze al te veranderen, maar haar vader is op zoek naar zijn dochter om haar dat te beletten. Ponyo roept de hulp van Sosuke in om uit de buurt van haar vader te kunnen blijven. Dat valt nog niet mee...
3,0
[permalink] geplaatst op 9 oktober 2011, 22:50 uurLeuk, maar bij lange na geen Finding Nemo. Verhaaltje en uitwerking zijn behoorlijk kinderachtig en heeft weinig om het lijf. Paar leuke scenes (Ponyo die de zee uit rent), maar dat was het wel. Nee, Ghibli heeft heel veel veel betere films gemaakt.
3*
[permalink] geplaatst op 12 oktober 2011, 11:32 uurZaterdagmiddag op NL3!
4,5
[permalink] geplaatst op 16 oktober 2011, 17:08 uurpuur genieten van begin tot het eind
3,0
[permalink] geplaatst op 17 oktober 2011, 15:11 uurLeuke aandoenlijke animatie die vooral gericht is op de allerkleinste maar ook het volwassen kind kan bekoren.
Een mystieke waterwereld vol vreemde creaties geven het verhaal zijn sprookjesachtige setting. Het verhaal is leuk maar ik vond het, op een paar mooie scenes na, allemaal toch net wat te kinderlijk om me te raken. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik de Nederlands gesproken versie heb gezien en de stemmen daar minder dan in het origineel zijn.
Voor het oog een geslaagde film met een Ponyo (en Ponyotjes) die je geheid laten glimlachen.
3*
3,5
[permalink] geplaatst op 22 oktober 2011, 10:37 uurgisteren gezien (NL gesproken), en ik vond het best wel een goede film. Is overigens mijn 2de film in dit genre, na het superieure Spirited Away.
Graphics zijn mooi, schattig en verbluffend bij momenten. En het verhaal is een kleine adaptatie van de Kleine Zeemeermin (of toch bijna). Maar het einde steekt me een beetje tegen; daarom 3.5*
4,0
[permalink] geplaatst op 27 november 2011, 17:42 uurzeer goed gemaakt.. het blijven toppers in deze genre..
vorige week Kari-gurashi no Arietti gezien.. en nu deze..
super gewoon..
4**
4,0
[permalink] geplaatst op 1 december 2011, 23:32 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenWat een ontzettend blije film is dit. En hoe heerlijk is het om daarnaar te kijken. De film is heel duidelijk voor kinderen gemaakt, getuige het simpele verhaaltje (alhoewel ik wel even kwijt was hoe dat nou zat met het redden van de aarde), maar als volwassene heb ik er zeker ook van kunnen genieten. Je wordt er op een bepaalde manier gewoon heel vrolijk van. De muziek vond ik in deze film niet zo memorabel (op de aftiteling na dan), maar dat werd ruimschoots goedgemaakt met de prachtige animatie. Het hoogtepunt is zeker wanneer je Ponyo op de golven ziet , maar ook de rest is gewoon mooi en met detail getekend. Hopelijk mogen we in de toekomst nog een film van Miyasaki verwachten.
3,5
[permalink] geplaatst op 15 januari 2012, 11:29 uurHet was een mooi, lief filmpje. De animaties waren mooi getekend en liggen wel wat in de stijl van z'n vorig werk (Spirited Away, Howls Moving Castle, ...). Het verhaal is niet zo bijzonder, maar wist toch de 100min aangenaam te vullen. Alleen het einde vond 'k wat vlug vlug, maar voor de rest een leuk filmpje.
2,0
[permalink] geplaatst op 21 januari 2012, 6:03 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenGhibli films hebben veelal één groot minpunt en dat is een overdaad aan (milieu) moraal. En ook nu is dat met Ponyo niet anders. Toch wel erg vervelend als je bij voorbaat al weet dat zoiets je weer te wachten staat zonder ook maar iets omtrent de film te weten. En ook nu staan de opdringerige moraaltjes redelijk snel en constant aan je deur te kloppen. In combinatie met bombastische emo-muziek altijd een goed recept voor irritatie.
Pluspunten aan de film zijn de animatiestijl, enkele absurdistische scenes (de scene waarin de man uit de zee komt met een watersproeier) en natuurlijk de grote "wild water vs auto" achtervolging halverwege. Hierdoor heeft het wel wat sfeer en weet het zo nu en dan een glimlach op je gezicht te toveren. Daartegenover kent Ponyo een fors aantal inzakmomenten en een erg matig (en iets te emo) einde.
Maar het zijn die moraaltjes die het weer eens grotendeels verpesten.